Jolanta Szczepańska - WODR Poznań
Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.

Wielkopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Poznaniu włącza się w promocję realizowanego wspólnie przez Europejskie Centrum Rolnictwa Ekologicznego i Turystyki (ECEAT Poland) i Polską Federację Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne” projektu o nazwie: Promocja turystyki odpowiedzialnej w gospodarstwach ekologicznych i tradycyjnych.

Celem projektu jest promocja wypoczynku w gospodarstwach ekologicznych i tradycyjnych, świadczących usługi turystyczne, a przede wszystkim w gospodarstwach posiadających certyfikat producenta żywności ekologicznej lub tradycyjnej.

W ramach projektu przeprowadzone zostaną kategoryzacje kwater agroturystycznych.

Za przeprowadzenie kategoryzacji w obiektach należących do członków ECEAT lub osób zainteresowanych współpracą z Organizacją, ECEAT poniesie wszelkie koszty związane z kategoryzacją. W projekcie mogą brać udział także gospodarstwa niezrzeszone w ECEAT i nie zainteresowane współpracą z ECEAT – w takim przypadku opłata za kategoryzację wynosi 100 zł.

Skategoryzowane obiekty, dzięki współpracy z Polską Federacją Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne”, zostaną zamieszczone na stronie www.agroturystyka.pl w ramach modułu „URLOP U EKOROLNIKA”. Obiekty promowane będą w dostępnej aplikacji mobilna (na telefony komórkowe i inne urządzenia mobilne). Gospodarstwa, które zdecydują się na współpracę z ECEAT Polska, będą umieszczone na stronach: www.eceatpoland.pl, www.agroturystyka.pl w module „URLOP U EKOROLNIKA” oraz www.greenholidays.pl, niezależnie od wydawanych materiałów drukowanych.

Obiekty turystyczne powinny spełniać oprócz wymagań dotyczących bazy noclegowej następujące kryteria:

  1. Kwatera funkcjonuje w ramach gospodarstwa rolnego działającego w oparciu o ekologiczne metody produkcji.
  2. Większość składników wykorzystywanych do przygotowania posiłków to produkty własne lub tradycyjne/regionalne.
  3. Wykorzystywane są alternatywne (odnawialne) źródła energii elektrycznej (panele słoneczne, energetyka wiatrowa) i cieplnej (panele słoneczne, pompy ciepła, geotermia, biomasa) – co najmniej jedna odpowiedź na tak.
  4. Na wyposażeniu obiektu znajdują się co najmniej 2 urządzenia energooszczędne (sprzęt AGD/elektronika/oświetlenie, klasa A).
  5. Gospodarka odpadami i ściekami prowadzona jest w zgodzie z prawem (segregacja odpadów), a ścieki odprowadzone są do przydomowej oczyszczalni lub kanalizacji wiejskiej/szczelnego szamba.
  6. Wykorzystywanie w obiekcie środków ulegających biodegradacji/przyjaznych dla środowiska (myjących/piorących/czyszczących).
  7. Dostępne są ulotki/broszury informacyjne z zakresu działań i zachowań prośrodowiskowych (oszczędzanie energii, wody, zachowań na terenie rezerwatów, parku krajobrazowego, gospodarstwa, lasu itd.); podobne informacje znajdują się na stronie internetowej obiektu.

Wymagania odnoszące się do kategoryzacji wiejskiej bazy noclegowej opracowane przez Polską Federację Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne” znajdują się na stronie: http://www.pftw.pl/kategoryzacja/Kategoryzacja/kategoryzacja/wskazowki_dla_kwaterodawcy.

Zgłoszenia przyjmowane są w biurze Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej „Gospodarstwa Gościnne” – e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. bądź telefonicznie 81 501 43 11, 666 361 423.

Jest to niewątpliwie ciekawa oferta kompleksowej promocji gospodarstw agroturystycznych prowadzących produkcję rolniczą metodami ekologicznymi. Warto zastanowić się i skorzystać z przedstawionej propozycji!

Po raz kolejny doradcy WODR przeprowadzili monitoring agroturystyczny, czyli „liczenie” gospodarstw agroturystycznych działających w województwie wielkopolskim w 2015 roku.

Analizując zebrane wyniki stwierdzamy, że w 2015 roku agroturystów przyjmowało 771 gospodarstw, co przełożyło się na 9741 miejsc noclegowych. Dla porównania w roku 2014 zanotowano 738 gospodarstw i 9094 miejsca noclegowe, co stanowi wzrost o 33 gospodarstwa agroturystyczne w skali roku.

Notowany wzrost liczby gospodarstw agroturystycznych potwierdza trwający rozwój wielkopolskiej agroturystyki. Zauważa się także sporadyczne zdarzenia, że gospodarstwa rezygnują z działalności agroturystycznej, a w ich miejsce powstają nowe (wykresy 1 i 2).

