Krzysztof Langiewicz - WODR Poznań
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.
Wszyscy rolnicy uprawnieni do jednolitej płatności obszarowej zobowiązani będą do realizacji zazielenienia. W zależności od ilości posiadanych w gospodarstwie gruntów ornych oraz udziału trwałych użytków zielonych, rolnicy będą zobowiązani do przestrzegania:

>  jednej,

>  dwóch,

>  trzech

praktyk zazielenienia, chyba, że spełniają warunki wykluczenia.

Praktyki zazieleniania to:

1.Dywersyfikacja upraw (dotyczy gospodarstw od 10 ha GO) .

2.Utrzymywanie trwałych użytków zielonych (TUZ) (dot. gosp. posiadających TUZ-y)

3.Utrzymywanie obszarów proekologicznych (EFA) (dotyczy gospodarstw ponad 15 ha GO)

Ad.3. Obszary proekologiczne (EFA).

Planuje się, że do 2016 roku włącznie utrzymanie obszarów proekologicznych (EFA)dotyczyć będzie gospodarstw o powierzchni powyżej 15 ha gruntów ornych, które będą zobowiązane do posiadania obszarów proekologicznych EFA na powierzchni co najmniej 5% gruntów ornych.

Odsetek ten, po przedstawieniu przez Komisję Europejską raportu oceniającego wdrażanie tej praktyki po 2017 r., może zostać podwyższony do 7%.

Gospodarstwa rolne o powierzchni do 15 ha gruntów ornych będą zwolnione z obowiązku posiadania obszarów proekologicznych. Po spełnieniu pozostałych 2 warunków na zazielenienie (dotyczy pkt .1 i 2)będą uprawnieni do dopłaty 74 EURO do 1 ha za zazielenienie.

Istnieje możliwość wspólnej realizacji praktyki utrzymania obszarów EFA:

  • Może być realizowana przez gospodarstwa znajdujące się w bliskiej odległości pod warunkiem, że obszary proekologiczne przylegają do siebie;
  • Jest możliwa dla rolników, których 80% gospodarstwa znajduje się w promieniu maksymalnie 15 km, tzn. 80% całkowitej powierzchni każdego w gospodarstw jest położone w okręgu o średnicy 30 km.
  • Każdy rolnik uczestniczący we wspólnej realizacji EFA zapewnia, aby przynajmniej połowa (50%) obowiązującego go obszaru EFA (czyli 2,5% powierzchni jego gruntu ornego) była realizowana indywidualnie i położona na terenie jego gospodarstwa rolnego.
  • Liczba rolników uczestniczących we wspólnej realizacji praktyki EFA nie może przekraczać 10.
  • Obszary EFA objęte wspólnym wdrożeniem mogą:
  • stanowić jeden lub kilka obszarów;
  • znajdować się na gruncie jednego lub więcej rolników uczestniczących we wspólnej realizacji EFA.
  • Rolnicy uczestniczący we wspólnej realizacji praktyki EFA będą zobowiązani zawrzeć pisemną umowę w odniesieniu do: szczegółów finansowych porozumienia oraz sankcji w przypadku stwierdzenia niezgodności na wspólnym obszarze EFA.

Lista obszarów, które będą kwalifikowane jako obszary EFA w Polsce:

  • 1) grunty ugorowane,
  • 2) elementy krajobrazu, w tym takie elementy przylegające do gruntów ornych gospodarstwa, które mogą obejmować elementy krajobrazu, które nie zostały uwzględnione w obszarze kwalifikującym się do płatności,
  • 3) strefy buforowe, w tym strefy buforowe pod trwałymi użytkami zielonymi, pod warunkiem, że różnią się one od przylegającej kwalifikującej się powierzchni użytków rolnych,
  • 4) pasy gruntów kwalifikujących się do płatności przylegających do krawędzi lasu,
  • 5) zagajniki o krótkiej rotacji, na których nie stosuje się nawozów mineralnych i/lub środków ochrony roślin,
  • 6) obszary zalesione w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich,
  • 7) międzyplony lub pokrywa zielona utworzona poprzez sadzenie i kiełkowanie nasion oraz
  • 8) uprawy wiążące azot (wg listy opublikowanej w rozporządzeniu przez ARiMR).

Planuje się zastosowanie tzw. współczynników ważenia i przekształcenia przy obliczaniu powierzchni EFA (łącznie).

Stosowanie ww. współczynników polega na przeliczaniu rzeczywistej powierzchni elementów krajobrazu o charakterze liniowym lub punktowym uznawanych za obszary EFA przez określone współczynniki.

 

Opracowała Maria Klukaczyńska

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Produkcja komonicy zwyczajnej w gospodarstwach ekologicznych z przeznaczeniem na paszę dla zwierząt jest alternatywnym rozwiązaniem produkcji wysokobiałkowych pasz na glebach słabszych.

Do uprawy komonicy najodpowiedniejsze są gleby średnie, o odczynie zasadowym, ale znosi też nieznaczne zakwaszenie i gleby o niższej bonitacji.

