Start Artykuły filtrowane wg daty: kwietnia 2015

Dopłaty bezpośrednie otrzymuje w Polsce ponad 1,3 mln rolników.

ARiMR przekazał rolnikom ponad 14 mld zł w ramach dopłat bezpośrednich za 2013 rok. Na realizację takich płatności w latach 2014-2020 w ramach I filara Wspólnej Polityki Rolnej zaplanowano 21,15 mld euro. Polska dokonała zwiększenia tej kwoty o ok. 2,34 mld euro (przesunięte z II filara WPR) do wysokości ok. 23,5 mld euro.

      
Zdjęcia: Piotr Waś, Tadeusz Caruk

Nowa zreformowana Wspólna Polityka Rolna Unii Europejskiej na lata 2014-2020 zawiera nowy sposób podejścia do systemu wsparcia bezpośredniego udzielanego rolnikom i przewiduje zdecydowanie mocniejsze wspieranie rolników rozwojowych. Nowy system dopłat wejdzie w życie od 2015 roku.

W związku z tym nasze Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi proponuje między innymi wdrożenie dodatkowych płatności dla rolników, dzięki wykorzystaniu na ten cel środków przesuniętych z II-go filaru WPR (25%). To dodatkowe wsparcie byłoby skierowane do grupy gospodarstw mających średniej wielkości powierzchnie areału. Pozwoli to zwiększyć dochody osiągane przez te gospodarstwa. Jest to potrzebne, gdyż do tej pory nie osiągają one takich korzyści jak gospodarstwa największe, bo skala ich produkcji jest mniejsza, ale także mają one szanse na trwały rozwój i utrzymanie się w grupie gospodarstw produkujących na rynek.

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedstawiło rolnikom trzy możliwe warianty wdrożenia dodatkowych płatności. W każdym z nich płatność, do wszystkich kwalifikujących się do dopłat gruntów, nie będzie mniejsza niż 184 EUR/ha. To by oznaczało, że dzięki przesunięciu 25% środków z drugiego filara WPR na rzecz dopłat, wzrosłyby one średnio o 2 euro do każdego hektara, w stosunku do średniej wysokości dopłat, która  wynika z wysokości budżetu na dopłaty przyznanego nam przez UE w ramach I filara. Wzrost wysokości wsparcia otrzymywanego przez rolników będzie różny, bo będzie zależał od przyjętego rozwiązania, ale jak wynika z przeprowadzonych symulacji w jednym z proponowanych wariantów stawka dopłaty może wynieść aż 246 euro za hektar.

Oprócz tego rolnicy, którzy zdecydują się na zwiększenie towarowości swoich gospodarstw będą mogli dodatkowo skorzystać z nowych form płatności do produkcji, zwiększając tym samym swoje dochody. Na dopłaty powiązane z produkcją resort rolnictwa proponuje skierować 15% środków przeznaczonych na płatności bezpośrednie. O większe powiązanie wsparcia udzielanego rolnikom z produkcją od dawna zabiegało wielu ekonomistów, zwłaszcza niezwiązanych z rolnictwem, którzy wskazywali, że wypłacane dopłaty w zbyt wielu wypadkach mają charakter socjalny.

Nowy system dopłat bezpośrednich przewiduje też wypłacanie wyższego wsparcia młodym rolnikom i uproszczenie zasady przekazywania ich małym gospodarstwom rolnym. System wsparcia bezpośredniego będzie komplementarny ze wsparciem udzielanym rolnikom z PROW na lata 2014-2020.

Ministerstwo postanowiło, że ostateczne decyzje w sprawie całego systemu dopłat bezpośrednich zostaną poprzedzone procesem konsultacji społecznych, które potrwają do 11 lipca br. Resort prosi o przekazywanie opinii i sugestii, szczególnie ze środowisk rolniczych, na adres mailowy: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. . Zapewnia przy tym, że otrzymane opinie i uwagi będą uwzględnione przy podejmowaniu ostatecznych rozstrzygnięć w tym zakresie.

Szczegółowe omówienie proponowanego przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi systemu płatności bezpośrednich, który ma obowiązywać w latach 2015-2020 zamieszczamy poniżej.

SYSTEM PŁATNOŚCI BEZPOŚREDNICH W POLSCE W LATACH 2015-2020 - projekt do konsultacji - (pdf 1,01 MB)

Opublikowany w kategorii: Archiwum Aktualności
środa, 18 czerwca 2014 13:07

DZIEŃ POLA - ZAPRASZAMY

Dzień  Pola”

uprzejmie zapraszają:

 

                                                                                     Zespół   Doradczy  w  Obornikach

BAYER  Crop Science

SAATEN UNION  Polska   Sp.  z  o.o.

TIMAC AGRO POLSKA

                                                                                             który odbędzie  się w dniu 30.06.2014 roku o godz. 10.00  w

                                                                                                                         Gospodarstwie Demonstracyjnym

                                                                                                            Pana Marka Banasiaka  w Gościejewie  -  gmina Rogoźno.

 

* DOJAZD -   jadąc od strony Obornik w kierunku Piły w Gościejewie na skrzyżowaniu przy Gorzelni skręcić w lewo,  następnie na  pierwszym  skrzyżowaniu skręcić w prawo  -  dojazd do gospodarstwa 1 km

              w programie

I.Pokazy

1.  Prezentacja  nowych odmian zbóż  i rzepaku 

-  Rafał Spychała    ;    przedstawiciel  SAATEN UNION  Polska  Sp. z  o.o.

-  Dariusz Frątczak  ;  przedstawiciel RAPOOL POLSKA  Sp. z  o.o.

 

II.  Szkolenia

1.  Nowe technologie  w ochronie zbóż i  rzepaku

-  Jan Jajor  ;   przedstawiciel  BAYER  Crop Science

2. Nowości w nawożeniu zbóż i rzepaku ze szczególnym uwzględnieniem działania

nawozu startowego PinKstart

-  Rafał Opiłowski  ;  przedstawiciel TIMAC AGRO POLSKA

 

III.            Dyskusja i  poczęstunek

 

Opublikowany w kategorii: Nowości z Obornik

Dnia 29 maja 2014 r. w Dz.U. poz. 703 zostało ogłoszone rozporządzenie z 19 maja 2014 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej oraz zasiłku chorobowego, które wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2014 r. Wobec powyższego od 1 lipca 2014 r. jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem przy pracy rolniczej lub rolniczą chorobą zawodową zostaje podwyższone do kwoty 700 zł za każdy procent tego uszczerbku.

