Krzysztof Langiewicz - WODR Poznań
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

  

Dnia 31 sierpnia 2014 roku  odbędą się DOŻYNKI POWIATOWO-GMINNE.
Tegoroczne Powiatowe Święto Plonów odbędzie się w miejscowości Kościelec. Amfiteatr przy Gimnazjum.

Dożynki to radosne święto, o pięknej, długiej tradycji, podczas którego dziękujemy Bogu za urodzaj i jego bezpieczny zbiór, a ludziom za zebrane Plony. To szczególny dzień, który głęboko jest zakorzeniony w historii polskiej wsi, mający zapewnić  dostatek w przyszłym roku.

Zmienia się polska wieś, ale to co w tym święcie najważniejsze nadal pozostało:  szacunek dla tradycji, podziękowanie za plony, radość z owoców ciężkiej pracy.

 

Kliknij aby zobaczyć miejsce dożynek

Serdecznie zapraszamy do odwiedzenia stoiska zorganizowanego przez 

Zespół Doradczy w Powiecie kolskim.

Krzysztof Langiewicz

Zespół Doradczy w Powiecie kolskim


Spotkanie z Ministrem rolnictwa Markiem Sawickim

          W dniu 31.07.2014 r. w Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w  Kole odbyło się spotkanie z Ministrem rolnictwa Markiem Sawickim. Oprócz Ministra w spotkaniu uczestniczyli wicemarszałek Sejmu RP Eugeniusz Grzeszczak, europoseł Andrzej Grzyb, członek Zarządu Województwa Wielkopolskiego Krzysztof Grabowski oraz prezes Okręgowej Spółdzielni Mleczarskiej w Kole i przewodniczący Komisji Rolnictwa Sejmiku Województwa Wielkopolskiego Czesław Cieślak. W spotkaniu uczestniczyli również samorządowcy z powiatu kolskiego, przedstawiciele instytucji działających na rzecz rolnictwa(doradcy rolni powiatu kolskiego, przedstawiciele Izby rolniczej) a przede wszystkim rolnicy z powiatu kolskiego.

          Słowo wstępne zabrał gospodarz spotkania Czesław Cieślak, który podziękował wszystkim zaproszonym gościom oraz rolnikom za przybycie oraz zapytał jak ministerstwo ma zamiar zareagować na obecną trudną sytuację w rolnictwie – po wprowadzeniu embarga na polskie warzywa i owoce do Rosji oraz produkty pochodzenia zwierzęcego.  W odpowiedzi Minister rolnictwa poinformował, że wystąpił do Komisji Europejskiej o rekompensaty dla producentów owoców i warzyw oraz o zbliżającym się spotkaniu w tej sprawie z dyrektorem generalnym Komisji Europejskiej w Dyrekcji Generalnej ds. Rolnictwa i Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz przewodniczącym Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi Parlamentu Europejskiego. W dalszej części spotkania minister poinformował o nowych zasadach przyznawania dopłat bezpośrednich oraz Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.  Stwierdził, że zakończono negocjacje nt. dopłat bezpośrednich. Środki przeznaczone na ten cel będą większe i wyniosą 8 mld euro a dopłaty będą na poziomie średniej europejskiej. W niektórych przypadkach, dla pewnej grupy gospodarstw będą nawet wyraźnie wyższe.  Poinformował również, że na realizację zadań związanych z rolnictwem przeznaczonych jest ponad 42,5 mld euro – 13,5 mld w polityce rozwoju obszarów wiejskich, 23,7 mld w płatnościach bezpośrednich a 5,2 mld w polityce spójności. 

          Minister rolnictwa krótko przedstawił najważniejsze założenia do niektórych działań m.in. modernizacji gospodarstw, restrukturyzacji małych gospodarstw, premii dla młodego rolnika oraz przedstawił zmiany, jakie mają nastąpić w systemie sprzedaży ziemi. 

        

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          W dalszej części spotkania nastąpiły pytania rolników do Ministra min. o kopalnię odkrywkową oraz wykup ziemi pod tą inwestycję, o założenia do PROW-u, regulacje skupu mleka i owoców miękkich. Spotkanie zakończyło się dyskusją oraz wymianą uwag.

Marta Grzelak

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

 

 

 


 

 

 

 

 

Krzyże i kapliczki na obszarach wiejskich

- świadkowie historii, wiary i dziedzictwa kulturowego.