W czasie kiełkowania i początkowego rozwoju komonica znosi dobrze niskie temperatury, ale przy wyższej temperaturze kiełkuje szybciej i mniej się zachwaszcza. Komonica odznacza się dobrym zimowaniem. Doskonale znosi okresowe spadki temperatury do -25oC nawet przy braku okrywy śnieżnej.

1. Wybór stanowiska

Po podjęciu decyzji uprawy komonicy zwyczajnej należy dokonać wyboru stanowiska pod jej uprawę. Okres użytkowania plantacji wynosi od 1-3 lat, można ją zakładać na większości gleb oprócz gleb podmokłych i zalewanych.

W płodozmianie należy ją umieścić w trzecim roku po nawożeniu obornikiem. Uprawa bezpośrednio po zastosowaniu obornika może powodować nadmierny wzrost części nadziemnej prowadzący do wylegania roślin, zmniejszenie liczby wytwarzanych pędów nasiennych, a także sprzyja silnemu zachwaszczeniu plantacji. Dobrym przedplonem dla upraw nasiennych są rośliny pastewne zbierane na zieloną masę, za wyjątkiem roślin motylkowatych oraz zboża. Zbyt częsta uprawa tego samego gatunku na jednym polu prowadzi do tzw. zmęczenia gleby. Główną przyczyną tego zjawiska jest nagromadzenie się w glebie bakteriofagów, patogenów grzybowych i szkodników, dlatego też przerwa w uprawie powinna wynosić 4-6 lat. Natomiast uprawa różnych gatunków roślin motylkowatych na tym samym polu nie może odbywać się częściej niż co 3-4 lata.

 2. Zabiegi przedsiewne

Przygotowanie stanowiska pod uprawę komonicy zwyczajnej na plantacjach ekologicznych wymaga szczególnej staranności i powinno obejmować głębokie spulchnienie gleby. Okres jesienny należy wykorzystać na dokładne zniszczenie chwastów oraz wykonanie orki przedsiewnej. Okres jesienny powinien być wykorzystany na dokładne niszczenie chwastów, wysiew nawozów oraz wykonanie orki przedzimowej. Wiosenne zabiegi uprawowe powinny prowadzić do ograniczania strat wody, niszczenia kiełkujących chwastów oraz spulchnienia wierzchniej warstwy gleby i wyrównania powierzchni pola. Spulchnienie wierzchniej warstwy gleby, na głębokość ok. 1,5 cm zapewnia umieszczenie nasion płytko i na jednakowej głębokości.

Wapń. Jednym z warunków dobrego rozwoju roślin, zapewniających uzyskiwanie wysokich plonów nasion w kolejnych latach użytkowania plantacji, jest obojętny lub lekko alkaliczny odczyn gleby. Wapń jest podstawowym składnikiem pokarmowym roślin motylkowatych. Jego obecność, poprzez zmianę właściwości fizyko-chemicznych gleby, wpływa na pobieranie innych składników pokarmowych. Podniesienie odczynu gleby sprzyja zwiększeniu aktywności bakterii brodawkowych i ogranicza rozwój grzybów, wpływa na poprawę wschodów i kondycji roślin, a także zwiększenie trwałości plantacji. W uprawie roślin motylkowatych drobnonasiennych z powodzeniem można stosować nawozy występujące naturalnie tj. kreda łąkowa i jeziorna, mielony dolomit i gips. Wapnowanie należy przeprowadzić nie później niż pół roku przed siewem nasion, najlepiej jednak zastosować je pod przedplon. Orientacyjne dawki wapnia przedstawiono w Tabeli 1.

Dawki wapnia w zależności od rodzaju i odczynu gleby

 

Zapotrzebowanie

 

pH

Gleba i forma nawozu (t/ha)

lekko

piaszczysta

piaszczysto

gliniasta

gliniasta

CaCO3

CaO

CaO

Duże

4,0 - 5,5

1,5

2,0

2,5

Średnie

5,6 - 6,3

0,8

1,5

1,8

Małe

6,4 - 7,2

-

0,8

1,0

Fosfor i potas. Komonica zwyczajna tak jak wszystkie rośliny motylkowate drobnonasienne wykazuje zwiększone zapotrzebowanie na fosfor i potas. Dawka i rodzaj nawozów zależą od zawartości w glebie przyswajalnych form tych składników. Nawozy potasowe należy zastosować przed siewem i dodatkowo pogłównie wiosną lub po zbiorze I pokosu. Fosfor, który praktycznie nie jest wypłukiwany z gleby, można zastosować jednorazowo w pełnej dawce przed siewem roślin. Rośliny motylkowate odznaczają się wysoką zdolnością przyswajania fosforu ze związków, w których występuje on w połączeniach trudno rozpuszczalnych. Dobrze rozwinięty, sięgający do znacznych głębokości system korzeniowy umożliwia wykorzystywanie składników pokarmowych znajdujących się w głębszych warstwach gleby.

Mikroelementy. W życiu roślin motylkowatych ważną rolę pełnią mikroelementy (bor, mangan, molibden, cynk, miedź), których zawartość w glebie w wielu rejonach kraju jest niedostateczna. Mikroelementy wpływają na zwiększenie wydajności plonowania. Zastosowanie kainitu i dolomity najczęściej pokrywa zapotrzebowanie roślin na mikroelementy .

