Email: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.
Dni Pola w Mieczewie gmina Mosina

          W dniu 27-08-2014 r. odbyły się – tradycyjne już w powiecie poznańskim – Dni Pola. Tematy wiodące tegorocznej imprezy to „Uprawa kukurydzy na ziarno" i „Ziemniaki skrobiowe".
Pani dr hab. Katarzyna Rębarz z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, która nadzorowała prezentowaną plantację ziemniaków, przedstawiła zebranym rolnikom wszystkie najważniejsze elementy prawidłowej technologii uprawy ziemniaków skrobiowych. Zaprezentowała różne kombinacje dotyczące odmian, poziomu nawożenia i ochrony zastosowane na plantacji. Rolnicy wykorzystali bogatą wiedzę pani doktor zadając liczne pytania i dyskutując różne, przede wszystkim ekonomiczne aspekty uprawy ziemniaków skrobiowych.
W dalszej części rolnicy zapoznali się na plantacji kukurydzy na ziarno z zastosowaną tam technologią. Podobnie jak na plantacji ziemniaków zagadnienie prezentował pracownik Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu pan dr Witold Szczepaniak. Plantacja została podzielona na liczne poletka odmianowe. Pan doktor zapoznał rolników z potencjałem plonotwórczym poszczególnych prezentowanych odmian w warunkach słabych gleb gminy Mosina. Wskazywał na wpływ małej ilości opadów w miesiącu lipcu oraz zastosowane technologie ochrony na spodziewany plon.
Opracowanie: Romuald Buczkowski

        img_2658

img_2650

img_2655

img_2672

Dożynki w Lusowie 24.08.2014 r.

 

     W niedzielę 24 sierpnia 2014 roku w Lusowie w gminie Tarnowo Podgórne odbyły się dożynki gminne. Po mszy świętej koncelebrowanej przez trzech kapłanów w kościele pw. Św. Jadwigi Śląskiej i Św. Jakuba Apostoła uformował się korowód, na czele którego stanął Zespół Pieśni i Tańca „Lusowiacy", delegacje poszczególnych 16 sołectw z wieńcami dożynkowymi, sołtysi, zaproszeni goście oraz władze gminy. Wśród zaproszonych gości byli między innymi: starosta poznański Jan Grabkowski oraz marszałek województwa wielkopolskiego Marek Woźniak.
Zebrani w korowodzie przeszli na pobliską łąkę „u księdza za płotem", gdzie obrzęd dożynkowy słowem, tańcem i śpiewem dokonał zespół „Lusowiacy". Po zakończonym obrzędzie starosta i starościna dożynek wręczyli wójtowi gminy Tadeuszowi Czajce bochen chleba wypieczony z tegorocznego ziarna, który został rozdzielony wśród zebranych.
Formułą imprezy było pokazanie dokonań poszczególnych sołectw z tego co mają najlepsze. Był tradycyjny chleb ze smalcem i ogórkiem małosolnym, swojskie wędliny, szynki, pyszne ciasta, soki, dżemy i nalewki. Jadła i napitki były generalnie rozdawane, choć w dwóch sołectwach zbierano datki na budowę nowego kościoła w Lusówku.
Doradca rolników Wiesław Biały jako mobilny punkt doradczy odpowiadał na pytania i udzielał porad fachowych. Najczęstszymi pytaniami był system płatności bezpośrednich w latach 2015-2020 oraz nowy PROW 2014-2020.
Jednocześnie na pobliskiej scenie odbywał się XV Powiatowy Przegląd Zespołów Folklorystycznych z kraju i zagranicy, co niewątpliwie uświetniło dożynkowe święto. Atmosfery beztroskiego spędzenia czasu po żniwnym trudzie nie zdołał popsuć nawet przelotny deszcz.


Opracował: Wiesław Biały

22 lipca 2014

Bezpieczne żniwa

 

Bezpieczne żniwa

 

Nadszedł okres zintensyfikowania prac polowych związanych ze żniwami. Jak co roku w tym czasie zwiększa się prawdopodobieństwo występowania wypadków losowych zagrażających zdrowiu i życiu. Wielu z nich da się uniknąć stosując się do ogólnie przyjętych zasad:

 

  • doprowadzenie  kombajnów, pras i innych maszyn używanych do prac żniwnych do  dobrego stanu technicznego, by nie naprawiać ich podczas prac na polu,
  • stosowanie osłony przekładni napędowych i innych części ruchomych maszyn,
  • bezpieczne przewożenie osób pracujących przy żniwach z i na pole,
  • zapewnienie dzieciom opieki dorosłych w domu, aby nie towarzyszyły rodzicom w pracy na polu,
  • zapewnienie napojów chłodzących i nakrycia głowy wszystkim pracującym na słońcu,
  • niepodejmowanie  pracy po spożyciu alkoholu.