          Kapliczki i krzyże wzniesione przy naszych drogach są nieodłącznym elementem krajobrazu polskiego. Są trwałą i czytelną cząstkę krajobrazu kulturowego wsi. Spotkać można je wszędzie, we wsiach i na ich skrajach, w ciszy leśnych duktów, wśród falujących zbóż, wśród kwiatów na łąkach, a także w przydomowych ogródkach. Jedne są skromne, inne kolorowe i rozbudowane.  Wykonane są różną techniką, jedne są rzeźbione w drewnie i kamieniu, inne malowane na drewnie, przybite do drzewa lub zbudowane z polnego kamienia, usadowione w małych drewnianych albo murowanych domkach. Stoją w niszach na drewnianych palach lub murowanych cokołach. Mówi się o nich,  że stanowią formę małej architektury sakralnej.

Kapliczka przy Lesie dąbskim.

          Religijność związana z krzyżami i kapliczkami ma cechy obrzędowości ludowej. Niektórzy etnografowie interpretują znaczenie przydrożnych krzyży jako pozostałość wiary w demony czyhające na człowieka na skrzyżowaniach i rozstajach dróg. Pierwsze krzyże i figury stawiano na ziemiach Polan u zarania naszej państwowości w miejscu ścinanych  ,,świętych dębów” i obalanych posągów wszelkich bóstw takich jak: Perun, Kupała, Trzygłów, Łada, Lel i Plel. Było zatem wiele miejsc, na których po chrzcie Polski (966 r.) stawiano krzyże z polecenia króla i książąt, aby rozpraszały ciemności pogaństwa na ziemiach pomiędzy Odrą, Wartą i Bugiem. To krzyż  jako  święty  symbol miał odstraszać złe duchy i zatrzymywać ich moc, ale także stał się symbolem patriotyzmu. To Adam Mickiewicz wyznał: ,,Tylko pod tym krzyżem, tylko pod tym znakiem, Polska jest Polską, a Polak Polakiem”.

Kapliczka wśród pól w miejscowości Augustynów - Bród.

          Krzyże, kapliczki i figury wolnostojące są miejscem zaspokojenia indywidualnej lub wspólnej potrzeby modlitwy w różnych intencjach. Przechodzący koło kapliczki udający się do pracy w polu lub w podróż ludzie chwalili Boga, żegnając się lub wznosząc ciche prośby o pomyślność zamierzeń i podziękowanie za opiekę. Dawały nadzieję i utwierdzały w wierze. Często były hołdem dziękczynnym za łaski, za cudowne wyzdrowienie, za pomyślność, szczęśliwy powrót z wojny, tułaczki czy zesłania, za uchronienie od kataklizmów - ognia, powodzi, wojny czy też pomoru. Bywało, że były spełnieniem pokuty za popełnione grzechy. W tych wsiach, gdzie nie było kościołów, właśnie przydrożna kapliczka, bądź krzyż był miejscem, gdzie lokalna społeczność zbierała się przy okazji różnych świąt religijnych lub ważnych wydarzeń w tej społeczności. To od krzyża lub kapliczki rozpoczynał się korowód z wieńcami dożynkowymi, a w Wielką Sobotę przy nich święcono pokarmy.  Mówi się, że są one ,,rozsianą w krajobrazie modlitwą ludu polskiego”.

Kapliczka na rozdrożu dróg w Crhuścinie.

          Czy w obecnych czasach przydrożne kapliczki i krzyże mają to samo znaczenie, jakie miały dla naszych dziadków? W miesiącu maju, w godzinach popołudniowych lub wieczornych, po zakończeniu prac polowych spotykała się miejscowa ludność , dorośli, dzieci i młodzież, aby wspólnie śpiewać Litanię Loretańską i pieśni nabożne. Śpiew rozlegał się od kapliczki do kapliczki, jako powszechnie kultywowany zwyczaj ludowy, który można uznać za folklorystyczny. Wiele się zmieniło. Nie często można już usłyszeć pieśni i modlitwy związane z nabożeństwem ,,majowym”. Przydrożne kapliczki i krzyże w zdecydowanej większości przypadków, są jednak pod opieką lokalnej społeczności. Przez cały rok utrzymywany jest wokół nich porządek, są odnawiane, odmalowywane, dekorowane flagami i wstęgami, ozdabiane kwiatami. Jest to dowód świadczący o lokalnej potrzebie trwania kapliczek. Stanowią bardziej świadectwo przeszłości niż potrzebę teraźniejszości. Są cząstką naszej historii, pamiętają o czasach trudnych, ale i również o tych radosnych.