Szczepienie i siew nasion

Charakterystyczną cechą roślin motylkowatych jest zdolność współżycia z bakteriami brodawkowymi wiążącymi azot atmosferyczny, zużywany na potrzeby własne, a także gromadzony w glebie dla roślin następnych. Do czasu wytworzenia brodawek rośliny czerpią azot z gleby. Szczepienie nasion preparatem bakteryjnym (Nitragina) przyspiesza okres tworzenia się brodawek korzeniowych zapewniając właściwy przebieg symbiozy. Szybkiemu tworzeniu się brodawek sprzyja obojętny lub zasadowy odczyn gleby, a także dostępność mikroelementów tj. bor, molibden i mangan. Zastosowanie szczepionki jest konieczne w przypadku, gdy na polu nigdy nie uprawiano odpowiedniego gatunku roślin motylkowatych.

Wiosenny siew czysty stwarza najlepsze warunki rozwoju roślin i uzyskania dobrego stanu plantacji w całym okresie jej użytkowania. Z uwagi na epigeiczny sposób kiełkowania, nasiona roślin motylkowatych drobnonasiennych wysiewa się płytko, na głębokość 1-3 cm. Siew należy wykonać w glebę z osiadłą wierzchnią warstwą, gdyż naturalne jej osiadanie powoduje uszkodzenia korzeni siewek. Z tego względu glebę zbyt pulchną należy przed siewem zwałować za pomocą wału pierścieniowego lub gładkiego.

Pierwszym zabiegiem pielęgnacyjnym jest niszczenie zaskorupienia gleby za pomocą wału kolczastego. Zarówno w roku siewu jak i w dalszych latach użytkowania prowadzi się zabiegi mechanicznego niszczenia chwastów. Silne zachwaszczenie, które może znacznie ograniczyć wzrost roślin komonicy.

3. Siew

Optymalnym terminem założenia plantacji jest okres od trzeciej dekady marca do końca kwietnia. Komonica może być siana w czystym siewie lub w roślinę ochronną, jednak bez niej rozwija się lepiej. Ujemny wpływ rośliny ochronnej pozostaje nawet na następne lata użytkowania. Ilość wysiewu na plantacjach z przeznaczeniem na paszę wynosi 10-15 kg/ha, w rozstawie rzędów 15-20 cm. Głębokość przykrycia nasion nie powinna przekraczać 1,5 cm. W pierwszym roku w celu niszczenia chwastów przeprowadza się spulchnianie międzyrzędzi, gdy rośliny osiągną wysokość ok. 10-15 cm. W latach pełnego użytkowania, na początku ruszenia wegetacji wykonuje się bronowanie plantacji, przy użyciu lekkiej brony, mające na celu doprowadzenie powietrza do gleby i pobudzenie roślin do rozwoju.

4. Pielęgnacja plantacji

Komonica zasiana bez rośliny ochronnej kwitnie w sierpniu, dając w roku siewu jeden pokos. Użytkuje się ją po skoszeniu jako zielonkę lub siano. Jeśli jest zasiana w roślinę ochronną przeważnie nie zakwita w roku zasiewu. W latach pełnego użytkowania komonica kwitnie dwukrotnie – w czerwcu i w sierpniu. W roku otrzymuje się dwa pokosy i słaby odrost. W celu uzupełnienia plantacji pierwszy pokos można pozostawić na nasiona. Przy czym można to robić corocznie. Komonica nasienna bywa czasem atakowana przez przylżeńce, powodujące zasychanie lub opadanie kwiatków. W przypadku stwierdzenia tego szkodnika należy pierwszy pokos przeznaczyć na paszę a na nasiona pozostawić drugi pokos.

5. Zbiór

Komonicę na zielonkę należy sprzątać przed zakwitnięciem, gdyż kwiaty mają gorzki smak i są niechętnie zjadane przez zwierzęta. Po wysuszeniu komonica traci goryczkę, siano zbierane w pełni kwitnienia może być spasane przez zwierzęta. Plon zielonej masy wynosi zwykle 150 do 200 dt z 1 ha, ale w latach sprzyjających może osiągnąć nawet 400 dt z ha.

Komonica na nasiona dojrzewa nierównomiernie a dojrzałe strąki łatwo pękają. Zbiór nasion należy przeprowadzić w fazie gdy ok. 70% strąków osiągnęło barwę brązową. Nasiona zebrane w tej fazie odznaczają się już wysoką zdolnością kiełkowania.

Opracowała Zofia Dąbrowska-Żądło

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Ogólne wymagania dotyczące zdrowia zwierząt od  których pozyskuje się mleko surowe zawarte są w Rozporządzeniu WE853/2004, załącznik III, sekcja IX.