Liczba gospodarstw agroturystycznych w poszczególnych powiatach jest bardzo zróżnicowana – od 5 do 68 obiektów w 2016 roku. Najwięcej gospodarstw znajduje się w powiatach: międzychodzkim, czarnkowsko-trzcianeckim, słupeckim, konińskim i ostrzeszowskim (wykres 3). W powiatach tych działa od maksymalnie 68 do 44 kwater. W powiatach krotoszyńskim, kępińskim, grodziskim, chodzieskim i jarocińskim utworzono najmniej gospodarstw agroturystycznych (wykres nr 4) i jest w nich od minimalnie 5 do 8 obiektów.

W 18 wielkopolskich powiatach znajduje się od 5 do 20 gospodarstw agroturystycznych, w 8 powiatach działa od 21 do 40 obiektów, w 2 powiatach od 41 do 60 i tylko w 3 powiatach liczba gospodarstw agroturystycznych przekracza 60 (wykres 5).

Podsumowując należy stwierdzić, że podejmowaniu działalności agroturystycznej sprzyjają naturalne warunki krajobrazowo-przyrodnicze, zwłaszcza zbiorniki wodne, lasy, cenne przyrodniczo tereny chronione. Agroturystyka w Wielkopolsce ma nadal szanse na rozwój ilościowy i jakościowy. Na rynku agroturystycznym jest miejsce dla nowych obiektów. Mając na względzie fakt, że turystyka to najbardziej dynamiczna dziedzina gospodarki, przed właścicielami gospodarstw agroturystycznych stoi duże wyzwanie, aby sprostać wymaganiom rynku usług turystycznych. Nie zmienia się najważniejsze zadanie każdego kwaterodawcy, który powinien ustawicznie śledzić potrzeby turystów i tak modyfikować ofertę gospodarstwa agroturystycznego, aby spełnić ich oczekiwania i skutecznie pozyskiwać klientów. Zdaniem naukowców z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu obecnie dziedzictwo kulinarne wykorzystane jako atrakcja turystyczna w gospodarstwach agroturystycznych Wielkopolski da możliwość uzyskania przewagi konkurencyjnej. „Turyści w odwiedzanym regionie podziwiają nie tylko walory krajobrazu, zabytki kultury materialnej, ale coraz częściej „smakują” region. Z tego powodu warto zachować od zapomnienia i włączyć w ofertę turystyczną tradycje kulinarne. Entuzjaści tej formy turystyki skłonni są wydać dużą część swojego budżetu turystycznego na skosztowanie regionalnych potraw i produktów.” Powyższe zagadnienie przedstawiono w publikacji Anny Jęczmyk, Magdaleny Maćkowiak i Jarosława Uglisa „Dziedzictwo kulinarne elementem przewagi rynkowej w ofercie gospodarstw agroturystycznych”, Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu; Stowarzyszenie Ekonomistów Rolnictwa i Agrobiznesu – Roczniki Naukowe, tom XVI, zeszyt 2.

Wykres 1. Gospodarstwa agroturystyczne w Wielkopolsce.

Wykres 2. Miejsca noclegowe w gospodarstwach agroturystycznych w Wielkopolsce.

Wykres 3. Gospodarstwa agroturystyczne w powiatach Wielkopolski o największej liczbie obiektów.

Wykres 4. Gospodarstwa agroturystyczne w powiatach Wielkopolski o najmniejszej liczbie obiektów.

Wykres 5. Gospodarstwa agroturystyczne w Wielkopolsce w 2015 roku.

Już po raz drugi zachęcamy właścicieli wielkopolskich gospodarstw agroturystycznych do uprawy kwiatów jednorocznych i dwuletnich w ogrodach kwiatowych i miejscach wypoczynkowych. Widzimy, że te piękne, bardzo polskie kwiaty (nagietki, cynie, onętki i wiele innych) ulegają powolnemu zapomnieniu. My sami, a najbardziej nasze dzieci nie pamiętają już ich nazw.

Z drugiej strony do aktualnych trendów rozwojowych w agroturystyce zalicza się łączenie w gospodarstwie agroturystycznym funkcji wypoczynkowej z edukacyjną. 

Jednym ze sposobów łączenia tych funkcji może być posiadanie w gospodarstwie agroturystycznym kolekcji gatunków kwiatów jednorocznych i dwuletnich. Wzbogacona zostanie wtedy oferta wypoczynku o ciekawy element edukacyjny, czyli rozpoznawanie gatunków kwiatów. Tym samym oferta stanie się bardziej atrakcyjna zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Ponadto ogród gospodarstwa agroturystycznego będzie przez całe lato do późnej jesieni piękny i kolorowy, będzie cieszył oczy i zachęcał do wypoczynku.