 

Anna Stanisławska

– specjalista ds. dziedzictwa kulturowego wsi, WODR w Poznaniu

Z wyjazdu studyjnego

20 maja 2014 roku grupa mieszkańców gminy Kościelec brała udział w wyjeździe studyjnym pn. Pozytywne wzorce pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich.

Zgodnie z poczynionymi między uczestnikami zeszłorocznego wyjazdu ustaleniami, w tym roku miejscem docelowym  było Arboretum  ID PAN w Kórniku.

Zagroda wiejska powinna być estetyczna, funkcjonalna, dostosowana do potrzeb właściciela. Część znajdująca się najbliżej domu zazwyczaj stanowi ogród reprezentacyjno-ozdobny, który jest wizytówką zagrody.

Głównym celem wyjazdu studyjnego było zwiedzanie  Ogrodu Dendrologicznego azalii i różaneczników w czasie ich kwitnienia.

Wizyta poszerzyła wiedzę odnośnie najważniejszych informacji jak przygotować podłoże dla tych roślin, jak je nawozić i pielęgnować, aby mogły one rosnąć i dawać wymierne efekty.

Nawożenie jest niezbędne zarówno dla pędów generatywnych jak i wegetatywnych, ponieważ ozdobę stanowią zarówno kwiaty jak i liście.

Optymalne warunki funkcjonowania dla wyżej wymienionej flory zapewnia środowisko naturalne, dostarczające im niezbędną ilość wilgoci pochodzącej z powietrza.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Natomiast w przydomowych ogrodach często proporcje te zostają zaburzone. Rośliny posiadają zbyt dużo wody w systemie korzeniowym w stosunku do powietrznej wilgoci, cierpią także na niedobór składników pokarmowych, przez co nie zawsze wyglądają tak jak w naturalnym środowisku. Stąd koniecznym elementem pielęgnacji jest zraszanie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                       W upalny dzień zraszanie pomaga nie tylko roślinom

Oprócz azalii i różaneczników zobaczyliśmy drzewa różnych odmian magnolii, niektóre jeszcze w  końcowej  fazie kwitnienia oraz bardzo stare nietypowe gatunki drzew: cypryśnik błotny, lipy, dęby, jodła koreańska .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

        Cypryśnik błotny z wykształconymi  pneumatoforami

Arboretum Kórnickie Instytutu Dendrologii Państwowej Akademii Nauk jest największym i najstarszym w Polsce oraz czwartym w Europie co do wielkości.

Obecnie na 40 hektarach możemy wyszczególnić 3 tys. różnych gatunków drzew i krzewów. Warto również nadmienić, iż transportowano tutaj nasiona drzew i krzewów z najbardziej znanych szkółek ogrodniczych Anglii, Francji i Niemiec. W tym miejscu także nowe, mało znane gatunki przechodzą pierwszy okres adaptacji do naszych warunków klimatycznych.

Nieopodal Kórnika w drodze do Arboretum zatrzymaliśmy się w Koszutach, aby poznać historię Dworku z pięknym parkiem  krajobrazowym z XIX wieku, należącego do rodu Leszczyców Koszutskich. Dodatkową atrakcją wyjazdu studyjnego było zwiedzanie Zamku w Kórniku, którego ostatnim posiadaczem był ród Działyńskich.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Elżbieta Wilk
Daniela Frontczak
ZD Koło

Święto Kwitnącego Rzepaku

W dniu 18 maja 2014 roku w siedzibie Kutnowskiej Hodowli Buraka Cukrowego w Straszkowie, odbyło się VIII z kolei Święto Kwitnącego Rzepaku. Z roku na rok święto cieszy się coraz większą popularnością i w tym roku frekwencja dopisała.

 Wizytacja poletek

Seminarium rozpoczęło się od wizytacji poletek doświadczalnych. Prof. dr hab. Marek Korbas przedstawił zebranym na przykładach, ewentualne zagrożenia wystąpienia chorób w rzepaku. Zgromadzeni mogli zaobserwować różnice w pokroju odmian rzepaku zaprezentowany na poletkach.