Surowe mleko powinno pochodzić od zwierząt które, nie wykazują żadnych objawów chorób zakaźnych przenoszonych na człowieka przez mleko. Zwierzęta znajdują się w ogólnie dobrym stanie zdrowia, nie wykazują objawów choroby, która mogłaby skutkować zanieczyszczeniem mleka, a zwłaszcza nie cierpią na żadną infekcję dróg rodnych objawiającą się wydzieliną. Nie wykazują zapalenie jelit z objawami biegunki i gorączką, czy na rozpoznawalny stan zapalny wymion. Nie posiadają na wymionach żadnych ran, które mogłyby niekorzystnie wpływać na produkt jakim jest mleko. Nie otrzymywały żadnych nie zatwierdzonych substancji czy produktów leczniczych, ani nie były poddawane nielegalnemu leczeniu (np. hormonami, sterydami, produktami leczniczymi wykreślonymi z rejestru).W przypadku gdy były poddawane leczeniu, zachowany został odpowiedni okres karencji zalecany dla danych produktów lub substancji (wymagana ewidencja leczonych zwierząt). Pochodzą ze stad wolnych lub urzędowo wolnych od brucelozy i gruźlicy (bydła), lub w przypadku innych gatunków zwierząt ze stad poddawanych regularnym badaniom w ramach planu zwalczania tej choroby.

Pomieszczenia i wyposażenie przeznaczone do wykonywania doju powinny być skonstruowane w sposób uniemożliwiający zanieczyszczenia mleka. Ściany i podłogi pomieszczeń, w których dokonuje się udoju, muszą być łatwe do czyszczenia w miejscach, w których istnieje możliwość ich zanieczyszczenia. Konstrukcja podłogi powinna ułatwiać odpływ cieczy i usuwanie zanieczyszczeń. Umiejscowienie i konstrukcja urządzeń do udoju oraz pomieszczeń, w których mleko jest składowane i schładzane, muszą eliminować ryzyko zanieczyszczenia mleka. Niedaleko miejsca udoju muszą być dostępne umywalki do mycia rąk dla osób dokonujących udoju i wykonujących prace przy surowym mleku.Pomieszczenia do udoju powinny być wyposażone w oświetlenie naturalne lub sztuczne, umożliwiające dokonywania oględzin mleka w zakresie nieprawidłowości organoleptycznych i fizyko-chemicznych.

Rodzaje pomieszczeń udojowych.

1. Dojarnia karuzelowa.

2. Hal udojowa.

3.Dojarka rurociągowa.

4. Dojarka bańkowa .

5. Robot udojowy.

 Pomieszczenia do składowania mleka muszą być zabezpieczone przed szkodnikami, oddzielone od pomieszczeń, w których utrzymywane są zwierzęta, a także muszą być wyposażone w odpowiednie urządzenia do schładzania mleka, zapewniające jego temperaturę:  nie wyższą niż 8oC w przypadku codziennego odbioru, a w przypadku gdy mleko nie jest odbierane codziennie 6oC.

Zbiorniki do przechowywania mleka surowego.

Doju należy dokonać w sposób higieniczny, wykluczający możliwość jego zanieczyszczenia. Należy zapewnić odpowiednią czystość strzyków, wymion i przylegających do nich części. Przed dokonaniem właściwego udoju mleko każdego zwierzęcia powinno być poddane oględzinom, w zakresie nieprawidłowości organoleptycznych lub fizyczno-chemicznych. Mleko wykazujące nieprawidłowości nie może być przeznaczone do spożycia przez ludzi. Niezwłocznie po udoju, mleko należy przenieść w czyste miejsce, zaprojektowane i wyposażone w sposób uniemożliwiający jego zanieczyszczenie. Po udoju mleko należy niezwłocznie schłodzić, z wyjątkiem sytuacji gdy poddawane jest przetworzeniu w ciągu 2 godzin od udoju lub konieczne jest zastosowanie wyższej temperatury z przyczyn technologicznych. Osoby dokonujące udoju i wykonujące prace przy mleku surowym muszą zachować wysoki stopień higieny osobistej i muszą być ubrane w odpowiednią czystą odzież.

Gospodarstwo rolne prowadzące produkcje mleka surowego powinno posiadać dokumentacje: decyzje powiatowego lekarza weterynarii o uznaniu stada za wolne lub urzędowo wolne od brucelozy i urzędowo wolne od gruźlicy bydła. Księga rejestracji, paszporty bydła (podpisane przez rolnika), ewidencja leczenia zwierząt, rejestr zakupu i zużycia leków weterynaryjnych, rejestr zakupu i zużycia mieszanek paszowych. Aktualne zaświadczenie o jakości wody. Aktualne badania lekarskie dojarzy i osób mających kontakt z mlekiem, atest techniczny urządzeń udojowych, myjących i chłodniczych.