Od 1 lipca 2014 r. obowiązują następujące wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej:

  1. 700 zł – za każdy procent uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej.
  2. 14.000 zł – z tytułu orzeczonej niezdolności do samodzielnej egzystencji wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej.
  3. 700 zł – za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z tytułu zwiększenia tego uszczerbku co najmniej o 10 punktów procentowych za każdy procent uszczerbku na zdrowiu przewyższający procent, według którego ustalone było odszkodowanie.
  4. 70.000 zł – z tytułu śmiertelnego wypadku, gdy do odszkodowania uprawniony jest małżonek lub dziecko zmarłego, zwiększone o kwotę 14.000 zł na drugiego i każdego uprawnionego, jeżeli do odszkodowania są uprawnieni równocześnie małżonek i dziecko (dzieci) bądź tylko dzieci.
  5. 35.000 zł – z tytułu śmiertelnego wypadku, gdy do odszkodowania uprawnieni są tylko inni członkowie rodziny niż małżonek i dzieci zmarłego, oraz 14.000 zł z tytułu zwiększenia odszkodowania na drugiego i każdego następnego uprawnionego.
  6. 14.000 zł – z tytułu śmiertelnego wypadku, gdy do odszkodowania równocześnie z małżonkiem lub dziećmi zmarłego uprawnieni są inni członkowie rodziny; każdemu z nich przysługuje ta kwota niezależnie od odszkodowania przypadającego małżonkowi lub dzieciom.

Dnia 29 maja 2014 r. w Dz.U. poz. 703 zostało ogłoszone rozporządzenie z 19 maja 2014 r. Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej oraz zasiłku chorobowego, które wejdzie w życie z dniem 1 lipca 2014 r. Wobec powyższego od 1 lipca 2014 r. jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu spowodowanego wypadkiem przy pracy rolniczej lub rolniczą chorobą zawodową zostaje podwyższone do kwoty 700 zł za każdy procent tego uszczerbku.

Od 1 lipca 2014 r. obowiązują następujące wysokości jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej:

  1. 700 zł – za każdy procent uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej.
  2. 14.000 zł – z tytułu orzeczonej niezdolności do samodzielnej egzystencji wskutek wypadku przy pracy rolniczej lub rolniczej choroby zawodowej.
  3. 700 zł – za każdy procent stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu z tytułu zwiększenia tego uszczerbku co najmniej o 10 punktów procentowych za każdy procent uszczerbku na zdrowiu przewyższający procent, według którego ustalone było odszkodowanie.
  4. 70.000 zł – z tytułu śmiertelnego wypadku, gdy do odszkodowania uprawniony jest małżonek lub dziecko zmarłego, zwiększone o kwotę 14.000 zł na drugiego i każdego uprawnionego, jeżeli do odszkodowania są uprawnieni równocześnie małżonek i dziecko (dzieci) bądź tylko dzieci.
  5. 35.000 zł – z tytułu śmiertelnego wypadku, gdy do odszkodowania uprawnieni są tylko inni członkowie rodziny niż małżonek i dzieci zmarłego, oraz 14.000 zł z tytułu zwiększenia odszkodowania na drugiego i każdego następnego uprawnionego.
  6. 14.000 zł – z tytułu śmiertelnego wypadku, gdy do odszkodowania równocześnie z małżonkiem lub dziećmi zmarłego uprawnieni są inni członkowie rodziny; każdemu z nich przysługuje ta kwota niezależnie od odszkodowania przypadającego małżonkowi lub dzieciom.
Opublikowany w kategorii: Ubezpieczenia rolnicze

Kiszone ziarno kukurydzy w żywieniu przeżuwaczy.

Produkcja mleka rozwija się bardzo dynamicznie. Postęp genetyczny sprawił, że potencjał produkcyjny krów bardzo wzrósł na przestrzeni ostatnich lat. Same możliwości produkcyjne to jednak nie wszystko. Sztuka polega na tym, by je właściwie wykorzystać. Nie możliwe jest osiągnięcie wysokiej wydajności mleka i zadowalających przyrostów opasów bydlęcych bez kukurydzy. Roślina ta jest najczęściej stosowana w żywieniu bydła, kóz i owiec w postaci kiszonki z całych roślin ze względu na niski koszt produkcji i łatwość zakiszania. Jednak coraz większym zainteresowaniem cieszy się samo ziarno kukurydzy, jako pasza, zarówno suszone jak i kiszone.

Kiszone ziarno kukurydzy stanowi doskonałą paszę energetyczną dla samic w laktacji. Oczywiście może być stosowane również w żywieniu zwierząt rzeźnych. Jednak należy wcześniej ocenić czy jest to kiszonka_z_ziarna_kukurydzyuzasadnione ekonomicznie, bo niestety może mieć negatywny wpływ na ocenę organoleptyczną mięsa. Zbiór ziarna kukurydzy do zakiszenia można rozpocząć już dwa tygodnie wcześniej, niż gdy planuje się jego dosuszanie. Zawiera wtedy około 65-70 % suchej masy. Takie ziarno przed zakiszeniem należy rozdrobnić w celu zniszczenia otoczki szklistej ziarniaków oraz po to, by uwolnić zawartą w nich skrobię. W zależności od procentu suchej masy wskazane jest gniecenie (poniżej 70% s.m.) lub mielenie (powyżej 70% s.m.). Przygotowane w taki sposób ziarno najlepiej zakiszać w rękawie foliowym. Ta metoda zmniejsza straty drogiego surowca kiszonkarskiego a dodatkowo zapewnia bardzo dobrą jakość paszy. Tak jak w przypadku kiszonki z całych roślin nie jest konieczne stosowanie konserwantów, jednak zastosowanie ich zwiększa stabilność tlenową. Bardzo dobry efekt można uzyskać przy zastosowaniu adiuwantów kiszonkarskich opartych na szczepach bakterii kwasu mlekowego i propionowego.