Wizytacja poletek

Następnie z poletek przejechaliśmy na część teoretyczną seminarium.  Uczestników powitali organizatorzy Święta Kwitnącego Rzepaku: Mirosław Łakomy z KHBC, Burmistrz Miasta i Gminy Kłodawa Robert Olejniczak oraz Kierownik Zespołu Doradczego w powiecie kolskim Krzysztof Prusiński.

Wykład Romana Białachowskiego

Wykłady rozpoczął Roman Białachowski, który omówił aktualną sytuację rzepaku. Następnie Dyrektor Generalny Krajowej Izby Biopaliw Adam Stępień przedstawił problem biopaliw. Europa jest największym producentem biopaliw. Pierwsze miejsce wśród krajów europejskich zajmują Niemcy, następnie Francja, trzecie miejsce w tym rankingu zajmuje Polska. Według Adama Stępienia największym problemem jest brak stabilizacji prawa.

Wykłady na seminarium

Ostatni wykład przeprowadził prof. dr hab. Marek Korbas na temat Integrowanej Ochrony Rzepaku. Profesor przedstawił metody integrowanej ochrony, które mają pierwszeństwo przed metodą chemiczną czyli metoda agrotechniczna, biologiczna. Dużo uwagi wykładowca poświęcił monitorowaniu upraw, ponieważ tylko na tej podstawie mamy prawo wykonać zabieg ochrony roślin. Monitoring pozwala na dobre poznanie  sianej odmiany, możemy zaobserwować jej mocne i słabe strony, co pomaga przy decyzji czy w następnych latach nadal siać tą odmianę. Bardzo pomocnym w podjęciu decyzji o zastosowaniu środka ochrony roślin jest system wspomagania decyzji, który informuje o możliwości wystąpienia zagrożenia chorobą, czy wystąpienia szkodnika.

Wykłady na seminarium

Seminarium zakończył występ artystyczny zespołu GAMA, oraz losowanie nagród wśród uczestników seminarium. Nie ma wątpliwości, że VIII Święto Kwitnącego Rzepaku można zaliczyć do udanych.

 

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Anna Sierakowska

Podsumowanie powiatowe 2014 r.

Jak co roku Zespół Doradczy w powiecie kolskim dokonuje podsumowania swojej rocznej działalności. Tradycją stało się, że „Sejmik rolniczy” jest organizowany corocznie w innej gminie powiatu kolskiego. W roku 2014 szóstego marca został zorganizowany w Sali Wiejskiej w Adaminie gmina Olszówka.

Na wstępie Kierownik ZD Koło Krzysztof Prusiński przywitał przybyłych gości tj. gospodarza gminy Olszówka Włodzimierza Fraszczyka, przedstawicieli samorządu terytorialnego, Wójta Gminy Chodów Henryka Tomczaka, przedstawiciela starostwa powiatowego w Kole Pana Andrzeja Tomczyka, radnych powiatowych, Powiatowego Lekarza Weterynarii Pana Radosława Namyślaka, Dyrektor Stacji Sanitarno Epidemiologicznej w Kole  Panią Ewę Lewicką,  przedstawicieli ARiMR BP w Kole, Kierownika PIORIN  BP w Kole Pana Marka Puszczyka oraz  przybyłych rolników.

Kierownik ZD Koło Krzysztof Prusiński wita przybyłych gości

Gospodarz gminy Olszówka Włodzimierz Fraszczyk witając zebranych przedstawił pokrótce swoją gminę przybyłym gościom.

Po części oficjalnej kierownik ZD Koło przystąpił do podsumowania działalności  za rok 2013. Zostały omówione wszystkie zagadnienia, którymi zajmują się doradcy na terenie całego powiatu kolskiego. Zwrócił szczególna uwagę na priorytety roku 2013 tj.  wykłady i wykłady specjalisty, gospodarstwa demonstracyjne, grupy dyskusyjne, wyjazdy studyjne, systemy przepływu informacji o chorobach roślin (głównie ziemniak), stacje meteorologiczne, konkursy itp.  Rolnicy zostali poinformowani o ilości poszczególnych metod w 2013r.  Pan kierownik przedstawił nowy plan na rok 2014, zareklamował najbliższe zaplanowane wykłady i wykłady specjalisty oraz inne spotkania organizowane dla rolników.