Wszyscy obserwujemy, że osoby dorosłe chętnie wspominają rosnące dawniej w ogrodach przydomowych kolorowe malwy, nagietki, dalie, nasturcje, lewkonie, cynie, aksamitki, kocanki, goździki brodate, onętki, ślazówki i wiele innych gatunków obecnie rzadko uprawianych. Młodsi Polacy w zasadzie nie wiedzą, z czym te nazwy połączyć. Nadszedł czas, aby to zmienić z udziałem wielkopolskich gospodarstw agroturystycznych.

Kolekcja kwiatów przygotowana z myślą o edukacji turystów (głównie dzieci i młodzieży) może mieć różne formy: od małych poletek z różnymi gatunkami kwiatów, poprzez aranżacje wkomponowane w ogród przydomowy i teren wypoczynkowy w gospodarstwie, po najróżniejsze kompozycje uprawiane w donicach i pojemnikach.

Warto przywrócić w polskich ogrodach piękno kolorowych kwiatów o krótkim okresie wegetacji, które zostały zbyt mocno wyparte przez iglaki i wieloletnie krzewy ozdobne z powodu zdecydowanie łatwiejszej uprawy.

Jednocześnie zachęcamy do wykonania w trakcie kwitnienia zdjęć kwiatów ze swojego ogrodu i przesyłania w wersji elektronicznej do 10 października 2016 r.: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript. lub dostarczenia do najbliższego doradcy WODR.

Najpiękniejsze zdjęcia mogą zostaną opublikowane w „Poradniku Gospodarskim” i na stronie internetowej WODR. Zachęcamy do udziału.

Na podstawie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 roku w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (Dz. Urz. UE nr L 304 z dnia 22 listopada 2011 r.), wszystkie placówki gastronomiczne mają obowiązek informować klientów, jeżeli oferowane przez nich dania zawierają składniki najczęściej wywołujące alergie, czyli tzw. alergeny.

Wszystkie produkty spożywcze potencjalnie mogą spowodować uczulenie pokarmowe, jednak uważa się, że w Europie ryzyko alergii odnosi się przede wszystkim do 14 alergenów pokarmowych i dlatego te alergeny podlegają obowiązkowi znakowania.

Zgodnie z rozporządzeniem konsument ma prawo dowiedzieć się, czy w produkcie występują: zboża zawierające gluten, skorupiaki, jaja, ryby, orzeszki ziemne (arachidowe), soja, mleko (łącznie z laktozą), orzechy, tj. migdały, orzechy laskowe, włoskie, nerkowca, pekan, brazylijskie, orzechy pistacjowe, makadamia lub orzechy queensland, seler, gorczyca, nasiona sezamu, łubin, mięczaki, dwutlenek siarki i siarczyny w stężeniach powyżej 10 mg/kg lub 10 mg/litr w przeliczeniu na całkowitą zawartość SO2 dla produktów w postaci gotowej bezpośrednio do spożycia.

Wyżej wymienione alergeny stanowią obowiązującą listę 14 najbardziej powszechnych alergenów, których występowanie w produkcie lub potrawie należy wskazać konsumentowi.

Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2014 r. w sprawie znakowania poszczególnych rodzajów środków spożywczych obowiązujące od 9 stycznia br. doprecyzowało, że forma podawania klientom informacji o alergenach musi być pisemna i nie wystarczy forma ustna. Forma pisemna może być dowolna, czyli np. informacja o alergenach podana przy menu lub w oddzielnej tabeli dostępnej w widocznym miejscu. Inspektorzy sanepidu podczas standardowych kontroli okresowych będą sprawdzali, czy właściciel spełnia wymogi dotyczące informowania o alergenach określone w rozporządzeniu unijnym i krajowym.

Prowadząc działalność agroturystyczną działamy w układzie rynkowym, czyli inaczej mówiąc popytowo-podażowym. Wiemy także, że „nie ma idealnego modelu marketingu” ani też
„nie ma idealnego modelu promocji”, który zapewniłby nam sukces na rynku. Tym samym każdy kwaterodawca musi skutecznie działać poprzez cztery elementy marketingowe: produkt, promocję, cenę i dystrybucję. Ponadto właściciele gospodarstw agroturystycznych mają jeszcze trudniej bo usługa wypoczynku jest produktem niematerialnym, a klient nie możne jej ani zobaczyć, ani dotknąć. Dlatego często mówi się, że agroturystyka to „sprzedaż marzeń”.