W żywieniu przeżuwaczy kiszone ziarno kukurydzy zapewnia podaż skrobi zarówno tej ulegającej rozkładowi w żwaczu, niezbędnej do syntezy białka mikrobiologicznego jak również skrobi przechodzącej przez przedżołądki do jelita cienkiego tzw. by pass. Jest to cenne źródło energii szczególnie w stadach o bardzo dużej wydajności mlecznej, w których mogą występować krowy o ujemnym bilansie energii po wycieleniu. Dzięki temu można powiedzieć, że skarmianie kiszonego ziarna kukurydzy zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia ketozy. Ze uklad_pokarmowy_krowywzględu na ograniczony rozkład skrobi sama pasza nie zmniejsza drastycznie odczynu pH w żwaczu. Dzięki temu zmniejsza się prawdopodobieństwo wystąpienia kwasicy metabolicznej.  Krowa w szczycie laktacji może otrzymać w dawce dziennej 8-10 kg kiszonego ziarna kukurydzy. W żywieniu kóz mlecznych można zastosować dawkę od 0,2 do 0,5 kg w zależności od wydajności mlecznej stada. Energia zawarta w 1 kg takiej paszy wynosi około 0,85 JPM (jednostka paszowa produkcji mleka).  Taka ilość pokrywa potrzeby produkcyjne prawie 2 litrów mleka krowiego i trochę ponad 2 litry mleka koziego o zawartości tłuszczu 4%. Z racji, że jest to pasza typowo energetyczna 1 kg kiszonego ziarna o zawartości 70% suchej masy może zapewnić podaż 68 gram BTJE i 54 gram BTJN. Natomiast na wyprodukowanie 1 kg mleka potrzebne jest 48 gram BTJ.  W kiszonym ziarnie kukurydzy przeważa włókno frakcji neutralno detergentowej (NDF), które ma bezpośredni wpływ na smakowitość tej paszy. W żywieniu kóz mlecznych doskonale uzupełnia kiszonkę z lucerny. Warto podkreślić, że samice kóz o najwyższej wydajności są karmione paszami o wysokiej wartości odżywczej, czystymi mikrobiologicznie jak również o doskonałej smakowitości. Zarówno kiszonka z lucerny jak i kiszone ziarno kukurydzy spełniają najwyższe kryteria smakowitości.

BTJ – białko właściwe rzeczywiście trawione w jelicie cienkim,

BTJE i BTJN – wartości przypisane każdej paszy a dotyczące normowania białka

Piotr Łuczak doradca rolny ZD Konin/Kramsk

zdjęcia:www.bukaciarnia.pl, kamilanowakbg.cba.pl, Piotr Łuczak

Opublikowany w kategorii: Nowości z Konina

W dniach 7-8 czerwca br. odbyła się XX Regionalna Wystawa Zwierząt Hodowlanych w Sielinku. Patronat honorowy nad Wystawą objął Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Marek Sawicki, Marszałek Województwa Wielkopolskiego Marek Woźniak i Wojewoda Wielkopolski Piotr Florek. W wystawie udział wzięło 110 hodowców, którzy wystawili 320 sztuk zwierząt hodowlanych. W tym samym czasie na obiektach odbyła się I Krajowa Wystawa Drobiu hodowlanego i użytkowego. Wszystkie zwierzęta zaprezentowane na wystawie ocenione zostały przez komisje oceny zwierząt powołane odpowiednio dla każdego gatunku. Przyznano 67 czempionów, w tym 39 czempiony oraz 28 wiceczempiony. Wśród czempionów bydła mlecznego wybrano 2 superczempiony. W kategorii krów została wybrana krowa o nazwie ADISSON z Ośrodka Hodowli Zwierząt Garzyn Sp. z o.o, a w kategorii jałowic superczempiona uzyskała jałowica o nazwie JEŻYKA z PR-H „GAŁOPOL” Sp. z o.o w Gałowie. Superczempionem wśród bydła mięsnego została krowa z cielęciem rasy Limusine Jerzego Makowskiego z Będzitowa.

W tegorocznej wystawie brało udział: bydło mleczne – 68 sztuk, bydła mięsne – 35 sztuk + 4 cielęta, konie – 35 sztuk, trzoda chlewna – 56 sztuk, owce – 30 sztuk, króliki – 55 sztuki, nutrie – 8 sztuk.

Prezentowane zwierzęta wystawiane były z województw: wielkopolskiego, kujawsko-pomorskiego, lubuskiego, zachodnio-pomorskiego, łódzkiego i dolnośląskiego. Wielkopolskie Targi Rolnicze w Sielinku, w tym Wystawa Zwierząt Hodowlanych, jak co roku cieszą się dużym zainteresowaniem, co może potwierdzić bardzo duża liczba zwiedzających przekraczająca liczbę 35 tys. osób. Ponadto w czasie wystawy odbyły Wielkopolskie Dni Energii, Dni Pola oraz Zielone Agro Show i Polskie Zboża.

Odbyły się pokazy maszyn, seminaria połączone ze zwiedzaniem poletek demonstracyjnych roślin oleistych, zbóż i kukurydzy. Zwiedzający w sobotę i niedzielę mogli uzyskać propozycje oraz informacje na temat funkcjonowania środków pomocowych w rolnictwie. Poradami służyły instytucje rządowe, samorządowe , firmy pracujące na rzecz rolnictwa. W trakcie targów i wystawy zwierząt można było obejrzeć pokaz ścieżki huculskiej, ujeżdżanie koni w siodle, pokazy  owczarków niemieckich długowłosych, posłuchać muzyki i zobaczyć występy zespołów folklorystycznych.

Regionalna Wystawa Zwierząt Hodowlanych jest miejscem nawiązywania kontaktów pomiędzy hodowcami, producentami i rolnikami.

Organizacja Wystawy ma na celu promocję wielkopolskiego rolnictwa, upowszechnianie dorobku regionalnej hodowli, osiągnięć w genetyce oraz jest warsztatem dla młodych rolników, uczniów techników rolniczych oraz studentów Uniwersytetów Przyrodniczych.

Z E S T A W I E N I E
czempionów i wiceczempionów XX Regionalnej Wystawy Zwierząt Hodowlanych
w Sielinku w dniach 7-8 czerwca 2014 roku
 