Kierownik ZD Koło  podsumował działalność  za rok 2013

Następnie wystąpił Kierownik PiORIN BP w Kole Pan Marek Puszczyk, który przypomniał rolnikom o obowiązującej od 2014 r integrowanej ochronie roślin, o prowadzeniu przez rolników ewidencji zabiegów, o dokładnym opisaniu przyczyny zastosowania środka ochrony roślin.

Dyrektor Stacji Sanitarno Epidemiologicznej w Kole Pani Ewa Lewicka przypomniała wszystkim bezpośrednim  producentom żywności pochodzenia roślinnego i wprowadzających ją do obrotu o rejestrowaniu się w sanepidzie w rejestrze producentów.

Przedstawiciel ARiMR Pan Piotr Fraszczyk poinformował rolników, że w 2014 roku mogą się ubiegać tylko o płatność podstawowe do upraw i  płatność do roślin strączkowych. Płatności uzupełniającej i płatności zwierzęcej od 2014 nie będzie. Konkretne wytyczne dla doradców i rolników będą ogłoszone po 11 marca 2014r.

Po wystąpieniu przybyłych gości nastąpiła część szkoleniowa na której zostały przedstawione następujące tematy: „Informacja o Programie Rolnośrodowiskowym”, „Podatki w rolnictwie”, "Integrowana Ochrona Roślin”, „Projekt PROW 2014-2020”.

„Projekt PROW 2014-2020”  omówiła Anna Sierakowska

"Integrowana Ochrona Roślin” - omawia Mariusz Rybczyński

 

Dorota Mejsner

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

10 stycznia 2014

Warsztaty haftowania.

Warsztaty haftowania.

Dzięki Lokalnej Grupie Działania ,,Wielkopolska Wschodnia” jesienią 2013 roku w miejscowości Dąbie mieliśmy możliwość odkrywania na nowo piękna, magii i wyjątkowości sztuki hafciarskiej.

Uczestniczki warsztatów, autor Anna Stanisławska

Dziś, gdy tempo życia jest bardzo szybkie, potrzebujemy oddechu, zwolnienia i czasu na zamyślenie się…  A haftowanie – jak każda praca twórcza – pozwala na oderwanie się choć na chwilę od codzienności. Sztuka ta pozwala rozwijać zdolność postrzegania szczegółów w otaczającej nas przestrzeni  i codziennych przedmiotach. Pozwala na tę codzienność spojrzeć inaczej, a przy tym uczy precyzji i skupienia. Podczas warsztatów mogliśmy poznać różnorodne techniki haftu oraz zapoznać się z bogatą historią tego rzemiosła. Warsztaty prowadziła pani Marta Libiszowska-Jóźwiak z Łodzi, która wprowadziła nas w artystyczny świat. Pani Marta realizując swoją pasję życiową jaką jest rękodzieło artystyczne przedstawiła  podstawowe techniki ,,zabawy z igłą”.  Wszystkim uczestnikom zajęć bardzo spodobało się ozdabianie filcowych etui na telefon oraz zakładek do książek, które stały się fantastyczną pamiątką ze spotkania.

Haftowane filcowe ozdoby, autor Anna Stanisławska

Zajęcia ręcznego haftu to twórcza zabawa z naturalnymi surowcami i posiada wielowiekową historię. Czas spędzony na warsztatach był miłą odskocznią od codziennych zajęć, dał chwile relaksu, a także pozwolił odkryć ukryte dotąd talenty i pasje.

Podstawowe ściegi wykorzystywanie w sztuce hafciarskiej, autor Anna Stanisławska

 

 

Opracowała uczestniczka warsztatów

Anna Stanisławska

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Sesja ekologiczna ,,Rolnictwo*Środowisko*Żywność* Zdrowie”

 

         Ekologiczne gospodarowanie było inspiracją do zorganizowania spotkania rolników w gospodarstwie agroturystycznym Państwa Zuzanny i Antoniego Gwiaździńskich w Grzegorzewie w dniu 6.11.2013 r. W sali kominkowej tego gospodarstwa odbyły się prezentacje nowości i aktualności związanych z ekologią.