Rynkowy cykl życia produktu  jest nabywaniem i stopniową utratą zdolności danego produktu do zaspokajania potrzeb nabywców. Wiemy, że każdy  produkt „starzeje się”, co powoduje zmniejszenie się liczby jego nabywców. Podobnie produkt agroturystyczny, tak  jak każdy produkt wprowadzony na rynek ma swój określony cykl życia. O tym powinien pamiętać każdy właściciel gospodarstwa agroturystycznego. Cykl życia produktu ma 4 fazy: wprowadzanie produktu na rynek, wzrost sprzedaży, dojrzałość i spadek sprzedaży. Promocja gospodarstwa i pozostałe elementy marketingu mix mają spowodować aby IV faza w cyklu życia produktu czyli spadek sprzedaży nie obniżała się szybko ale trwała jak najdłużej na stałym poziomie. To zadanie stoi przed każdym właścicielem gospodarstwa agroturystycznego.

Pierwszy element właściwej promocji gospodarstwa agroturystycznego to wybór jego nazwy. Często jest pomijany i niesłusznie lekceważony przez właścicieli gospodarstw. Nazwa gospodarstwa powinna  zachęcać do przyjazdu na wypoczynek oraz  przekazywać pierwszą pozytywną informację dla turysty. I tak, np. „ Agroturystyka na Leśnej Polanie”– mówi, że gospodarstwo leży w lesie, gdzie w ciszy i spokoju można wypocząć. Dla porównania nazwa „Agroturystyka u Maryli” mówi turyście jakie imię ma właścicielka gospodarstwa ale w zasadzie nic więcej nie podpowiada.

Wybierając nazwę kwatery  agroturystycznej warto podkreślić w niej:

  • walory krajobrazu: np. Przy stawie, Pod dębem, Modrzewiowe Wzgórze, Nad Jeziorem, Na Skraju Lasu,
  • charakter kwatery: np. Gród Pędzików, Kasztel Rycerski, Chata Magnata, Zagroda Guciów,
  • indywidualną ofertę:  np. W siodle, Dla smakoszy, Wiklinowy labirynt, Przy garncarskim kole, Pod paletą.

Kolejnym ważnym elementem skutecznej promocji jest wybór zdjęć kwatery agroturystycznej. Powinniśmy pamiętać dwie ważne maksymy: „klient kupuje oczami” i „klient nie kupuje kota w worku”. Fotografia stanowi bardzo istotny element informacji, także często niedoceniany przez właścicieli obiektów noclegowych. Bez oferty ze zdjęciami nie można mówić o zainteresowaniu turysty naszą kwaterą. Agroturysta ocenia atrakcyjność obiektu  turystycznego na podstawie zdjęcia. Informacja o obiekcie agroturystycznym powinna być zaproszeniem i zachętą do odwiedzin. Robiąc zdjęcie obiektu należy zwrócić szczególną uwagę na:

  • dobre naświetlenie: zdjęcia nie mogą być ani za ciemne, ani za jasne.
  • odpowiednie światło: zdjęcia na zewnątrz wykonujemy przy słonecznej pogodzie, bo właśnie taką pogodę chciałby mieć gość, który przyjedzie do nas na urlop; najlepsze efekty uzyskamy, gdy źródło światło (słońce) znajdzie się nie za naszymi plecami, ale nieco z boku.
  • prawidłowe odwzorowanie horyzontu: zdjęcie, na którym budynki lub pomieszczenia są przechylone wygląda źle.
  • sposób kadrowania: jeśli obiekt znajduje się w atrakcyjnie położonym miejscu, wtedy warto to pokazać np. dom nad jeziorem.
  • fotografowanie wnętrz: wykorzystujemy światło sztuczne i staramy się pokazać duży fragment pomieszczenia a nie fragment pustej ściany z kawałkiem mebla.

Turysta jak każdy klient chce wiedzieć za co płaci a atrakcyjne położenie gospodarstwa powinno być przedstawione na zdjęciu. Pamiętając, że "pierwszego wrażenia nie zrobisz nigdy dwa razy" ważne w prezentacji gospodarstwa agroturystycznego jest pierwsze zdjęcie, które ma zainteresować użytkownika naszą ofertą, ma przyciągnąć jego uwagę i zachęcić do lektury naszej prezentacji. Pamiętajmy, że jeżeli zlekceważymy ten etap to wygra na tym nasza konkurencja.

Właściciele gospodarstw agroturystycznych często doświadczają braku precyzyjnych przepisów prawnych regulujących ten rodzaj działalności. Podstawowe znaczenie dla rozpatrywania przepisów związanych z agroturystyką ma definicja „turysty” zawarta w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych. „Turysta” – oznacza tu – „osobę, która podróżuje do innej miejscowości poza swoim stałym miejscem pobytu na okres nieprzekraczający 12 miesięcy, dla której celem podróży nie jest podjęcie stałej pracy w odwiedzanej miejscowości, i która korzysta z noclegu przynajmniej przez jedną noc”. Poza tym, czytając interpretacje izb skarbowych opublikowane na stronie www.interpretacje-podatkowe.org należałoby przyjąć, że to właściciel gospodarstwa agroturystycznego powinien znać cel pobytu przebywających u niego osób. Z punktu widzenia kwaterodawcy jest to jednak informacja trudna do pozyskania w każdym przypadku.