   BYDŁO MLECZNE
1. PR Długie Stare Sp. z o.o
ul. Wiosenna 5
Czempion jałowice IV kat. wiekowa
2. Stadnina Koni IWNO Sp. z o.o
ul. Park Mielżyńskich 1, 62-025 Kostrzyn
Czempion
Wiceczempion
krowa rasy Jersey
krowa rasy Jersey
3. UP w Poznaniu RGD Dłoń
Dłoń 4, 63-910 Miejska Górka
Wiceczempion jałowica II kat. wiekowej
4. TOP FARMS WIELKOPOLSKA Sp. z o.o
Piotrowo Pierwsze 6, 64-020 Czempiń
Czempion
Wiceczempion
jałowica II kat. wiekowej
jałowica II kat. wiekowej
5. Hodowla Zwierząt Zarodowych „Żołędnica” Sp. z o.o
63-911 Rawicz 3
Wiceczempion
Wiceczempion
krowa  II laktacja
krowa III laktacja
6. Ośrodek Hodowli Zarodowej Sp. z o.o
Garzyn, ul. Leszczyńska 34
Czempion
Czempion
Czempion
Wiceczempion
jałowica I kat. wiekowa
krowa  II laktacja
krowa III laktacja
krowa I laktacja
7. PR-H „GAŁOPOL” Sp. z o.o
Gałowo ul. Wierzbowa 10, 64-500 Szamotuły
Czempion
Czempion
Czempion
Wiceczempion
Wiceczempion
jałowice III kat. wiekowa
jałowice V kat. wiekowa
krowa I laktacja
jałowica I kat. wiekowa
jałowica IV kat. wiekowa
8. Stadnina Koni Pępowo Sp. z o.o
Gogolewo, 63-840 Krobia
Czempion
Wiceczempion
jałowica rasy simentalskiej
jałowica rasy simentalskiej
9. GRH Żydowo Sp. z o.o
ul. Kościuszki 41
Wiceczempion jałowica V kat. wiekowej
   BYDŁO MIĘSNE
1. Wróblewicz Danuta
Troszczyn 23, 64-330 Opalenica
Czempion buhaj rasy Angus Czarny
2. Kotyński Grzegorz
Rękowo 10, 73-108 Kobylanka
Czempion buhaj rasy Hereford
3. Magowski Jerzy, Będzitowo 24
88-180 Złotniki Kujawskie
Czempion
Czempion
jałowica rasy Charolaise
krowa rasy Charolaise
4. PR Długie Stare Sp. z o.o
ul. Wiosenna 5, 64-100 Leszno
Czempion buhaj rasy Limousine
5. RSP Chrustowo 22
64-850 Ujście
Czempion
Czempion
buhaj rasy Blonde AQutitaine
buhaj rasy Blonde AQutitaine
6. Kończewska Ewa
Ludwikowo 63, 89-240 Kcynia
Czempion jałowice rasy Hereford
7. Stopa Beata i Paweł
Lubiechowo 2964-061 Kamieniec
Wiceczempion buhaje rasy Limousine
8. Nowak Marek
Kąkolewo 23, 62-205 Grodzisk Wlkp.
Czempion jałowice rasy Limousine
9. Janków Krystyna
68-100 Żagań, ul. Waryńskiego 23
Wiceczempion jałowice rasy Limousine
   KONIE
1. Mirosław Janik
Żarki 1A, 97-505 Dobryszyce
Czempion
Czempion
klacz rasy kuc
ogier rasy kuc
2. Klaudia Wilczyńska
Jastrzębniki 70, 64-330 Opalenica
Wiceczempion klacz rasy kuc
3. Stadnina Koni Dobrzyniewo Sp. z o.o.
Dobrzyniewo 23, 89-311 Falmierowo
Czempion klacz rasa wlkp.
4. Jacek Gładkowski
ul. Surzyńskiego 46, 64-000 Kościan
Wiceczempion klacz rasy huculskiej
5. SKH „Sadyba” Przemysław Siejak
Boguszynek 9, 63-040 Nowe Miasto
Czempion klacz rasy huculskiej
6. Henryk Święcicki
Baborówko ul. Parkowa 1
Wiceczempion klacz rasy wlkp.
7. Jerzy Kołodziejek
ul. Śniegockiego 4A, 60-681 Poznań
Wiceczempion ogier rasy kuc
   TRZODA CHLEWNA
1. Leszek Prałat
Nowawieś 39, 64-130 Rydzyna
Czempion knurek
Wiceczempion knurek
Czempion loszka
Wiceczempion loszka
Mieszańce
rasy wbp
krzyżówkowe
krzyżówkowe
2. Marek Walczak
Ostrowite 26, 62-235 Trzemżal
Czempion knurek rasy Duroc
3. Andrzej Wojciechowski
ul. Krotoszyńska 42, 63-430 Odolanów
Czempion knurek
Czempion loszka
rasy wbp
rasy wbp
4. Adam Woroch
Grąbkowo 62, 63-930 Jutrosin
Czempion loszki rasy pbz
5. IŻ Państwowy Instytut Badawczy ZD
Pawłowice, ul. Mielżyńskich 14, 64-122 Pawłowice
Czempion knurek linii 990
6. Ryszard Mołdrzyk
Głuponie 95, 64-316 Kuślin
Wiceczempion knurek
Wiceczempion loszka
rasy pbz
rasy pbz
7. Ośrodek Hodowli Zarodowej „Garzyn”
ul. Leszczyńska 34, 64-120 Krzemieniewo
Wiceczempion knurek rasy Diroc
8. Zbigniew Krzywda
Aleksandria 35, 62-874 Brzeziny
Czempion knurek rasy pbz
   OWCE I KOZY
1. Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
RGD Brody, 64-310 Lwówek
Czempion tryk
Czempion maciorka
Wiceczempion tryk
rasy wielkopolskiej
rasy wielkopolskiej
rasy wielkopolskiej
2. Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu
Rolnicze Gospodarstwo Doświadczalne
Swadzim, Zakład Złotniki, 62-080 Tarnowo Podgórne
Czempion maciorka
Wiceczempion maciorka
rasy wschodniofryzyjskiej
rasy białogłowa owca mięsna
3. Hodowla Zarodowa Zwierząt „Żołędnica”
Sp. z o.o, Gospodarstwo Golina Wielka
Czempion maciorka rasy suffolk
4. GRH Żydowo Sp. z o.o. Owczarnia Żydowo
ul. Kościuszki 41, 62-241 Żydowo
Czempion tryk rasy berrichon du Cher
5. Krzysztof Komorowski
Daleszynek, 64-423 Lubosz
Czempion maciorka
Wiceczempion maciorka
rasy merynos polski
rasy owca wielkopolska
   ZWIERZĘTA FUTERKOWE
   Króliki
1. Piotr Stachowiak
Chełmno 4/4, 62-045 Pniewy
Czempion rasy kalifornijski
2. Stanisław Andrzejewski
ul. Karlińska 21, 60-438 Poznań
Wiceczempion rasy belgijski olbrzym szynszylowy
3. Zygmunt Pohl
ul. Wolności 1/4, 62-200 Gniezno 
Wiceczempion rasy wiedeński niebieski
   NUTRIE
1. Mirosław Biedziak
ul. Wroniecka 33, 62-045 Pniewy
Czmpion
Wiceczempion
Wiceczempion
odmiana standardowa
odmiana grenlandzka
odmiana bursztynowo-złocista


Komisarz Wystawy Zwierząt
Zdzisław kruk

Opublikowany w kategorii: Targi i Imprezy

„Mała retencja – duży problem, czy duże korzyści”