 Rafał Kotkowski

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Szydełkowanie to nie tylko relaksujące zajęcie na długie zimowe wieczory - może stanowić również praktyczne hobby. Na szydełku można zrobić czapkę lub serwetkę, a nawet przygotować ozdoby choinkowe. Bardzo popularne są szydełkowe aniołki, bombki, czy dzwoneczki. Ostatnio modna jest również biżuteria. Własnoręcznie robione korale, kolczyki i bransolety są powodem do dumy.

szydełkowa biżuteria

Ograniczeniem jest tylko wyobraźnia, a książki i gazetki z tej dziedziny mogą ją tylko podsycać. Niektórzy sądzą, że jest to zajęcie dla ,,starszych pań”, albo nawet babć, ponieważ potrzebne jest sporo czasu i cierpliwości. Takie dzierganie można potraktować jako świetną terapię, ponieważ wycisza, uspokaja i jest lekarstwem na codzienne stresy. Świat szydełkowania jest logiczny i uporządkowany, a każde oczko ma swoje miejsce.

szydełkowe wyroby

Szydełkowanie ma wiele zalet. Jest niskonakładowe, a raz kupione szydełko może służyć długie lata. Szydełkując można napawać się dumą, że kontynuuje się tradycje rodzinne, a ściślej mówiąc dziedzictwo kulturowe, które jest ostatnio bardzo modne. Warto więc tym zajęciem zarazić najmłodsze pokolenie, aby pasja szydełkowania nie zaginęła w rodzinie.

kontynuacja rodzinnych pasji

W listopadzie br. w gminie Dąbie, panie z Kół Gospodyń dzięki bezpłatnym warsztatom zorganizowanym przez LGD Wielkopolska Wschodnia miały możliwość przypomnienia, a nawet rozwoju tej pasji. Instruktorka szydełkowania pokazała, że na szydełku można stworzyć rzeczy niepowtarzalne, modne, a z okazji zbliżających się świąt, mogą stanowić doskonały prezent dla najbliższych.

szydełkowe ozdoby choinkowe

Anna Stanisławska

ZD w powiecie kolskim

uczestnik warsztatów i autor zdjęć

6 października w świetlicy gminnej w Grzegorzewie odbyła się konferencja dla rolników i doradców z powiatów: kolskiego, konińskiego i tureckiego.

Tematyka konferencji głównie dotyczyła rozwoju obszarów wiejskich oraz działań przyjaznych środowisku naturalnemu.

Kierownik ZD Koło Krzysztof Prusiński powitał Wójta Gminy Grzegorzew Panią Bożenę Dominiak, przybyłych gości, rolników i doradców.

Kierownik ZD Koło Krzysztof Prusiński (fot. K. Langiewicz)

Pierwszym wykładowcą była Pani Aldona Jankowska specjalista branżowy WODR w Poznaniu i przedstawiła temat „Produkty regionalne i tradycyjne – ochrona, sprzedaż i wsparcie. Rolnicy podczas wykładu mieli możliwość zapoznania się, czym jest produkt regionalny i tradycyjny, jak się przeprowadza rejestrację produktów i na jaką pomoc można liczyć przy rejestracji oraz jakie wymogi musi spełniać produkt, aby mógł być sprzedawany, jako produkt tradycyjny lub regionalny.

Pani Aldona Jankowska podczas wykładu (fot. K. Langiewicz)

Kolejną wykładowczynią była Pani Czesława Klonowska, specjalista branżowy WODR Poznań, która przedstawiła temat:. „Sprzedaż bezpośrednia produktów rolnych gospodarstwa – rejestracja działalności, wielkość, zakres i obszar sprzedaży”. Informację zawarte w przedstawionym temacie przybliżyły rolnikom, kiedy muszą podjąć działalność gospodarczą, kiedy i gdzie muszą się zarejestrować, jakie są różnice, gdy rolnik sprzedaje produkty pochodzenia roślinnego i zwierzęcego.

Pani Czesława Klonowska (fot. K. Langiewicz)

Następny temat konferencji to „Zioła i przyprawy – zastosowane w żywieniu” przedstawiony przez Panią Alicję Nowak specjalistę branżową WODR w Poznaniu. w temacie zostały przedstawione: znaczenie ziół, zastosowanie ich w kuchni i jako rośliny lecznicze.

Wykład przeprowadzony przez Panią Alicję Nowak  (fot. K. Langiewicz)

Pani Wioletta Kmiećkowiak specjalista branżowy WODR w Poznaniu przedstawiła temat „Działania przyjazne środowisku naturalnemu”. Rolnicy zapoznali się, jakie działania muszą podjąć by ich produkcja rolnicza nie wpływała niekorzystnie na środowisko maturalne. Przedstawione zostały wymogi, które trzeba będzie spełnić by otrzymać płatności obszarowe w nowym PROW 2014-2020 w pełnym zakresie z uwzględnieniem płatności na zazielenienie.

Pani Wioletta Kmiećkowiak (fot. K. Langiewicz)

Po każdym wykładzie rolnicy zadawali pytania wykładowcom.

Uczestnicy konferencji z zaineresowaniem słuchający wykładów (fot. K. Langiewicz)

Miłą niespodzianką dla rolników był quiz w którym nagrodą były książki.

