W dniu 12.10.2026r. w godzinach od 12:00 do 13:00 mogą wystąpić utrudnienia w dostępie do serwisu. Przepraszamy za niedogodności.

Uprawa międzyplonów to element zrównoważonego nawożenia i ochrony gleb użytkowanych rolniczo. Od dłuższego czasu rolnicy zarówno w Polsce, jak i na świecie dostrzegają wartość międzyplonów jako nawozu zielonego i wykorzystują posezonowy wzrost roślin, aby poprawić jakość gleby i zwiększyć plony upraw następczych.

Rolnik, który gospodaruje na powierzchni większej lub równej 10 hektarów użytków rolnych lub utrzymuje zwierzęta gospodarskie w liczbie większej lub równej 10 DJP (duża jednostka przeliczeniowa) według stanu średniorocznego, posiada plan nawożenia azotem lub obliczenia maksymalnych dawek azotu, a także ma obowiązek prowadzenia ewidencji zabiegów agrotechnicznych związanych z nawożeniem azotem.

Wieloletnia uprawa tej samej rośliny prowadzi do negatywnych zmian w życiu biologicznym gleby, jak również jej właściwości fizycznych i chemicznych. Mikroflora glebowa zostaje zdominowana przez patogeny i bakteriofagi niszczące pożyteczne mikroorganizmy. Towarzyszy temu kumulacja specyficznych związków chemicznych, wydzielanych przez korzenie uprawianej w monokulturze rośliny. Od pewnego poziomu duże ich nagromadzenie zaczyna przeszkadzać temu gatunkowi. Skutkiem zmęczenia gleby jest radykalne zmniejszanie się plonów, pomimo stosowania technologii wysokonakładowych.

W okresie przygotowań do nowego sezonu wegetacyjnego priorytetem dla rolników jest zadbanie o stanowisko pod rośliny następcze. Warto w tych działaniach uwzględnić wykorzystanie resztek pożniwnych, by poprawić jakość gleb i zapewnić uprawom optymalne warunki do wzrostu.

Jednym z podstawowych czynników warunkujących wzrost produkcji roślinnej jest odmiana. Czynnik odmianowy rzutuje bezpośrednio na wielkość i jakość uzyskiwanych plonów. Od starożytności, a w zasadzie od początku gospodarowania człowieka na roli prowadzona była działalność zmierzająca do ulepszania form występujących w naturze.

We współczesnym rolnictwie funkcjonują trzy podstawowe systemy uprawy roli: uprawa płużna (tradycyjna), uprawa zerowa (siew bezpośredni) oraz uprawa bezpłużna. Ta ostatnia metoda coraz częściej zyskuje uznanie rolników, zwłaszcza w postaci uprawy pasowej, czyli strip-till.

Wysokiej jakości kiszonka z kukurydzy to podstawa żywienia bydła, rozpoczynająca się od jesiennego zbioru. Już ten etap może wpłynąć na jakość paszy, dlatego coraz częstszym rozwiązaniem staje się technologia Shredlage dotycząca kondycjonowania kukurydzy.