Organizator sesji ekologicznej  -  koleżanka Elżbieta Dryjańska przeprowadziła wykłady na następujące tematy:

  • „Reforma WPR – co czeka rolników od 2015 roku”
  • „Zarys programu rolnośrodowiskowo-klimatycznego w PROW 2014-2020”
  • „Rolnictwo ekologiczne w nowej perspektywie finansowej”
  • „Znakowanie, promocja i sprzedaż produktów z gospodarstw ekologicznych”
  • ,,Rola płodozmianu w utrzymaniu żyzności gleby”
  • ,,Podstawowe informacje o materiale siewnym dla gospodarstw ekologicznych”

          Podczas spotkania omówiono efekty zastosowania EM-ów w uprawach ekologicznych na podstawie wyników demonstracji realizowanych przez WODR w Poznaniu. Przedstawiono wyniki działania efektywnych mikroorganizmów zastosowanych na plantacjach w czterech gospodarstwach na terenie wielkopolski. Krótką informację na temat EM-ów przedstawił prezes firmy ProBiotics - Pan Sławomir Gacka.

          Spotkaniu towarzyszyło podsumowanie konkursu nt: ,,Co wiemy o żywności ekologicznej”. Laureatom konkursu wręczono dyplomy i nagrody ufundowane przez WODR w Poznaniu i OT ARR w Poznaniu.

          Sesja ekologiczna była również miejscem przedstawienia laureatów wojewódzkiego szczebla ogólnopolskiego konkursu na ,,Najlepsze gospodarstwo ekologiczne w kategorii: „gospodarstwo towarowe” i „ekologia – środowisko”  w 2013 roku”. Konkurs organizowany był przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi wspólnie z Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie oddział w Radomiu. Zgłoszeń i wnikliwej analizy gospodarstw dokonał WODR w Poznaniu.

          Laureatem konkursu ,,Najlepsze gospodarstwo ekologiczne w kategorii ekologiczne gospodarstwo towarowe w Wielkopolsce” w roku 2013 zostali Państwo Aleksandra i Tomasz Kupaj z Księżca, powiat ostrowski, gospodarujący na powierzchni 16,38 ha. W gospodarstwie utrzymywane są stada hodowlane rodzimych ras świń (Złotnicka Pstra), owiec (rasa Wielkopolska) i królików (Popielański Biały).

          W kategorii ,,Ekologia –środowisko” Laureatem konkursu ,,Najlepsze gospodarstwo ekologiczne w Wielkopolsce w 2013 roku zostali Państwo Grażyna i Mirosław Serafinowicz z Grabiny, gm. Dąbie prowadzący ekologiczne demonstracyjne gospodarstwo na powierzchni 43,78 ha ukierunkowane na ekologiczną produkcję warzyw, roślin nasiennych i zbóż. O konkursie i jego laureatach można więcej przeczytać w październikowym numerze ,,Poradnika gospodarskiego”.

          Podczas spotkania degustowano żywność pochodzącą z ekologicznych gospodarstw rolnych. Zaprezentowano również wzory oznakowań i sposoby pakowania produktów ekologicznych.

          Sesja ekologiczna była doskonałym sposobem na wymianę spostrzeżeń i doświadczeń oraz dyskusji dotyczących dość trudnego gospodarowania, a wykład na temat nowej perspektywy finansowej rozwiał niepewności dotyczące dalszego wspierania finansowanego z PROW-u. Uczestnicy spotkania wyrazili wdzięczność pani Elżbiecie Dryjańskiej za kompetentne i ciekawe przedstawienie zagadnień. Podziękowano również państwu Gwiaździńskim za udostępnienie swego gospodarstwa agroturystycznego na potrzeby spotkania i zapewnienie miłej atmosfery, w której to spotkanie się odbyło.


Anna Stanisławska

WODR w Poznaniu, ZD w powiecie kolskim

XIII edycja konkursu Nasze kulinarne dziedzictwo – Smaki Regionów.

        16 sierpnia 2013 roku na Starym Rynku w Poznaniu odbył się regionalny finał konkursu Nasze kulinarne dziedzictwo – Smaki Regionów. Poszukiwanie oryginalnych regionalnych produktów, przygotowanych w sposób jak najbardziej naturalny bez dodatków konserwujących czy polepszających smak jest głównym celem konkursu.

          Organizatorem konkursu był Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego we współpracy z Polską Izbą Produktu Regionalnego i Lokalnego. Rola  WODR w Poznaniu jako współorganizatora konkursu polegała na wyszukiwaniu przez doradców chętnych do przygotowania produktu i zapromowania go w dniu finału. W bieżącym roku na zgłoszonych 68 produktów 10 było z powiatu kolskiego.