Właściciel gospodarstwa agroturystycznego ma prawo korzystać ze zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnieniu podlegają dochody uzyskiwane z wynajmu osobom przebywającym na wypoczynku nie więcej niż pięciu pokoi znajdujących się w budynkach mieszkalnych, położonych na terenach wiejskich w gospodarstwie rolnym oraz dochody uzyskiwane z tytułu wyżywienia tych osób.

Problem powstaje wtedy, gdy nie jesteśmy pewni, czy nasz klient jest turystą zgodnie z definicją zawartą w ustawie o usługach turystycznych, czy tylko osobą poszukującą noclegu.

Co wtedy, jeżeli klient gospodarstwa agroturystycznego nie jest turystą?

Wracając do strony internetowej www.interpretacje-podatkowe.org i analizując interpretacje dyrektorów US (należy pamiętać, że interpretacje te nie stanowią jednak wykładni prawa i odnoszą się do indywidualnych zdarzeń opisanych w zapytaniach) można wyciągnąć wniosek, że nie ma podstaw do kwestionowania zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 43 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i jednoczesnego uzyskiwania przez podatnika przychodów z najmu prywatnego, niestanowiącego formy działalności gospodarczej. Najem prywatny byłby wtedy oddzielnym źródłem przychodów i dotyczyłby osób, które nie przebywają w gospodarstwie agroturystycznym na wypoczynku.

Przychody z tytułu najmu pokoi osobom nieprzebywającym na wypoczynku (np. pracownikom firm, z którymi podatnik podpisał umowę najmu prywatnego) mogą być opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów ewidencjonowanych według stawki 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Konieczne jest, aby kwaterodawca prowadził odrębne ewidencje, które pozwolą na wyodrębnienie uzyskiwanych przychodów z wynajmu pokoi gościnnych osobom przebywającym na wypoczynku oraz pracownikom firm, z którymi podpisano umowy najmu prywatnego. Właściciel gospodarstwa agroturystycznego powinien zgłosić do Urzędu Skarbowego fakt rozpoczęcia uzyskiwania dochodów z najmu prywatnego i wybrać formę opodatkowania tego najmu jako ryczałt ewidencjonowany ze stawką 8,5%. Kwaterodawca może wybrać również zasady ogólne (18% i 32%). Zasady ogólne według skali podatkowej są formą opodatkowania przysługującą każdemu wynajmującemu z mocy prawa. Decydując się na nie, w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z prywatnego najmu, podatnik nie musi o tym fakcie informować urzędu skarbowego.

Jeżeli podatnik wybiera ryczałt ewidencjonowany ze stawką 8,5% i rozpoczyna wynajem w trakcie roku podatkowego, to ma czas na poinformowanie US do 20-ego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu. Jeżeli jednak pierwszy przychód z wynajmu przypada na grudzień, to termin skraca się do końca roku podatkowego. Zgłoszenia można dokonać w formie samodzielnie sporządzonego pisma albo na specjalnym druku oświadczenia. Podatnik kontynuujący najem prywatny, wybierając od nowego roku tę formę opodatkowania dla najmu po raz pierwszy, powinien je złożyć nie później niż do 20 stycznia tego roku.

W przypadku ryczałtu ewidencjonowanego opodatkowaniu podlega sam przychód – bez pomniejszania go o koszty, co odróżnia tę formę opodatkowania od zasad ogólnych według skali podatkowej. Od przychodów osiągniętych z prywatnego najmu opodatkowanego ryczałtem wynajmujący opłacają podatek przez cały rok podatkowy według jednolitej stawki wynoszącej 8,5% (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym).

Podatnicy opodatkowujący przychody uzyskane z najmu zryczałtowanym podatkiem dochodowym mają obowiązek rozliczenia ich do dnia 31 stycznia następnego roku, w rocznym zeznaniu składanym na formularzu PIT-28. Przychody z najmu opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym nie podlegają łączeniu z przychodami (dochodami) z innych źródeł, opodatkowanymi na zasadach ogólnych wynikających z ustawy o pdof, nie można ich rozliczyć w rocznym zeznaniu podatkowym PIT-36, PIT-36L lub PIT-37.