        Z uwagi na deficyt wodny na obszarze Polski powodowany stopniowym obniżaniem się poziomu wód, wysychaniem potoków czy naturalnych oczek,  powstał pomysł mający przyczynić się do poprawy tego stanu rzeczy. Stworzone zostały Wojewódzkie Programy Małej Retencji diagnozujące sytuację oraz wskazujące możliwości zwiększenia retencji na poziomie regionalnym. Jednym z wielu instrumentów mających podnieść poziom wiedzy i świadomości powagi problemu są debaty ze środowiskami wiejskimi. Jedna  z  nich, o nazwie „Mała retencja – duży problem czy duże korzyści”, odbyła się 10 czerwca 2014 roku w Centrum Wystawowo-Szkoleniowym w Sielinku w ramach kampanii na rzecz poprawy małej retencji na obszarach wiejskich. Debata zorganizowana została przez Fundację Ekologiczną „Zielona Akcja” i Wielkopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, a dofinansowana została ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Podczas spotkania uczestnicy wysłuchali bloku wykładów na tematy dotyczące  roli  i znaczenia małej retencji dla jakości życia i środowiska na obszarach wiejskich, przeciwdziałania zmianom klimatu, wdrażania programu małej retencji wodnej w województwie wielkopolskim, ujęcia małej retencji w aspekcie programowania przyszłych funduszy UE na lata 2014-2020. Zapoznano się także z przykładami dobrych praktyk w ramach małej retencji. W dalszej części spotkania miała miejsce dyskusja nad możliwością zwiększenia retencji na poziomie regionalnym poprzez realizację wielu małych proekologicznych przedsięwzięć, które mogą podnieść i poprawić nie tylko retencję, ale także walory przyrodnicze, turystyczne i krajobrazowe obszarów wiejskich. W dyskusji brali udział przedstawiciele samorządów, instytucji i środowisk naukowych związanych z gospodarką wodną, organizacji ekologicznych oraz mieszkańcy wsi i doradcy WODR w Poznaniu. Burzliwa dyskusja na temat problemów i szans wdrożenia małej retencji na poziomie lokalnym i regionalnym świadczy o zasadności organizowania spotkań w podobnej formie. Więcej informacji na www.malaretencja.pl.

Tekst: Iwona Sadowska – WODR w Poznaniu

Opublikowany w kategorii: Nowości z Poznania
wtorek, 17 czerwca 2014 09:41

Dni Pola na Wójtostwie

 

 

Powiatowe_Dni_Pola_ZDOO_rem_28.05.2014r_29

 

                                  DNI POLA w powiecie śremskim mają już kilkunastoletnią tradycję. Tegoroczna impreza odbyła się w Śremie na terenie pól ZDOO Śrem Wójtostwo dnia 28.05.2014r.

Do zorganizowania tej imprezy obok Zakładu Doświadczalnego Oceny Odmian Śrem Wójtostwo brał udział Zespół Doradczy w Śremie Wielkopolskiego Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Poznaniu oraz Urząd Miasta i Gminy Śrem.

Z myślą przede wszystkim o rolnikach Zakład Doświadczalny Oceny Odmian Śrem- Wójtostwo przygotował poletka, na których można było podziwiać prezentację kolekcji odmian zbóż ozimych, jarych, roślin ozdobnych oraz warzyw.

Mimo że pogoda nie sprzyjała oficjalnie otwarcie rozpoczęło się o godzinie  10.00. Kierownik ZD Śrem WODR w Poznaniu- Zdzisław Kruk powitał wszystkich uczestników Dni Pola. Wśród przybyłych gości swoja obecnością zaszczycili również przedstawiciele władz samorządowych i powiatowych.

Po oficjalnym otwarciu głos zabrali: Kierownik : zastępca dyrektora ZDOO w Śremie- Wiesław Małkowski, Z-ca dyrektora Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Poznaniu- Izabela Mroczek, Starosta Śremski- Piotr Ruta, Starszy specjalista do spraw doświadczeń- Justyna Rejmaniak.

W kolejnej części imprezy zostały zaprezentowane przez mgr inż. Justynę Rejmaniak odmiany zbóż ozimych z doświadczeń PDOiR oraz z Listy Odmian Zalecanych do uprawy na terenie Wielkopolski: jęczmień ozimy – 15 odmian, żyto ozime – 20 odmian, pszenżyto ozime – 20 odmian, pszenica ozima – 36 odmian.

Powierzchnia pod doświadczeniami z rzepakiem ozimym w ZDOO Śrem Wójtostwo wynosi  4,5 ha (ponad 1300 poletek doświadczalnych).

Podczas Powiatowych Dni Pola w ZDOO zostały zaprezentowane przez mgr inż. Magdalenę Pawlak 64 odmiany rzepaku ozimego z  doświadczenia PDOiR.

Wprawdzie pogoda nie sprzyjała żeby przedstawiciele zaprzyjaźnionych firm mogli w pełni zaprezentować swoją ofertę, ale mimo tak trudnych warunków wszyscy rolnicy mogli skorzystać z konsultacji ekspertów od technologii i ochrony roślin.

Gospodarze Dni Pola nie zapomnieli również o poczęstunku, który w tak chłodnym dniu rozgrzał żołądki naszych gości.

Na zakończenie miła niespodzianką okazał się konkurs BHP w rolnictwie zorganizowany przez KRUS Śrem. Wśród rolników, którzy wypełnili ankietę konkursową wylosowano nagrody.

Powiatowy Zespół Doradztwa Rolniczego w Śremie pranie podziękować gospodarzą oraz wszystkim firmą, które mimo tak trudnych warunków, jakie panowały tego dnia na polach przyczyniły się do organizacji Dnia Pola.

Karolina Lewandowska

Powiatowe-Dni-Pola-ZDOO-rem-28.05.2014r_54

Powiatowe-Dni-Pola-ZDOO-rem-28.05.2014r_41

 

 

Opublikowany w kategorii: Nowości ze Śremu
poniedziałek, 16 czerwca 2014 21:28

Dlaczego zboża żółkną?

Nie jest prosto odpowiedzieć na pytanie rolnika „ co robić moje zboże żółknie?

Żółknięcie zbóż to chloroza inaczej odbarwienie liści. Roślina „na coś choruje”, bo nie może wytwarzać chlorofilu, nie zachodzi fotosynteza, roślina nie rozwija się, narażona jest na atak szkodników i chorób grzybowych, złych warunków atmosferycznych. Szybka i trafna odpowiedź na pytanie „co jest przyczyną?” jest jak trafna diagnoza usłyszana u lekarza - wiem jak leczyć i czym, zwłaszcza gdy trzeba szybko reagować.

