Ryszard Wyrwa - WODR Poznań
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Po wykonanym zabiegu środkami ochrony roślin należy zwrócić uwagę, aby:

  • nadwyżkę cieczy użytkowej użyć w bezpieczny sposób – rozcieńczyć wodą i wypryskać na polu poprzednio opryskanym, a popłuczyny na miejscu o mniejszym nasileniu środka, np. na początku pola;
  • opryskiwacz, w którym pozostawiono ciecz użytkową celem dalszego oprysku w terminie późniejszym, należy zabezpieczyć przed dostępem osób postronnych;
  • unikać mycia opryskiwacza, jeśli to nie jest konieczne – myć kiedy zabieg ma być wykonany na innej uprawie, kiedy istnieje ryzyko uszkodzenia roślin, np. herbicydy, oraz kiedy resztki cieczy mogą uszkodzić filtry lub zapchać końcówki rozpylaczy;
  • myć opryskiwacz przed dłuższą przerwą w użytkowaniu, naprawą oraz przeglądem technicznym;
  • przechowywać opryskiwacz w bezpiecznym miejscu – nie może stwarzać zagrożenia dla ludzi i zwierząt;
  • sprawdzić stan techniczny i systematycznie przeprowadzać czynności obsługowe zgodnie z instrukcją;
  • nie dopuszczać do wycieków cieczy użytkowej podczas napraw;
  • nie wykonywać napraw na polu, lecz w odpowiednio wyposażonym miejscu w gospodarstwie;
  • prowadzić systematyczną ewidencję zabiegów ochrony roślin wg obowiązującego wzoru.

Podczas wykonywania zabiegu opryskiwania roślin należy pamiętać, aby:

  • opryskać te pola, które tego wymagają i stosować jak to jest możliwe opryskiwanie placowe lub selektywne;
  • stosować techniki bezpośredniego kontaktu – mazacze dla herbicydów;
  • zapewnić równomierne rozłożenie preparatu na powierzchni pola przez regulację belki polowej i ustawienie jej na wysokości 35-50 cm nad roślinami;
  • stosować opryskiwacze zalecane do opryskiwanych roślin i środków ochrony roślin;
  • unikać stosowania wysokich dawek cieczy i rozpylaczy grubokroplistych;
  • nie opryskiwać roślin po rosie i w trakcie postoju;
  • nie opryskiwać cieków wodnych, otwartych zbiorników wodnych, studni i rowów melioracyjnych;
  • nie stosować pestycydów w strefach ochronnych: drogi publiczne – 5 m, wody powierzchniowe – 20 m;
  • nie opryskiwać przy temperaturze powyżej 25°C – zabiegi wykonuj wieczorem (niższa temperatura i wyższa wilgotność powietrza);
  • nie dopuszczać do ociekania cieczy z roślin;
  • nie opryskiwać terenów, z których środki mogą być zmywane;
  • powiadomić członków rodziny lub współpracowników o miejscu i czasie wykonywanych zabiegów – mieć przy sobie telefon komórkowy;
  • w przypadku awarii opryskiwacza natychmiast przerwać oprysk i usunąć usterkę, a naprawy wykonać poza strefą opryskaną;
  • zawsze pracować w odzieży ochronnej.

Przed zabiegiem należy pamiętać, aby:

  • do planowanego zabiegu wybrać właściwy typ i rozmiar rozpylaczy, pamiętając o zminimalizowaniu znoszenia i ociekania cieczy;
  • dobrać odpowiednią ilość wody w zależności od rodzaju uprawy, patogena, środka ochrony, techniki oprysku;
  • określić położenie obszarów wrażliwych (rowy melioracyjne, studzienki, stawy);
  • nie wykonywać oprysków na polach podtopionych, pokrytych śniegiem i przed spodziewanym deszczem;
  • zabiegi wykonywać sprzętem technicznie sprawnym – przegląd co 3 lata;
  • jeśli opryskiwacz nie był użytkowany przez 4 miesiące i więcej czasu, należy go poddać gruntownej kontroli – przewody gumowe, złączki, dysze, elementy pod ciśnieniem;
  • wykonać kalibrację opryskiwacza, aby ustalić dawkę cieczy, ciśnienie, prędkość roboczą oraz rozmiar i typ rozpylaczy;
  • ciecz roboczą sporządzić bezpośrednio przed zabiegiem i napełnić zbiornik na polu lub na podłożu utwardzonym, ewentualnie na folii zgodnie z etykietą;
  • nie pozostawiać zbiornika i środków ochrony roślin bez nadzoru;
  • unikać rozlewania i rozpylania preparatów w trakcie otwierania opakowań;
  • środki ochrony roślin wprowadzać do zbiornika, jeśli do połowy jest wypełniony wodą lub gdy jest wypełniony do połowy zamierzonej ilości cieczy;
  • zamykać i zabezpieczać opakowania po pestycydach,
  • zbierać rozlany lub rozsypany środek i go zabezpieczyć, np. trociny, worek foliowy, rozrzucić na polu.