Chcąc zdefiniować „turystykę kulinarną” możemy powiedzieć, że jest to podróżowanie w celu smakowania produktów kulinarnych danego regionu, połączone ze zwiedzaniem, poznawaniem kultury i lokalnej przyrody. Bezcenne w turystyce kulinarnej są nie tylko unikalne potrawy, składniki z jakich powstają, używane przyprawy, ale także sposób serwowania dań, konsumowania i zachowania mieszkańców regionu przy „przysłowiowym stole”. Turystyka kulinarna jest formą turystyki kulturowej, ponieważ poznając dania i produkty kulinarne danego regionu, poznajemy jego obyczaje, historię i krajobraz. Obecnie ocenia się, że doświadczanie autentyczności miejsca poprzez kontakt z lokalną kuchnią jest unikatowym atraktorem (popularnie przyciągaczem) turystyki.

W Europie turystyka kulinarna stała się swoistą modą (Francja, Niemcy, Austria – szlak winny, szlak sera, szlak czekolady itp.). Polacy także słyną z tego, że cenią sobie dobre, zdrowe jedzenie. Szukają nowych, autentycznych, wyjątkowych smaków i potraw. z tego powodu coraz chętniej w motywach wyboru podróży, a zwłaszcza wyjazdów weekendowych uwzględniają kulinaria.

Polskie regiony mają wiele do zaoferowania w zakresie dziedzictwa kulinarnego. Trzeba jednak to unikalne dobro umieć wykorzystać. Promowanie kuchni regionalnej przez gospodarstwa agroturystyczne może być realnym sposobem i szansą na pozyskanie nowych klientów, nie tylko z kraju, ale i z zagranicy.

Kuchnia Wielkopolska już dzisiaj kojarzy się z „szarymi kluchami”, czyli kluskami z ziemniaków, okraszonymi skwarkami z boczku i podawanymi z ugotowaną kiszoną kapustą, z plackami ziemniaczanymi jedzonymi z cukrem oraz czerniną, czyli zupą z kaczej krwi.

Dzisiaj można zastanowić się, czy fundusze unijne, które będą dostępne do 2020 roku, warto wykorzystać dla rozwoju przedsiębiorczości lokalnej, zwłaszcza działalności agroturystycznej opartej na dziedzictwie kulinarnym. Wydaje się, że szczególnie efektywne mogą być projekty wspólne, realizowane przez minimum kilka podmiotów z danej społeczności lokalnej za pośrednictwem Lokalnych Grup Działania.

Na przełomie listopada i grudnia 2014 roku doradcy WODR przeprowadzili monitoring agroturystyczny, czyli „liczenie” gospodarstw agroturystycznych działających w naszym województwie. Okazało się, że w 2014 roku na przyjęcie agroturystów przygotowanych było 738 gospodarstw, co przekłada się na 9094 miejsca noclegowe. Dla porównania w roku 2013 zanotowano 727 gospodarstw i 8970 miejsc noclegowych, co stanowi wzrost o 11 gospodarstw agroturystycznych w skali roku. W porównaniu do 2009 roku w 2014 nastąpił wzrost o 176 gospodarstw, czyli o 24%. Z analizy pozyskanych danych wynika, że wielkopolskie gospodarstwo agroturystyczne posiada średnio 12 miejsc noclegowych.

Stały wzrost liczby gospodarstw agroturystycznych potwierdza trwający rozwój agroturystyki wielkopolskiej, chociaż w ostatnich dwóch latach nie jest już tak dynamiczny jak w latach ubiegłych (wykres nr 1 i wykres nr 2).

Gospodarstwa agroturystyczne w powiatach Wielkopolski rozłożone są nierównomiernie. Najwięcej gospodarstw znajduje się w powiatach: międzychodzkim, czarnkowsko-trzcianeckim, słupeckim, konińskim i ostrzeszowskim (wykres nr 3). W powiatach tych działa od 66 do 48 kwater. W powiatach krotoszyńskim, kępińskim, grodziskim, chodzieskim i jarocińskim utworzono najmniej gospodarstw agroturystycznych (wykres nr 4) i jest w nich od 4 do 7 obiektów.

Najwięcej, bo w 18 wielkopolskich powiatach znajduje się od 4 do 20 gospodarstw agroturystycznych, w 8 powiatach działa od 21do 40 obiektów, w 3 powiatach od 41 do 60 i tylko w 2 powiatach liczba gospodarstw agroturystycznych przekracza 60 (wykres nr 5).

Podejmowaniu działalności agroturystycznej sprzyjają naturalne warunki krajobrazowo-przyrodnicze, zwłaszcza zbiorniki wodne, lasy, cenne przyrodniczo treny chronione.