Niestety przyczyny żółknięcia mogą być różne: Pszenica po zimie

  1. Brak składników pokarmowych: magnezu, żelaza, azotu, manganu – potocznie się mówi o „głodowaniu roślin”. W wyniku długich jesieni a krótkich zim rośliny dłużej „jedzą” w polu w czasie gdy powinny już „spać”. Z tego powodu wiosną może dochodzić do żółknięcia ozimin z braku pokarmu w glebie.
  2. Nadmiar w glebie wapna czy fosforu też może być przyczyną żółknięcia, ale takie przypadki występują rzadko.
  3. Brak magnezu jesienią – by uzupełnić magnez w glebie stosujemy wapnowanie wapnem magnezowym (dolomitem) w dawce 2 tony na 1 brak magnezuha, co 3-4 lata lub nawozimy ziemię kizerytem (siarczan magnezu) w dawce 200 kg/ ha.
  4. Brak magnezu w czasie wegetacji roślin - trzeba zastosować oprysk siarczanem magnezu lub saletrą magnezową (zabieg powtórzyć po 10 dniach). Niedobór magnezu można uzupełnić poprzez:
    - pogłówne stosowanie nawozów magnezowych w formie stałej,
    - nawożenie płynne doglebowe,
    - nawożenie dolistne magnezem,
    - nawożenie dolistne wieloskładnikowe.
    Do nawożenia pogłównego nadają się np.: siarczan magnezu (15% MgO), Kizeryt (20% MgO), Karmag (30% MgO). Skuteczność pogłównego nawożenia zwiększa się, jeśli nawozy zostaną wymieszane z glebą, np.: przed zaplanowanym bronowaniem. Dawka magnezu w pogłównym nawożeniu powinna wynosić od 30 do 80 kg/ha, w zależności od ostrości objawów niedoboru składnika i od gatunku uprawianej rośliny. Największe wymagania mają rośliny okopowe, kukurydza, pastewne, następnie zboża, rzepak, rośliny strączkowe (czyli dla zbóż około 50 kg/ha, dla strączkowych 30 kg/ha). Nawozem płynnym polecanym do stosowania doglebowego jest azotan magnezowy zawierający 9% MgO + 6,2 % N, może być stosowany w okresie wegetacji roślin. W uprawie zbóż zabiegi te można stosować 2 razy: w fazie krzewienia i pod koniec strzelania w źdźbło.
    Występujące objawy niedoboru magnezu na roślinach świadczą o niskiej zasobności gleby w ten składnik. Optymalne zaopatrzenie roślin w magnez zapewniają: odpowiedni płodozmian oraz stosowanie wapna magnezowego, niezbędne są także systematyczne badanie zasobności gleby w składniki pokarmowe (co 4 lata!). knicie_7
  5. Brak manganu – objawy: zahamowanie wzrostu zbóż, żółknięcie liści, występowanie brunatnych plam między nerwami. Mangan jest katalizatorem fotosyntezy, odpowiada za wytwarzanie przez roślinę lignin, tj. związków, które budują część struktury ściany komórkowej. Dzięki niemu ścianki rośliny są sztywniejsze (roślina nie jest wiotka) i odporniejsze na uszkodzenia mechaniczne nie tylko łodyg ale też liści i korzeni. Zboża nie wylegają tak bardzo podczas silnych opadów deszczu czy gradu. Brak uszkodzeń i grube ścianki chronią roślinę przed chorobami. Pierwiastek ten stymuluje rozwój systemu korzeniowego i jest szczególnie polecany przy intensywnej uprawie zbóż. Natomiast brak manganu zwiększa podatność zbóż na zgorzel podstawy źdźbła. Z warunków atmosferycznych najmniej przyjazna jest susza ponieważ utrudnia przyswajanie manganu a jego niedobór wpływa na gorszą jakość ziarna. Niedobór manganu najlepiej uzupełnić w formie nawozu dolistnego (Mikrovit Mangan 160, Mantrac 500). Pamiętać należy, że mikroelementy są gorzej wchłanianie przy wysokim pH (7,00) odwrotnie niż azot, fosfor i potas.
  6. Zbyt niskie pH - kwaśny odczyn pogarsza właściwości fizyczne i chemiczne gleby. Roślina żółknie i wskazuje, że coś jej przeszkadza w rozwoju. Przy niskim pH, pobieranie makroelementów pokarmowych z gleby przez wszystkie gatunki zbóż, jest utrudnione i dużo wolniejsze w przeciwieństwie do chwastów, które szybko odnajdują się w niekorzystnych warunkach. Wraz z zakwaszeniem gruntu, zmniejsza się ilość przyswajalnego dla roślin fosforu, molibdenu i potasu. Rośliny żółkną od dołu. Największe wymagania wśród zbóż – co do odczynu gleby - ma jęczmień. Gdy trzeba szybko go ratować można zastosować: saletrę magnezową 5 kg/ha+ Florowit  5-7 litrów/ha lub siarczan magnezu z mikroelementami 5 kg/ha +10 kg/ha mocznika. Dodatkowo można jeszcze zasilić saletrą wapniową o składzie: wapń 26,5%+Azot 15,5% w dawce 100-150 kg/ha. Żyto, owies czy łubin rosną przy pH niższym 4,5 - 5,0, co nie znaczy, że nie powinniśmy dbać o glebę (należy wapnować co 3-4 lata!).
  7. Choroby grzybowe i bakteryjne - mączniak prawdziwy zbóż, wirusowa żółta karłowatość jęczmienia, rdza żółta oraz szkodniki, m.in. larwy ploniarki zbożówki – to kolejne powody żółknięcia. Objawy knicie_5niektórych chorób są bardzo charakterystyczne, np. biały nalot mączniaka. Żółknięcie, występowanie plam może oznaczać chorobę ale też brak składników pokarmowych, dlatego najlepiej wykonać badanie chorej rośliny w laboratorium Inspekcji Nasiennej np.: na ul. Wojska Polskiego 25 w Koninie. Wykluczenie chorób będzie znakiem, że albo brakuje składników pokarmowych albo pH gleby jest zbyt niskie. Ale mogą wystąpić oba przypadki.
  1. 8. Występowanie „podeszwy płużnej”, czyli nadmiernie ubitego gruntu, będącego górną częścią warstwy podornej, który utrudnia knicie_8przenikanie wody oraz powietrza (niedobór tlenu) do korzeni roślin. Warstwa ta powoduje zaleganie preparatów w glebie, a wzmacniane jest dodatkowo przez wysoką wilgotność gleby w fazie wschodów, co miało miejsce w wyjątkowo zimnym maju tego roku.
  1. 9. Jeszcze jedna ważna sprawa – należy pamiętać, że zakupując materiał siewny kwalifikowany – trzeba przestrzegać gęstości siewu. Jest to ważna sprawa, bo rośliny gęsto posiane „ciągną do słońca”, zbyt szybko rosną. Łan jest wtedy słabo przewietrzony (jest wilgotno), ścianki roślin są cienkie i knicie_3narażone na wyleganie, na uszkodzenia a przez to dostępniejsze dla zarodników chorób grzybowych i szkodników. Gęsto posiane zboża żółkną od spodu, ponieważ nie ma dostępu światła do warstwy dolnej. Dolne liście martwieją, gniją i są przyczyną chorób zbóż.