     Celem uprawy roślin leczniczych (ziół) jest uzyskanie specyficznych związków, zwanych ogólnie substancjami czynnymi, których zawartość rzadko przekracza 1%, a najczęściej stanowi setne części. W poszczególnych roślinach jest różna i zależy od wieku rośliny, warunków atmosferycznych, sposobu suszenia, przechowywania itd. 

   Do substancji czynnych w ziołach należą:

  • Olejki są to substancje ciekłe, zazwyczaj bezbarwne, złożone z kilkudziesięciu lub kilkuset związków chemicznych. Zwykle jeden z nich występuje w przeważającej ilości i nadaje charakterystyczny zapach  np. mentol w mięcie, czy linalol w lawendzie, tymol w tymianku. Wszystkie olejki odznaczają się silnym zapachem ,lotnością. Stężenie olejku 1: 50 000 zabija bakterie i inne drobnoustroje dlatego stosowane są jako środki dezynfekujące. W roślinach znajdują się w tzw. zbiorniczkach zwanych gruczołkami olejkowymi lub włoskach np. liście lawendy, mięty, szałwii, kwiaty rumianku. Młode liście mięty zawierają ich ok. 3% , starsze – kwiaty przekwitnięte – ok. 0,2%.

 

  • Alkaloidy są to złożone związki chemiczne, których cechą charakterystyczną jest zawartość azotu. W roślinach występuje kilka alkaloidów ale często niektóre mają przewagę jak np. morfina w maku, nikotyna w tytoniu. Nadają roślinie gorzki smak i są bezwonne. Gatunki których występują w dużych ilościach to: mak, tytoń, machorka, sporysz żyta, łubin gorzki. Na organizmy działają silnie pobudzająco albo paraliżująco. Używa się ich do produkcji leków, używek i narkotyków.
  • Glukozydy nasercowe – odznaczają się działaniem pobudzającym na mięsień sercowy i należą do cennych leków. Posiadają wybitnie gorzki smak. Do takich roślin należą: naparstnica wełnista, purpurowa, konwalia, miłek wiosenny/ pod ochroną/. Wykorzystywane są w farmacji.
  • Flawony – występują w kwiatach i liściach i owocach, jako barwnik w odcieniu od żółtego do pomarańczowego. Pobudzają przemianę materii, zwiększają  przepuszczalność naczyń włosowatych np. rutyna występująca w gryce. Bogate w flawony są kwiaty : rumianku, czarnego bzu, głogu, bratka polnego.
  • Antocyjany to barwniki, które nadają zabarwienie kwiatom, owocom, liściom ,korzeniom. Przyspieszają trawinie. W farmacji zaliczane są do środków moczopędnych i dezynfekujących
  • Garbniki powodują denaturację białka. Dawniej wykorzystywano je do garbowania skór zwierzęcych. W medycynie mają zastosowanie jako środki bakteriobójcze i ściągające. W większych ilościach występują w korze ( świerk, dąb, wierzba) w liściach i owocach ( orzech włoski), liściach ( szałwia), W korzeniach i kłączach (rdest, szczaw), Nadają one im brunatną barwę.
  • Witaminy to uzupełniające składniki odżywcze, niezbędne do prawidłowej przemiany materii. Rośliny są głównym źródłem witamin dla ludzi i zwierząt. Większe ilości witamin występują w owocach: róży, głogu, jarzębiny, kminku, pokrzywie, mniszku lekarskim. Oprócz wymienionych składników ziła  bogate są w  sol mineralne, potas, żelazo, wapń, magnez i wiele innych. Zawierają także specyficzne śluzy, żywice, saponiny, gorycze i inne substancje chemiczne 

   W poszczególnych roślinach zielarskich występuje zazwyczaj cały zespół składników, które nawzajem wspomagają swoje działanie i to jest przyczyną skuteczności naturalnych leków.