Z gminy Babiak:

- Winko z mniszka lekarskiego Pani Barbary Radowskiej z Zakrzewa

Z gminy Dąbie:

- Ćwikła z cukinią Pani Haliny Dzikowskiej z Dąbia

Z gminy Chodów:

- Dżem jabłkowo – pomidorowy (zielone pomidory) Pani Bożeny Szydłowskiej z Bowyczyn

dscn2423

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Z gminy Koło:

- Pasztet serowy pani Małgorzaty Jankowskiej

- Maślaki w occie Pani Aliny Mielczarek

- Powidła z czeremch Pani Teresy Kucińskiej

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Z gminy Kościelec :

- Chleb żytni pełnoziarnisty Pani Barbary Wawrzyniak z Ruszkowa Pierwszego

- Napój musujący z kwiatów czarnego bzu Pani Barbary Wawrzyniak z Ruszkowa Pierwszego

- Żółty ser z własnej zagrody Pani Marii Wieczorek z Leszcz

- Sernik Maryni pani Marii Wieczorek z Leszcz

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Decyzją jury :

I nagrodę otrzymała Pani Barbara Wawrzyniak z Ruszkowa Pierwszego, gmina Kościelec za za Napój musujący z kwiatów czarnego bzu

Wyróżnienie otrzymała Pani Teresa Kucińska za powidła z czeremchy gmina Koło.

W imieniu Zespołu Doradczego w powiecie kolskim dziękujmy wszystkim Paniom za udział w konkursie, przygotowanie wspaniałych produktów i liczymy na dalszą współpracę w tworzeniu tradycyjnych rarytasów.

Opracowała

Elżbieta Wilk

ZD Koło

Tradycyjny wieniec dożynkowy.

 

         Od najdawniejszych czasów na ziemiach polskich żniwa i zbieranie plonów były uwieńczeniem większości prac gospodarskich. To właśnie od ich przebiegu i rezultatów zależała egzystencja oraz los ludzi. Traktowano więc je bardzo poważnie i przykładano się do nich, darząc szacunkiem każdy zebrany kłos i ziarno. Żniwa były czasem wytężonej pracy i troski o plony. Miały też swoje tradycyjne zwyczaje. Rozpoczynano je zawsze z imieniem bożym, święcono sierpy i kosy, a pola żegnano znakiem krzyża i składano na krzyż pierwsze ścięte kłosy. Sensem dożynek, czyli zakończeniem żniw, było zapewnienie ciągłości wegetacji i zabezpieczenie dobrych plonów na następny rok oraz podziękowanie Bogu za szczęśliwe zbiory.

         Dożynki to tradycyjne ścięcie (dorżnięcie) ostatnich kłosów zboża i uroczyste przeniesienie uwitego z nich wieńca do domu gospodarza, połączone często z huczną zabawą. Ostatnie kłosy, pozostawione na polu i zżynane na koniec prac nazywano często: brodą, babą, pępkiem albo kozą. I to z nich właśnie pleciono wieńce.

         Symboliczny plon żniwny zwany wieńcem dożynkowym miał postać korony uwitej ze wszystkich zbóż. Tradycyjny wieniec splatano najczęściej z przewagą żyta i pszenicy, gdyż tym zbożom przypisywano w dawnych czasach właściwości magiczne. Pszenica miała moc sprawczą – miała odwdzięczać się bogatymi plonami na przyszły rok, a żyto związane było z tajemniczym światem duchów. Do wieńca wplatano również gałązki leszczynowe – symbol obfitości i błogosławieństwa Bożego. Wieniec dekorowano gronami jarzębiny, mirtem, sitowiem, jabłkami, orzechami i kwiatami. Wierzchołek wieńca dekorowano pieczoną kukiełką lub piernikowym sercem, co miało wyrażać obfitość lasu i pasieki. Często wierzchołek wieńca zwieńczały symbole religijne. Jeśli rok był urodzajny, to i wieniec był bogatszy, większy i znakomitszy.

 

Do artykułu wykorzystano zdjęcia z dożynek, które odbywały się w gminie Dąbie.

 

Anna Stanisławska

Zespół Doradczy w powiecie kolskim