10.  Działanie niektórych herbicydów (środki ochrony roślin) zawierających substancje czynne: diflufenikan i flurtamon, czyli takie substancje czynne w środku ochrony roślin, które uruchamiają mechanizm działania powodujący blokadę fotosyntezy w chwaście. Chwasty żółkną (to dobrze), ale mechanizm knicie_4działania środka może wpłynąć też na roślinę uprawną powodując jej żółkniecie (i to jest złe) zwłaszcza, gdy środka użyto w niewłaściwej dawce, np. w maksymalnej, gdy nie było to konieczne lub w nadmiarze. Wtedy mamy do czynienia z fitotoksycznością, czyli przedawkowaniem.

Literatura:

http://nowoczesnafarma.pl/Dlaczego-oziminy-zolkna-.html#.U59NAnY5e8o

www.bayercropscience.pl/att/2/broszury/2011/zboza_broszura.pdf

 

 

Liliana Tatara

doradca specjalizujący się w ochronie roślin

 

Opublikowany w kategorii: Nowości z Konina

Niebawem półmetek realizacji programów działań dla OSN na lata 2012-2016. Warto więc przypomnieć o obowiązkach wynikających z programów „naprawczych” przygotowanych do realizacji na tych obszarach. Informacje o zasadach gospodarowania na OSN można uzyskać w Ośrodkach Doradztwa Rolniczego, w urzędach gmin i na stronach internetowych.

OSN to obszary szczególnie narażone na zanieczyszczenia związkami azotu pochodzącego ze źródeł rolniczych, na których występują wody zanieczyszczone lub wody zagrożone zanieczyszczeniem. Wyznaczane są one zgodnie z zaleceniami Dyrektywy Rady 91/676/EWG z 12 grudnia 1991 r. dotyczącej ochrony wód przed zanieczyszczeniami azotanami pochodzenia rolniczego, zwanej Dyrektywą Azotanową. Aby zapobiegać pogorszeniu stanu wód, jak i poprawić stan wód, w których pogorszenie już nastąpiło – ich jakość spadła poniżej określonych prawem norm, należy przede wszystkim dążyć do poprawy praktyki rolniczej. Dlatego też dla OSN opracowywane są Programy działań mające na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych. Wprowadzane są one rozporządzeniami dyrektorów RZGW, dla Wielkopolski – RZGW w Poznaniu i we Wrocławiu. Programy działań realizowane są przez 4 lata, począwszy od dnia ich wejścia w życie. Obecnie obowiązujące Programy, na lata 2012-2016, są takie same dla wszystkich OSN w całej Polsce. Od lipca 2012 r. obowiązują też w naszym kraju nowe obszary OSN.

Obowiązki dla osób prowadzących działalność rolniczą na OSN w zakresie poprawy praktyki rolniczej, określone zostały jako ogólne zasady – wynikające z przepisów prawa krajowego oraz wymogi szczegółowe dla OSN. Zgodnie z Programem nawozy naturalne i organiczne stosuje się na gruntach ornych w okresie od dnia 1 marca do dnia 15 listopada, a nawozy płynne naturalne na łąkach trwałych i pastwiskach trwałych – od dnia 1 marca do dnia 15 sierpnia. Natomiast nawozy stałe naturalne stosuje się na łąkach trwałych od dnia 1 marca do dnia 30 listopada, a na pastwiskach trwałych od dnia 1 marca do dnia 15 kwietnia i od dnia 15 października do dnia 30 listopada. Nawożenia nie stosuje się przez cały rok na glebach nieuprawianych, w tym na ugorach. Natomiast nawozy azotowe mineralne stosuje się na gruntach ornych i w uprawach wieloletnich od dnia 1 marca do dnia 15 listopada. Termin 15 listopada nie dotyczy producentów buraków i kukurydzy, którzy zawarli umowę kontraktacyjną na dostawę buraków i kukurydzy po dniu 15 listopada. Dla nich jesienny termin graniczny stosowania nawozów azotowych mineralnych oblicza się dodając 14 dni do terminu dostawy produktów rolnych objętych umową kontraktacyjną, jednak nie później niż po zakończeniu okresu wegetacyjnego w danym regionie. Na łąkach trwałych i pastwiskach trwałych nawozy azotowe mineralne stosuje się od dnia 1 marca do dnia 15 sierpnia.

W 2016 roku, czyli na koniec obowiązywania obecnego Programu, rolnicy muszą posiadać zbiorniki na płynne nawozy naturalne, szczelne i o pojemności umożliwiającej gromadzenie nawozów przez co najmniej 6 miesięcy. Nie ma obowiązku posiadania płyty obornikowej, ale obornik należy przechowywać w sposób, który uchroni przed przenikaniem odcieków do wód lub do gruntu, lub w przypadku utrzymywania zwierząt na głębokiej ściółce, w budynku inwentarskim o nieprzepuszczalnym podłożu. Miejsca do przechowywania musi wystarczyć na co najmniej 6 miesięcy. Sposób obliczania pojemności płyty i zbiorników precyzuje załącznik nr 3 do Programu. W okresie od dnia 1 marca do dnia 31 października, jednak nie dłużej niż przez 12 tygodni, dopuszcza się złożenie obornika na pryzmie bezpośrednio na gruncie przy zachowaniu następujących wymagań:

  1. pryzmy lokalizuje się poza zagłębieniami terenu na możliwie płaskim terenie o dopuszczalnym spadku do 3%, na terenie nie piaszczystym i nie podmokłym, w odległości większej niż 20 m od linii brzegu wód powierzchniowych;
  2. w przypadku potrzeby ponownego złożenia obornika na pryzmie w kolejnym sezonie wegetacyjnym, pryzmy muszą być lokalizowane w innym miejscu;
  3. lokalizację pryzmy oraz datę złożenia obornika w danym roku na danej działce prowadzący działalność rolniczą na OSN zaznacza na mapie lub szkicu działki, które przechowuje przez okres obowiązywania Programu i rok po jego zakończeniu.

Pasze soczyste przechowuje się na zabezpieczonym gruncie w taki sposób, aby wycieki nie przedostawały się do gruntu i wód, w szczególności w silosach, na płytach lub na podkładzie z foli i sieczki oraz pod przykryciem foliowym. Kiszonki składuje się w odległości większej niż 20 m od linii brzegu wód powierzchniowych oraz źródeł i ujęć wody.

Nawozy stosuje się oraz rolniczo wykorzystuje ścieki na glebach nie zamarzniętych powierzchniowo. Zapis nie dotyczy pierwszej wiosennej dawki nawozów azotowych na uprawach roślin ozimych na glebach zamarzniętych powierzchniowo (nocne przymrozki i odwilże w dzień), jeżeli uzasadniają to względy agrotechniczne. Ilość zastosowanych w ciągu roku nawozów naturalnych w każdym gospodarstwie nie może przekroczyć dawki 170 kg azotu w czystym składniku na 1 ha użytków rolnych.