Dzieci i młodzież do lat 15

nie powinny  samodzielnie obsługiwać ciągników, kombajnu i innych maszyn rolniczych, dźwigać ciężarów i pracować na wysokości, np. przy załadunku i rozładunku słomy.

 

  • stosowanie się do wskazań podanych w instrukcjach obsługi przy eksploatacji maszyn rolniczych i innych z napędem,
    • stosowanie silników elektrycznych o odpowiednim do warunków pracy stopniu ochrony;     minimalna odległość układu napędowego od stert, stogów i budynków o konstrukcji palnej powinna wynosić 5 m,

 

  • ustawianie silników spalinowych na podłożu niepalnym, w odległości co najmniej 10 m od stert, stogów lub budynków o konstrukcji palnej,
  • zabezpieczanie urządzeń wydechowych silników spalinowych przed wylotem iskier,
  • zapewnienie możliwości ewakuacji ludzi i sprzętu,
  • przechowywanie niezbędnych materiałów pędnych, w ilości nie przekraczającej dobowego zapotrzebowania, w zamkniętych nie tłukących się naczyniach, w odległości co najmniej 10 m od punktu omłotowego i miejsc występowania palnych płodów rolnych,
  • wyposażenie miejsca omłotów, stertowania i kombajnowania w gaśnice oraz w razie potrzeby w sprzęt służący do wykonywania pasów ograniczających rozprzestrzenianie się pożaru (kombajny do zboża wyposażyć w gaśnicę przeznaczoną do gaszenia pożarów grupy "B" o masie środka gaśniczego min.2 kg oraz gaśnicę przeznaczoną do gaszenia pożarów grupy "A" o masie środka gaśniczego min. 6 kg),
  • niepalenie tytoniu przy obsłudze sprzętu, maszyn i pojazdów podczas zbioru palnych płodów rolnych oraz ich transporcie,
  • nieużywanie otwartego ognia i palenie tytoniu w odległości co najmniej 10 m od punktu omłotowego i miejsc występowania palnych płodów rolnych,
  • strefa pożarowa sterty lub stogu z palnymi produktami roślinnymi nie powinna przekraczać powierzchni 1000 m2 lub kubatury 5000 m3.
  • przy ustawianiu stert, stogów i brogów należy zachować co najmniej następujące odległości:

1)         od budynków wykonanych z materiałów:

a)         palnych - 30 m,

b)         niepalnych i pokryciu co najmniej trudno zapalnym - 20 m,

2)         od dróg publicznych i torów kolejowych - 30 m,

3)         od urządzeń i przewodów linii elektrycznych wysokiego napięcia - 30 m,

4)         od lasów i terenów zadrzewionych - 100 m,

5)         między stertami, stogami stanowiącymi odrębne strefy pożarowe - 30 m,

 

 

  • wokół stert i stogów należy wykonać i utrzymać powierzchnię o szerokości co najmniej 2 m w odległości 3 m od ich obrysu, pozbawioną materiałów palnych.
  • produkty roślinne należy składować w sposób uniemożliwiający ich samozapaleniu. W przypadku konieczności składowania produktów nie dosuszonych, należy okresowo sprawdzać ich temperaturę.

.

Wszystkie podjęte działania zapobiegawcze pozwolą uniknąć wypadków przy pracach żniwnych.

Opracowanie: Iwona Sadowska

 

http://www.powiat.suwalski.pl

http://www.rawicz.psp.wlkp.pl

„Mała retencja – duży problem, czy duże korzyści”