Dorota Mejsner
Krzysztof Langiewicz
Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Wystawa maszyn rolniczych Bednary za nami

W dniu 21.09.2014 /niedziela/ zorganizowany został wyjazd  48 osobowej grupy  z gminy Koło na największą wystawę rolniczą

XVI Międzynarodową Wystawę Rolniczą AGRO SHOW 2014 w miejscowości Bednary gmina Pobiedziska

Organizatorem wystawy  była Polska Izba Gospodarcza w Toruniu a honorowy patronat nad wystawą sprawował Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Wystawa w Bednarach organizowana jest od 1999 roku. W pierwszych latach podczas wyjazdów można było zobaczyć tylko  maszyny i urządzenia rolnicze. A teraz z roku na rok  przybywa   firm i wystawców , w tym roku było 800 wystawców. Na tegorocznych targach można było zwiedzić stoiska z branży techniki rolniczej, stoiska z kolekcją nasion środków ochrony roślin, nawozy, firmy paszowe i instytucje współpracujące z rolnictwem. Podczas targów można było uzyskać wszelką informację w charakterze technicznym, agronomicznym i ekonomicznym.

Największe zainteresowanie było na stoiskach z ciągnikami rolniczymi ./  Pokazany był ciągnik z piasku/

Podczas pobytu na targach można było dotrzeć do sektora D i obejrzeć maszyny używane z Danii gdzie wystawiała się firma DANSK Maskinhadlerforening.

Zobaczyć można było maszyny producentów FEND, Messy Ferguson, FELLA, CAPELLO, KRAMER, Monosen , Sulky, UNIA Group, STOLL, Gregoire Besson i wiele innych . Nie zabrakło również stoiska dystrybutora maszyn rolniczych KORBANEK.

Uczestnicy wyjazdu wzięli udział w pokazie maszyn na ringu , miedzy innymi nowości ładowarki i ładowaczy czołowych oraz opryskiwaczy.

Pomimo  złej pogody podczas zwiedzania rolnicy byli bardzo zadowoleni z wyjazdu pozyskali materiały do dalszego dokształcania z produkcji rolniczej, zwierzęcej jak i techniki rolniczej ,poznali  nowości techniki rolniczej, poznali nowe maszyny i ciągniki, rozmawiali  z dilerami firm.

Dla rolników którzy byli po raz pierwszy  robiło to na nich duże wrażenie nie byli w stanie obejrzeć wszystkiego dlatego też planują już wyjazd na przyszły rok

Danuta Matuszewska

Doradca Gmina Koło

Spotkanie środowiskowe w Kole

W dniu 09.09.2014 r. w Sali konferencyjnej Starostwa Powiatowego w Kole, odbyło się spotkanie środowiskowe. Tradycyjnie już, dzięki uprzejmości władz powiatowych, przedstawiciele Wielkopolskiej Izby Rolniczej  z powiatu kolskiego i Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego Zespołu Doradczego w Kole, podsumowywali mijający rok i poruszali problemy ważne w aspekcie planowania działań na rok przyszły.

W spotkaniu uczestniczyli p. Michał Wróblewski – przewodniczący Rady Powiatowej WIR w Kole, Krzysztof Prusiński Kierownik ZD w powiecie kolskim, p. Dorota Józefowicz kierownik BP ARiMR w Kole, przedstawiciel Starostwa Powiatowego - Sekretarz - p. Andrzej Tomczyk, delegaci WIR oraz  pracownicy WODR.

Jako pierwsza głos zabrała p. Dorota Józefowicz. W związku ze zmianami w systemie przyznawania dopłat bezpośrednich, które wejdą w życie od 2015 r. zostały przedstawione złożenia (wymogi, stawki, zobowiązania) ujęte w projekcie rozporządzenia. Omówione zostały: definicja rolnika aktywnego zawodowo, do którego ma być skierowane wsparcie finansowe oraz zazielenienie (greening). Szczegółowo zaprezentowano płatności dla młodych rolników, małych gospodarstw oraz do bydła, krów, owiec, kóz, roślin wysokobiałkowych, chmielu, lnu i konopi, skrobi ziemniaczanej, buraków cukrowych, owoców miękkich i pomidorów oraz płatności dodatkowe. P. Dorota Józefowicz zapowiedziała, że przy współpracy z pracownikami gminnymi WODR, będzie przeprowadzona akcja informacyjna nt. nowego systemu płatności. W każdej gminie w okresie wrzesień-październik 2014 odbędą się takie szkolenie dla rolników. Dodatkowo poinformowała o zmniejszeniu się powierzchni TUZ w skali kraju i prawdopodobnym nakazie przywrócenia zlikwidowanych łąk.

Podsumowując wystąpienie pani kierownik p. Michał Wróblewski uznał, że nowy system płatności będzie stwarzał rolnikom trudności w uzupełnieniu dokumentów i jego zrozumieniu, głównie przy wyliczaniu powierzchni zazielenianej i dywersyfikacji upraw. Dlatego widziałby tu rolę doradców w przybliżeniu tego tematu oraz pomoc w wypełnieniu dokumentów.