Agroturystyka w Wielkopolsce ma nadal szanse na rozwój ilościowy i jakościowy. Na rynku agroturystycznym jest miejsce dla nowych obiektów. Mając na względzie fakt, że turystyka to najbardziej dynamiczna dziedzina gospodarki, przed właścicielami gospodarstw agroturystycznych stoi duże wyzwanie, aby sprostać wymaganiom rynku usług turystycznych. Kwaterodawca powinien ustawicznie śledzić potrzeby turystów i tak modyfikować ofertę gospodarstwa agroturystycznego, aby spełnić ich oczekiwania i pozyskać klientów. Dlatego właśnie potrzebna jest stała praca doradcza, wspomagająca kwaterodawców w podejmowaniu działań i decyzji organizacyjno-inwestycyjnych. Fachowa pomoc będzie potrzebna zwłaszcza teraz, gdy pozyskanie zewnętrznych źródeł finansowania będzie trudniejsze i ograniczone w porównaniu z latami poprzednimi 2007-2013. Doradcy WODR, specjalizujący się w zagadnieniach rozwoju obszarów wiejskich, służą zainteresowanym fachową pomocą.

1-wykres_gosp-agro
Wykres nr 1

2-wykres_gosp-agro
Wykres nr 2

3-wykres_gosp-agro
Wykres nr 3

4-wykres_gosp-agro
Wykres nr 4

5-wykres_gosp-agro
Wykres nr 5

W Dz. U. z 7 listopada 2014 r., poz. 1544 opublikowano Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Zmienione przepisy będą obowiązywały podatników przez 2 lata, czyli od 1 stycznia 2015 do 31 grudnia 2016 roku. Rozporządzenie określa podmiotowe i przedmiotowe zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz czynności, które ze zwolnienia korzystać nie mogą. Nowy akt prawny ogranicza jednak zakres stosowania zwolnień i tym samym rozszerza katalog czynności zobligowanych do wystawiania paragonów bez względu na wysokość realizowanego obrotu.

Każdy podatnik prowadzący sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych powinien zapoznać się z przepisami, które obowiązują od początku 2015 roku.

Gospodarstwo agroturystyczne nadal ma prawo korzystać ze zwolnienia podmiotowego pod warunkiem nieprzekroczenia limitu obrotu rocznego uprawniającego do zwolnienia podmiotowego z kas fiskalnych. Wysokość limitu obrotu rocznego do zwolnienia podmiotowego z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących nie uległa zmianie po 1 stycznia 2015 roku. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, ze zwolnienia mogą korzystać podatnicy, których obrót ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych w poprzednim roku podatkowym nie przekroczył 20 000 zł. W przypadku podatników, którzy rozpoczynają prowadzenie takiej sprzedaży w trakcie roku, limit wylicza się w proporcji do okresu jej prowadzenia, czyli od dnia dokonania pierwszej sprzedaży do końca roku. W przypadku przekroczenia limitu obrotu podatnik ma 2 miesiące na wprowadzenie kasy fiskalnej w działalności (§ 5 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia). Termin ten liczy się od końca miesiąca, w którym limit został przekroczony. Spóźnienie z instalacją kasy (nawet jednodniowe) skutkuje bezpowrotną utratą prawa do ulgi na zakup tego urządzenia. Kwota odliczenia lub zwrotu wynosi nawet 700 zł za każde urządzenie zgłoszone przy rozpoczęciu ewidencjonowania.

Od 1 stycznia 2015 roku zmienia się sposób liczenia obrotu ze sprzedaży. Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia, w latach 2015-2016 do obrotu tego nie będzie się wliczać zrealizowanego lub przewidywanego obrotu z tytułu czynności, o których mowa w poz.  36 i 49 załącznika do rozporządzenia. Są to:

Poz. 36: Dostawa nieruchomości.

Poz. 49: Dostawa towarów i świadczenie usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Zmiana ta jest dla podatników bardzo korzystna. Nie traci prawa do zwolnienia podatnik, który zasadniczo osiąga niskie obroty ze sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych, a jednorazowo sprzeda takiej osobie nieruchomość lub np. samochód.

Istnieje jeszcze jedna potencjalna możliwość uniknięcia obowiązku prowadzenia ewidencji przy pomocy kas fiskalnych przez gospodarstwa agroturystyczne. Zgodnie z pkt. 38 załącznika I do rozporządzenia można korzystać ze zwolnienia z obowiązku prowadzenia ewidencji przy pomocy kas rejestrujących pod warunkiem, że w każdym przypadku zachodzi poniższa prawidłowość:

Świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli świadczący usługę otrzyma w całości zapłatę za wykonaną czynność za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie czynności dotyczyła.

W rozporządzeniu podano katalog aktualny czynności, przy wykonywaniu których zwolnień z kas fiskalnych nie można stosować, bez względu na wysokość rocznego obrotu podatnika, sposób dokonywania zapłaty czy inne czynniki. Ważne jest, że podatnik, który wykonuje choćby jedną czynność wymienioną w katalogu wyłączeń ze zwolnień, musi obowiązkowo ewidencjonować sprzedaż za pomocą kasy fiskalnej. Katalog wyłączeń ze zwolnień znajduje się w § 4 rozporządzenia obowiązującego w latach 2015-2016.