        Z uwagi na deficyt wodny na obszarze Polski powodowany stopniowym obniżaniem się poziomu wód, wysychaniem potoków czy naturalnych oczek,  powstał pomysł mający przyczynić się do poprawy tego stanu rzeczy. Stworzone zostały Wojewódzkie Programy Małej Retencji diagnozujące sytuację oraz wskazujące możliwości zwiększenia retencji na poziomie regionalnym. Jednym z wielu instrumentów mających podnieść poziom wiedzy i świadomości powagi problemu są debaty ze środowiskami wiejskimi. Jedna  z  nich, o nazwie „Mała retencja – duży problem czy duże korzyści”, odbyła się 10 czerwca 2014 roku w Centrum Wystawowo-Szkoleniowym w Sielinku w ramach kampanii na rzecz poprawy małej retencji na obszarach wiejskich. Debata zorganizowana została przez Fundację Ekologiczną „Zielona Akcja” i Wielkopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, a dofinansowana została ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Podczas spotkania uczestnicy wysłuchali bloku wykładów na tematy dotyczące  roli  i znaczenia małej retencji dla jakości życia i środowiska na obszarach wiejskich, przeciwdziałania zmianom klimatu, wdrażania programu małej retencji wodnej w województwie wielkopolskim, ujęcia małej retencji w aspekcie programowania przyszłych funduszy UE na lata 2014-2020. Zapoznano się także z przykładami dobrych praktyk w ramach małej retencji. W dalszej części spotkania miała miejsce dyskusja nad możliwością zwiększenia retencji na poziomie regionalnym poprzez realizację wielu małych proekologicznych przedsięwzięć, które mogą podnieść i poprawić nie tylko retencję, ale także walory przyrodnicze, turystyczne i krajobrazowe obszarów wiejskich. W dyskusji brali udział przedstawiciele samorządów, instytucji i środowisk naukowych związanych z gospodarką wodną, organizacji ekologicznych oraz mieszkańcy wsi i doradcy WODR w Poznaniu. Burzliwa dyskusja na temat problemów i szans wdrożenia małej retencji na poziomie lokalnym i regionalnym świadczy o zasadności organizowania spotkań w podobnej formie. Więcej informacji na www.malaretencja.pl.

Tekst: Iwona Sadowska – WODR w Poznaniu

Co z tym azbestem ?

         Azbest to nazwa handlowa minerałów o charakterze włóknistym występujących w przyrodzie, w skład których wchodzą uwodnione krzemiany magnezu, sodu, wapnia lub żelaza. Prawie niezniszczalne właściwości azbestu, takie jak: odporność na wysokie i niskie temperatury, dźwiękochłonność, oraz łatwość łączenia się z tworzywami sztucznymi i cementem, a także brak informacji o szkodliwości zadecydowały o jego popularności. Azbest jest zaliczany do substancji o działaniu rakotwórczym, a jego szkodliwość tkwi w jego włóknistej strukturze. Obróbka mechaniczna tj. cięcie, rozbijanie, wiercenie otworów stwarza niebezpieczeństwo wnikania włókien i kumulowanie się w płucach co może prowadzić do pylicy azbestowej, raka płuc, międzybłonniaka opłucnej i szeregu zmian opłucnowych. Najczęściej spotykanymi wyrobami azbestowymi były materiały budowlane wykorzystywane zwłaszcza w polskim budownictwie mieszkaniowym. Do dnia dzisiejszego częstym widokiem są dachy  pokryte płytami cementowo – azbestowymi zwanymi eternitem.  Wysokie tempo produkcji wyrobów azbestowych przypada na okres pomiędzy rokiem 1950 a 1998, kiedy to weszła w Polsce w życie Ustawa o zakazie stosowania wyrobów zawierających azbest, zgodnie z którą do 28 marca 1998 r. zakończono produkcje płyt azbestowo-cementowych, zaś od 28 września 1999 r. obowiązują zakaz obrotu azbestem i wyrobami z jego udziałem.  W krajach UE całkowity zakaz stosowania azbestu został wprowadzony 1 stycznia 2005 r. W 2002 r. został przyjęty przez Radę Ministrów „Program usuwania azbestu i wyrobów zawierających azbest stosowanych na terytorium Polski”. Realizację programu założono na lata 2003-2032. Tym samym dzień 31 grudnia 2032 roku będzie tym, w którym azbest i wyroby z jego udziałem ostatecznie znikną z naszego otoczenia.

 

FILMAS-opt
film edukacyjno-informacyjny

Opracowała: Iwona Sadowska na podstawie publikacji wydanej na potrzeby „Kampanii antyazbestowej” - Federacja Zielonych GAJA

Szansa na wyższą premię dla młodych rolników.

Od 15 maja do 21 czerwca 2014 r. będzie można składać wnioski o przyznanie pomocy z działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom". Wsparcie to jest  finansowane z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013. W zbliżającym się naborze ARiMR ma do rozdzielenia 796,47 mln zł. Zmieniają się niektóre zasady ubiegania się o pomoc.

Tym razem bezzwrotna premia finansowa jest wyższa od przyznawanej poprzednio kwoty 75 tys. zł.  i  wynosi 100 tys.  zł. z przeznaczeniem na inwestycje w gospodarstwach rolnych przejmowanych przez młodych rolników.