Następnie kierownik ZD w powiecie kolskim p. Krzysztof Prusiński zabrał głos w celu omówienia potrzeb doradczych rolników na naszym powiecie. Przedstawił doradców, którzy są w tzw. grupie wsparcia technicznego WPR-  R. Kotkowski, D. Frontczak, E. Kwapich oraz w skrócie zaprezentował jakich działań pomoc ta dotyczy. Krótko przypomniał zakres działań doradczych podejmowanych przez ZD, m. in. o wykonaniu 28 planów RS w 2014r., prowadzeniu na terenie powiatu kolskiego 96 książek rachunkowości rolnej FADN, realizowanych demonstracjach i pokazach w gospodarstwach demonstracyjnych, analizach kosztów produkcji prowadzonych w powiecie, próbnych wykopkach, monitoringu cen. Poinformował zebranych, że na niektórych gminach organizowane są wyjazdy studyjne na Agroshow do Bednar oraz na wystawę kwiatów do Skierniewic. Zaprosił także na najbliższe szkolenia:

06.10.2014 Konferencja w Grzegorzewie w Sali wiejskiej  nt. Produktów regionalnych i tradycyjnych -ochrona, sprzedaż i wsparcie, sprzedaży bezpośredniej produktów rolnych z gospodarstwa oraz zioła i przyprawy zastosowanie w żywieniu, które będą przeprowadzone przez specjalistów branżowych WODR Poznań

6-7.11.2014 2-dniowe szkolenie w Kłodawie nt. Integrowanej produkcji rolnej warzyw (finansowanego przez FAPA).

Omawianie potrzeb doradczych w powiązaniu z planowaniem tematyki szkoleń na przyszły rok rozpoczęło dyskusję dotyczącą najpotrzebniejszych zagadnień, które powinny być poruszane na szkoleniach (działania PROW szczególnie II filaru, nowy system dopłat bezpośrednich, zagadnienia technologiczne: produkcja  bydła mięsnego, odnawialne źródła energii). Przedstawiono propozycję zwiększenia ilości wyjazdów studyjnych dla rolników a WIR zadeklarował aktywne włączenie się w nabór chętnych. Delegaci WIR zwrócili uwagę na problemy rozwoju przetwórstwa pierwotnego produktów w gospodarstwie i ich sprzedaż oraz odczuwalny dla rolników brak targowisk, na których można by sprzedawać te produkty zgodnie z wymogami sanitarno-prawnymi. P.M. Serafinowicz, którego gospodarstwo należy do gospodarstw demonstracyjnych, zwrócił uwagę, że tematy demonstracji powinny być wcześniej konsultowane z rolnikiem a nie narzucane z góry. Powiedział również, że warto mówić o alternatywnych metodach ochrony roślin, nie tylko środkami chemicznymi.  Jako pomoc przy ochronie plantacji można np. zastosować stacje meteorologiczne zakupione przez WODR. Poruszono także sprawę braku oprogramowania dla większej grupy upraw.

Przedstawiciele WIR – dopytywali się również dlaczego nadal jest problem z uczestnictwem pracowników gminnych WODR w dożynkach gminnych. P. M. Wróblewski wypowiedział się, że ponownie poruszy ten problem z naszą dyrekcją – ze względu na to, iż w jego i członków WIR opinii, jest to jeden z ważniejszych momentów do przekazywania informacji i kontaktów bezpośrednich z dużą grupą rolników oraz przekonanie ich o przydatności naszych instytucji.

Po dyskusji poproszono o zabranie głosu Sekretarza Starostwa powiatowego w Kole  p. Andrzeja Tomczyka. Przedstawił on strategię rozwoju powiatu w zakresie rolnictwa. Poinformował również, że sprawa targowiska nie leży w gestii starostwa, a samorządu. Zaproponował większą współpracę rolników z kołami łowieckimi, jeżeli chodzi o  szkody wyrządzone przez zwierzęta leśne, żeby im przeciwdziałać m.in. poprzez stosowanie humoli czy pastuchów elektrycznych.  Poinformował również o planowanej inwestycji –budowie parkingu przy firmie WIPASZ, która skupuje zboża na terenie naszego powiatu.

Na zakończenie spotkania krótko omówiono współpracę Zespołu Doradczego ze szkołami rolniczymi. Zauważono, że WODR współpracuje z Zespołem Szkół Rolnicze Centrum Kształcenia  Ustawicznego w Kościelcu. Na terenie szkoły zainstalowano stację meteorologiczną, a uczniowie szkoły uczestniczą w szkoleniach organizowanych przez ZD. Natomiast druga szkoła rolnicza, zlokalizowana w Powierciu, nie wyraża takiego zainteresowania.

Marta Grzelak

Danuta Jaroniewska-Kapalska

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Kolejne Skierniewickie Święto Kwiatów, Owoców i Warzyw za nami.

 

Skierniewickie Święto Kwiatów, Owoców i Warzyw to wydarzenie, które ma bardzo długą i  bogatą historię, ponieważ jego początek sięga 1977r.

W gminie Przedecz od wielu lat tradycją jest wyjazd kobiet do Skierniewic na to święto. Wzorem lat ubiegłych w dniu 20 września 2014r grupa kobiet z gminy Przedecz, Kłodawa oraz Chodów, uczestniczyła w  XXXVII Skierniewickim Święcie Kwiatów , Owoców i Warzyw.