 

                                      Ryszard  Wyrwa- doradca w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim

Źródło zdjęcia: internet

 

  Duży udział zbóż w strukturze zasiewów dochodzący do 75 % i więcej sprawia , że często przez kolejne 3 lata rośliny zbożowe wysiewane są po sobie tworząc monokulturę zbożową.

   Są to sytuacje szczególnie niekorzystne na glebach lżejszych, gdzie ze względu na większą przepuszczalność i niższą zawartość próchnicy oraz przechodzenia w stan pylisty, znacznie szybciej podlegają degradacji. Objawem tego jest zmniejszona odporność roślin na suszę, choroby a spadek plonów następuje mimo zwiększonego nawożenia. Dlatego na glebach słabszych należy pamiętać o uprawie  łubinu, jako najlepszego przedplonu dla większości roślin uprawnych, a szczególnie dla zbóż.

    Pozytywne działanie łubinu w zmianowaniu wynika z tego, że:

        -  długi korzeń wnika głęboko w podłoże, co ułatwia jego przewietrzenie i lepsze pobieranie wody z miejsc niedostępnych dla zbóż,

        - wzbogaca glebę w azot symbiotyczny, który jest wykorzystywany w dłuższym okresie, gdyż nie jest wypłukiwany z gleby.

    Resztki pożniwne łubinu wzbogacają glebę w próchnicę, co jest szczególnie ważne w sytuacji braku obornika.

  Uprawiając łubin pamiętajmy o zaleceniach ponieważ nieprzestrzeganie ich powoduje obniżkę plonu nasion:

   - łubin nie toleruje gleb o wysokiej zawartości próchnicy, ciężkich, o zbyt wysokim pH,

  - nie należy go wysiewać na polach gdzie była przyorana a nie rozłożona słoma lub obornik,

  - nasiona powinny być zaszczepione nitraginą i zaprawiane zaprawą grzybobójczą,

  - optymalny termin siewu do 10 kwietnia oraz norma wysiewu 120-140 kg/ w zależności od odmiany,

  - na zachwaszczone plantacji należy pamiętać o desykacji przed zbiorem, w fazie brązowienia strąków.                               

                                                                                          Ryszard  Wyrwa- doradca w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim

Źródło zdjęcia: internet

30 czerwca 2015

Pokaz w Gminie Drawsko

      W dniu 24.06.2015 r. w miejscowości Pęckowo Gmina Drawsko w gospodarstwie Pana Marka Błocha odbył sie pokaz nt. ,, Rozpoznawanie agrofagów upraw rolniczych z oznaczeniem progów zagrożenia integrowanej  ochrony roślin”. W pokazie wzięło udział 6 rolników. Do rozpoznania patogenów wybrano plantację pszenżyta ozimego i jęczmienia ozimego.

  1. Choroby zbóż – rozpoznano brunatną plamistość zbóż, mącznik właściwy, rdze brunatną, rynchosporiozę. Zwrócono uwagę na objawy (na roślinach), epidemiologię, oraz zwalczanie. Nasilenie chorób na plantacjach jest niewielkie, występują pojedyncze, nieliczne objawy, które nie stanowią zagrożenia dla plonowania. Na plantacji nie stosowano preparatów grzybobójczych, ponieważ nie było takiej potrzeby.
  2. Szkodniki zbóż- zaobserwowano pojedyncze osobniki mszyc i skrzypionki. Innych owadów szkodliwych nie widziano. Brak ich należy łączyć z niskimi temperaturami oraz brakiem opadów deszczu w maju i czerwcu. Stąd oprysk insektycydami jest nie celowy.
  3. Ponadto na końcu spotkania przedstawiłem na laptopie prezentację ,, Choroby zbóż” a zainteresowanym rolnikom udostępniłem  plik drogą elektroniczną.

 

      Ryszard  Wyrwa- ZD w powiecie czarnkowsko-trzcianeckim