Kolejność przysługiwania wsparcia będzie zależała od  liczby zdobytych punktów przez  beneficjenta.  Punkty  przyznawane będą  na podstawie  trzech kryteriów. Jednym z nich jest  powierzchnia użytków rolnych, (im większa powierzchnia nowotworzonego gospodarstwa, tym więcej punktów - maksymalnie 16 pkt). Kolejne kryteria to: wykształcenie rolnika i stopa bezrobocia w powiecie, w którym położone jest gospodarstwo ( im wyższe wykształcenie i im wyższa stopa bezrobocia tym więcej punktów- maks. 5 pkt. ) Warunkiem przyznania pomocy będzie uzyskanie przez wnioskującego o premię rolnika,  co najmniej 7 punktów.

Kolejną zmianą jest wydłużenie okresu prowadzenia gospodarstwa przez młodego rolnika, liczony przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy z 12 do 15 miesięcy. Na uzupełnienie wykształcenia rolnik także będzie miał więcej czasu, bowiem zwiększa się on z 3 lat do 3 lat i 9 miesięcy od momentu otrzymania decyzji o przyznaniu wsparcia, ale tylko w przypadku wystąpienia tzw. siły wyższej i przedłożeniu w  związku z tym stosownych dokumentów. Wydłużony został także okres prowadzenia działalności rolniczej z 12 do 15 miesięcy (licząc od dnia rozpoczęcia działalności do dnia złożenia winsoku).

W tegorocznym naborze Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na weryfikację oraz pełną merytoryczna ocenę złożonych wniosków będzie miała 50 dni, a rolnik na uzupełnienie braków i dokonaniu korekt we wniosku tylko 7 dni. Pozostałe zasady przyznawania tej pomocy nie zostały zmienione w stosunku do tych, które obowiązywały w poprzednich naborach wniosków.

Szczegółowych informacji udzielają pracownicy Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego.

Tekst na podstawie www.arimr.gov.p : Iwona Sadowska

 

Ogólnopolska kampania informacyjna pn.:  Racjonalna gospodarka nawozami.

       Ruszyła nowa ogólnopolska kampania edukacyjno-informacyjna pod hasłem: "Racjonalna gospodarka nawozami". Inicjatorem akcji w ramach działań prośrodowiskowych i promocji koncepcji zrównoważonego rozwoju jest resort rolnictwa. Głównym jej celem jest informacja i promocja dobrych praktyk rolniczych,  w szczególności racjonalnego i świadomego gospodarowania nawozami. Rolnictwo to jedna z gałęzi gospodarki wpływające znacząco na środowisko. Jest to związane  z bezpośrednio z produkcją zarówno roślinną jak i zwierzęcą, a jej intensyfikacja na obszarach wiejskich,  przy nieumiejętnym stosowaniu nawozów  może prowadzić do pogorszenia stanu wód. Z uwagi na realne zagrożenie rozpraszania azotu i fosforu do środowiska, należy zwrócić szczególną uwagę na prawidłowe ich aplikowanie. Stosowanie nawozów w odpowiednich ilościach i terminach wpływa znacząco na wykorzystanie ich przez rośliny, zmniejszając straty ponoszone przez producentów rolnych, a także minimalizując zagrożenie dla środowiska przyrodniczego, a w szczególności  środowiska wodnego.

Więcej informacji w załączniku poniżej.

 

 

 

Opracowanie: Iwona Sadowska

Źródło: http://www.farmer.pl, http://www.schr.gov.pl, http://www.iung.pulawy.pl

 

14 kwietnia 2014

ŻYCZENIA

jako-wielkanocne

07 kwietnia 2014

Podsumowanie powiatowe

Podsumowanie powiatowe

      Dnia 2 kwietnia 2014 roku w Murowanej Goślinie miało miejsce spotkanie podsumowujące działalność doradczą Zespołu Doradczego w powiecie poznańskim Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego. W spotkaniu uczestniczyli rolnicy i doradcy, a także zaproszeni goście: pani Julia Bartkowiak – Przewodnicząca Komisji Rolnictwa Urzędu Miasta w Kórniku, pan Ireneusz Kozecki - Dyrektor Biura Zarządu Wielkopolskiej Izby Rolniczej, pani Małgorzata Iwańska - Kierownik  Biura Powiatowego ARiMR w Poznaniu, pan Paweł Bukowski - członek Rady Powiatowej Wielkopolskiej Izby Rolniczej, pan Jarosław Balcerek - Przewodniczący Rady Gminy Pobiedziska, pan Roman Białecki  - przedstawiciel Wojewódzkiego Związku Kółek i Organizacji Rolniczych. Zebranych  powitał Kierownik ZD w powiecie poznańskim, pan Romuald Buczkowski. 