Podczas pobytu na Skierniewickim Święcie można było podziwiać oryginalne ekspozycje roślin ozdobnych, owoców i warzyw, oraz zaczerpnąć fachowego poradnictwa z dziedziny ogrodnictwa, sadownictwa, rolnictwa i szkółkarstwa. Interesującym punktem programu tego święta była prezentacja i degustacja produktów regionalnych przygotowanych przez mieszkańców poszczególnych sołectw. W Miejskim Ośrodku Kultury zwiedzaliśmy przepiękną wystawę kompozycji kwiatowych i aranżacji ogrodowych pn. „ Mój oGród”, oraz wystawę pn. „ Na kolejowym szlaku”. Cały przebieg Skierniewickiego Święta Kwiatów, Owoców i Warzyw uświetnił przemarsz Świątecznej Parady ulicami Skierniewic. Organizatorzy Święta zapraszali wszystkich uczestników na następny rok, na kolejne Święto Kwiatów Owoców i Warzyw, a my uczestniczki nie możemy doczekać się kolejnego wyjazdu do Skierniewic.

Wystawa „ Mój oGród’ oraz „ Na kolejowym szlaku”.

Przemarsz Świątecznej Parady.

 

Maria Krawiecka

ZD Koło/gmina Przedecz

 

Święto plonów w powiecie kolskim

Tegoroczne święto plonów w powiecie kolskim odbyło się w dniu 31.08.2014 r. w gminie Kościelec. Zgromadziło tłumy mieszkańców i gości z całego powiatu.

władze gminy i powiatu oraz goście

Uroczystość  rozpoczęła się występem orkiestry dętej z Kościelca, po którym odprawiona został msza święta przez proboszcza parafii Kościelec ks. Tomasza Jenera w intencji rolników i ich rodzin.

celebracja mszy św.

Starostami tegorocznych dożynek byli  państwo Dorota Mruk –rolniczka z Cichmiany  z gminy Dąbie oraz Piotr Michalak –rolnik z Daniszewa, gmina Kościelec. Starostowie tradycyjnie wręczyli bochen chleba – owoc pracy rolnika – na ręce starosty Wieńczysława Oblizajka i wójta gminy Dariusza Ostrowskiego.

wrecznie chleba przez starostów dożynkowych

Na uroczystość tę licznie przybyły delegacje ze wszystkich sołectw gminy Kościelec , przekazując wójtowi i staroście dorodne bochny chleba z tegorocznych zbiorów-prosząc, aby włodarze sprawiedliwie nim dzielili.

wieńce z gmin powiatu kolskiego

Oprócz dożynkowych bochnów chleba delegacje poszczególnych sołectw przygotowały okazałe wieńce dożynkowe z pośród których komisja wyłoniła najpiękniejszy. Okazał się nim wieniec dożynkowy z miejscowości Dąbrowiec Stare – dołączył on do pozostałych prac   przywiezionych z gmin powiatu kolskiego. Wszystkie delegacje zostały nagrodzone przez starostę powiatu  Wieńczysława Oblizajka.

wieniec ze wsi Dąbrowiec Stare

Uroczystości dożynkowe stały się okazją do wręczenia medali „zasłużeni dla rolnictwa”. Otrzymali je: Halina Czerczak, Leszek Góralczyk, Stanisław Klukaczyński, Grzegorz Kietliński oraz Czesław Świderski.

odznaczeni medalem zasłużeni dla rolnictwa

Wśród licznych firm i instytucji , które swoją obecnością uświetniły tegoroczne dożynki nie zabrakło także stoiska Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu, zorganizowanego przez Zespół Doradczy w powiecie Koło z Kierownikiem Krzysztofem Prusińskim.

wystepy artystyczne

 

Opracowanie

Daniela Frontczak i Elżbieta Wilk

Zespół Doradczy w powiecie kolskim

Dożynki 2014

          w

Gminie Babiak

 

Dnia 7 września 2014 r. w Brdowie (gm. Babiak, powiat kolski), na terenie klasztoru Paulinów, odbyły się Dożynki Gminne. Obchody święta plonów tradycyjnie rozpoczęło uroczyste nabożeństwo o godz.12-ej. 

Wójt gminy Babiak Wojciech Chojnowski

Starostami Dożynek Gminnych 2014 byli państwo Małgorzata i Marian Sołtysińscy z Mchowa. Po mszy i wystąpieniach organizatorów oraz zaproszonych gości odbył się konkurs na najpiękniejszy wieniec dożynkowy. W trakcie występów lokalnych zespołów ludowych, komisja w składzie: Jadwiga Witkowska, Andrzej Rosiński i  Ireneusz Wiśniewski, podejmowała decyzję.  Jury, nietypowo, pierwszym miejscem uhonorowała wszystkie wystawione wieńce. Dzięki tej decyzji wszystkie uczestniczące w konkursie sołectwa otrzymały równorzędne nagrody.

Wieńce dożynkowe - wręcznie wyróznień

Dla uczestniczących w dożynkach, sołectwa przygotowały przystrojone stoiska. Na stołach zachęcająco prezentowały się wypieki, owoce oraz różne specjały przeznaczone do powszechnej degustacji.

Danuta Jaroniewska-Kapalska

Zespół Doradczy w powiecie kolskim