Promocja firmy, produktu, a zwłaszcza usługi turystycznej w Internecie jest obecnie najbardziej popularnym i skutecznym sposobem promocji. Związana jest także ze stosunkowo niskim nakładem finansowym. Dawniej strona internetowa była czymś wyjątkowym, a jej posiadanie – nobilitacją, obecnie jest to codzienność, a właściwie konieczność. Wykonanie strony internetowej gospodarstwa agroturystycznego możemy zlecić wybranej, profesjonalnej firmie.

Dzisiaj warto zainwestować już nie w klasyczną stronę internetową, nazywaną często „wizytówką” lub stroną „statyczną”, ale w „dynamiczną”, wykorzystującą tzw. CMS, czyli Content Menagement System – system zarządzania treścią.

CMS – jest to swojego rodzaju „system operacyjny” naszej witryny. Zawartość tak wykonanej strony można łatwo zmieniać, dostosowywać do własnych potrzeb i co najważniejsze uaktualniać, posiadając podstawową znajomość obsługi komputera. Strona z CMS posiada panel administracyjny, do którego dostęp jest chroniony hasłem, znanym administratorowi (tu np. właścicielowi gospodarstwa). Ten gotowy moduł pozwala na ciągłe zarządzanie tym, co znajduje się na stronie w prosty sposób. W Internecie można odwiedzić wiele stron, które wyjaśniają i „podpowiadają”, w jaki sposób skorzystać z tego narzędzia (także polskojęzycznego systemu CMS) do budowania i prowadzenia stron internetowych. Okres jesienno-zimowy to idealny czas, aby pomyśleć o promowaniu działalności agroturystycznej w Internecie.

Planując budowę serwisu internetowego musimy położyć nacisk na jego niezawodność, bezawaryjność i stabilność działania. Przede wszystkim należy zapewnić potencjalnym klientom stały dostęp do pożądanych informacji. Trzeba pamiętać, że jeśli potencjalny klient natrafi na przeszkody w dostępie do informacji, istnieje duże prawdopodobieństwo, iż poszuka ich u konkurencji.

Jeżeli podjęliśmy już decyzję o założeniu strony internetowej, musimy trafnie wybrać informacje, jakie chcemy umieścić w sieci, czyli przygotować zawartość merytoryczną strony. Nie jest to zadanie proste.

Na początek warto dokładnie określić cel, jaki stawiamy przed naszą witryną internetową. Selekcjonując informacje do publikacji trzeba ciągle sprawdzać, czy umożliwiają one realizację założonego celu. Takie postępowanie uchroni nas przed podaniem zbyt wielu, często zbędnych informacji, przed „zniechęceniem”, a nie zachęceniem klienta do skorzystania z oferty. Warto też odpowiedzieć sobie na pytanie, jakich informacji poszukuje nasz potencjalny klient, i tylko takie zamieścić w sieci. Wybierając informacje, zmieńmy się w „wirtualnego handlowca” i przedstawmy do sprzedaży unikatową ofertę wypoczynku w naszym gospodarstwie agroturystycznym pogrupowaną na elementy czytelne dla odbiorcy. Takie pogrupowane elementy oferty to np. opis i zalety produktu, lokalizacja gospodarstwa, cena, dojazd, mapa, galeria zdjęć czy filmów itp. W serwisie warto umieścić informacje potwierdzające rzetelność firmy, np. rekomendacje klientów, informacje o zrealizowanych usługach oraz materiały, które potwierdzają nasz profesjonalizm (atesty, certyfikaty). Gospodarstwo agroturystyczne powinno świadomie budować swój wizerunek, a działalność ma być postrzegana jako wiarygodna i fachowa. Zaleca się zamieścić informacje dotyczące czasu istnienia gospodarstwa, krótką historię rozwoju czy główne cele, jakie sobie stawiamy. Są to informacje ważne z punktu widzenia klientów, pomagające budować zaufanie do naszej firmy – gospodarstwa agroturystycznego. Z myślą o klientach odwiedzających witrynę, należy w łatwo dostępnym miejscu umieścić różne formy kontaktu: telefony, e-maile lub gotowe formularze do złożenia zamówienia czy zapytania sprzedażowego.

Pamiętajmy, że informacje zawarte na stronie internetowej należy systematycznie aktualizować. Nieprawdziwe lub nieaktualne dane (jak np. cenniki) mogą wprowadzić potencjalnego klienta w błąd, a to negatywnie wpływa na wizerunek firmy.