      Następnie omówił on realizację zadań statutowych zrealizowanych przez służby doradcze WODR w 2013 roku. Pośród wielu zadań doradczych wymienione zostały cieszące się największym powodzeniem wśród rolników i mieszkańców obszarów wiejskich szkolenia informacyjne, specjalistyczne i pokazy. Przedstawiono ofertę doradczą ośrodka, a Kierownik ZD zachęcił do korzystania z usług doradczych świadczonych przez doradców zarówno o charakterze masowym jaki indywidualnym. Obecni z uwagą wysłuchali także krótkiej charakterystyki powiatu poznańskiego i jego specyfiki rolniczej.

      W dalszej części spotkania zebrani mieli możliwość zapoznania się z zasadami przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i płatności ONW w 2014 roku, które przedstawiła pani Małgorzata Iwańska - Kierownik Biura Powiatowego ARiMR. Omówiła ona także szczegóły związane z samym wypełnianiem wniosku o przyznanie płatności, co  stało się bodźcem do pytań i dyskusji.

     Jako następny głos zabrał pan Ireneusz Kozecki - Dyrektor Biura Zarządu Wielkopolskiej Izby Rolniczej, który przedstawił w ogólnym zarysie działalność WIR-u, polegającej między innymi na organizowaniu kursów, szkoleń, konkursów, udzielaniu porad  prawnych, prowadzeniu kalkulacji kosztów produkcji podstawowych produktów rolniczych, sporządzaniu notowań cen podstawowych produktów rolnych.  Zachęcił też  do korzystania z materiałów udostępnianych przez Wielkopolską Izbę Rolniczą w formie: raportów, analiz, zestawień, sprawozdań i artykułów doradczych i czytania Biuletynu „Siewca wielkopolski”. Na zakończenie swojego wystąpienia podziękował pracownikom WODR za bardzo dobrą, owocną dla rolników współpracę i zaprosił rolników wraz z rodzinami na organizowane corocznie „Śniadanie Wielkanocne Środowisk Wiejskich”, które odbędzie się 13 kwietnia 2014 r. w Pleszewie.

SC05933

SC05935

SC05944

SC05947

SC05938


 

Źródło:

Opracowanie własne: Iwona Sadowska

Zachowanie dziedzictwa kulturowego polskiej wsi

       Dnia 18 marca bieżącego roku w ramach cyklu szkoleń realizowanych przez Zespół Doradczy w powiecie poznańskim miało miejsce spotkanie w Owińskach, na które licznie przybyli mieszkańcy gminy Czerwonak. Wykład na temat zachowania dziedzictwa kulturowego polskiej wsi przeprowadziła Aldona Jankowska z WODR w Poznaniu, a organizacją zajęła się Iwona Sadowska, doradca w powiecie poznańskim. Słuchacze zapoznali się między innymi z definicją tzw. dziedzictwa kulturowego jako zasobów zabytków materialnych, będących świadectwem przeszłości narodu i niematerialnych skupiających wartości duchowe, zjawiska historyczne i obyczajowe, uznawane za godne ochrony prawnej dla dobra społeczeństwa i jego rozwoju oraz przekazania następnym pokoleniom z uwagi na zrozumiałe i akceptowane wartości historyczne,  religijne, naukowe czy artystyczne, które wpływają na zachowanie tożsamości i ciągłości rozwoju na płaszczyźnie politycznej, społecznej i kulturalnej. Kanwą do dyskusji stał się szereg procesów zachodzących na polskiej wsi, zarówno tych pozytywnych, jak i zdecydowanie obniżających jej walory. W nawiązaniu do dyskusji, jaka wywiązała się podczas prelekcji można było zaobserwować chęć powrotu do bioróżnorodności florystycznej ogrodów charakterystycznych dla krajobrazu wiejskiego i powolny powrót do wplatania elementów wiejskich w nowoczesną architekturę. Celem szkolenia było przybliżenie miejsc godnych zachowania, występujących na terenie Owińsk oraz podniesienie świadomości dążenia do zachowania walorów polskiej wsi,  a więc dbałość o tradycyjny krajobraz głównie pod względem  zachowania harmonii przestrzennej, poprzez umiejętne, na ile jest to możliwe, kreowanie własnego otoczenia,  tak aby uniknąć swoistych paradoksów krajobrazowych, których często jesteśmy obserwatorami. Wszystko po to, aby wieś pozostała atrakcyjnym miejscem wypoczynku w środowisku przyrodniczym zarówno dla mieszkańców, jak i odwiedzających.

 

IMAG0037

images22

szpak

images

images1

 

Opracowanie: Iwona Sadowska