Do opracowania planu nawożenia zobowiązani są wszyscy prowadzący działalność rolniczą na OSN gospodarujący na powierzchni powyżej 100 ha użytków rolnych na OSN (stanowiących własność prowadzącego działalność rolniczą na OSN, dzierżawionych przez niego lub będących w jego użytkowaniu lub w użytkowaniu wieczystym). W gospodarstwie takim nie można stosować wyższych dawek nawożenia niż dawki wynikające z planu nawożenia, nawet jeżeli dawki określone w załączniku nr 5 do Programu są wyższe. Załącznik nr 5 zawiera informacje o maksymalnych dawkach nawożenia azotem (ze wszystkich źródeł) dla poszczególnych upraw w plonie głównym N w kg/ha składnika działającego. Bilans azotu na potrzeby opracowania planu nawożenia sporządza się metodą „na powierzchni pola”. Plan nawożenia należy przechowywać przez okres obowiązywania Programu i rok po jego zakończeniu. Z kolei prowadzący działalność rolniczą na OSN gospodarujący na powierzchni do 100 ha użytków rolnych na OSN (stanowiących własność prowadzącego działalność rolniczą na OSN, dzierżawionych przez niego lub będących w jego użytkowaniu lub w użytkowaniu wieczystym) stosują dawki nieprzekraczające maksymalnych dawek nawożenia azotem dla upraw w plonie głównym, o których mowa w wymienianym już załączniku nr 5 do Programu.

Ilość dostępnego dla roślin azotu zawartego w nawozach naturalnych ustala się według zawartości w nich tzw. azotu działającego, który wylicza się w oparciu o równoważnik nawozowy – załącznik nr 6 do Programu.

Prowadzący działalność rolniczą na OSN zobowiązani są do prowadzenia dokumentacji wszystkich zabiegów agrotechnicznych, a w szczególności związanych z nawożeniem (termin, rodzaj, zastosowana dawka pod daną uprawę). Dokumentację należy przechowywać przez okres obowiązywania Programu i rok po jego zakończeniu.

W zdecydowanej większości wymogi powyższe obowiązują od dnia 1 marca 2013 roku. Od dnia wejścia w życie Programu, tj. od września 2012 r. obowiązują przepisy, które mówią o konieczności przechowywania nawozów płynnych naturalnych w taki sposób, aby wycieki nie przedostawały się do gruntu i wód oraz o warunkach przechowywania pasz soczystych. Z kolei na koniec obowiązywania Programu, tj. w 2016 r. należy zapewnić odpowiednią pojemność miejsc gromadzenia nawozów naturalnych.

Wioletta Kmiećkowiak
Dział EOŚ WODR w Poznaniu

Źródło:

  1. ROZPORZĄDZENIE DYREKTORA REGIONALNEGO ZARZĄDU GOSPODARKI WODNEJ w Poznaniu z dnia 17.08.2012 r. w sprawie wprowadzenia programu działań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych (Dz.  U. Woj. Wlkp., Poznań, 20.08.2012r., poz. 3601).
  2. ROZPORZĄDZENIE NR 5/2012 DYREKTORA REGIONALNEGO ZARZĄDU GOSPODARKI WODNEJ we Wrocławiu z dnia 13 września 2012 r. w sprawie wprowadzenia programu działań mających na celu ograniczenie odpływu azotu ze źródeł rolniczych (DZIENNIK URZEDOWY WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO, Wrocław, dnia 17 września 2012 r., poz. 3157 i DZIENNIK URZĘDOWY WOJEWÓDZTWA WIELKOPOLSKIEGO, Poznań, dnia 14 września 2012 r., poz. 3847).

 

Przedmiotem opracowania jest analiza wybranych danych dotyczących potencjału produkcyjnego gospodarstw rolnych specjalizujących się w produkcji roślinnej (dla porównania z produkcją mieszaną) w ramach systemu zbierania i wykorzystywania danych rachunkowych z gospodarstw rolnych Polskiego FADN w latach 2010 - 2012. Wyniki te zostały obliczone na podstawie danych ze statystycznie reprezentatywnej  próby  gospodarstw rolnych pogrupowanych według typów rolniczych w regionie Wielkopolska i Śląsk. Parametry wartościowe dotyczące produkcji są kategoriami netto (bez podatku VAT).

Gospodarstwa te (Tabela nr 1) w zależności od typu rolniczego reprezentowały:

  • Uprawy polowe – powyżej 21 800 szt.
  • Uprawy ogrodnicze – powyżej 7 700 szt.
  • Uprawy trwałe – powyżej 1 200 szt.
  • Mieszane – powyżej 102 400 szt.

gospodarstw w rejonie Wielkopolska i Śląsk powyżej 4 000 euro Standardowej Produkcji (SO) o analogicznym nastawieniu produkcyjnym. Największą grupę gospodarstw uczestniczących w systemie FADN stanowiły (nie licząc mieszanych) gospodarstwa z produkcją polową – powyżej 900-1 000 szt. w zależności od roku. Przeciętny obszar gospodarstw z produkcją roślinną wynosił dla:

  • Uprawy polowe – powyżej 50 ha.
  • Uprawy ogrodnicze – około 5 ha i powyżej.
  • Uprawy trwałe – powyżej 13 ha.

Wielkość obszarowa analizowanej grupy gospodarstw mocno związana jest z typem rolniczym i produkcją towarową.

fadn_tabela1

Gospodarstwa mniejsze, w większym niż przeciętnie stopniu, gospodarują na gruntach własnych. w grupie gospodarstw z uprawami trwałymi grunty dzierżawione stanowią około 8% - 12% (Wykres nr 1) przy średniej w rejonie 32% - 35%, a w gospodarstwach z produkcją polową już 35% - 39%. Można więc uznać, że system dzierżaw jest jednym z warunków wzrostu skali towarowej produkcji roślinnej. w zależności od typu rolniczego liczba pełnozatrudnionych wynosi od 1,9 do 3,3 osób. Analizowana produkcja (Tabela nr 1) wymaga dodatkowego zatrudnienia osób spoza gospodarstwa – pracowników najemnych. Największy udział pracy najemnej (Wykres nr 2) w nakładach pracy ogółem występuje w gospodarstwach z uprawami trwałymi i ogrodniczymi – od 43% do 59%. Dla porównania w gospodarstwach z produkcją mieszaną udział pracy najemnej wynosi tylko 16% - 18%, gdzie gospodarstwa te opierają działalność rolniczą głównie na pracy członków rodziny zachowując jeszcze charakter gospodarstw rodzinnych. w przeliczeniu na 100 ha użytków rolnych w gospodarstwach ogrodniczych liczba osób pełnozatrudnionych wynosi 51 - 62 i znacznie odbiega od gospodarstw pozostałych. Jest to specyficzna, intensywna produkcja pod osłonami na małej powierzchni.

fadn_wykres1

fadn_wykres2

fadn_tabela2

W Tabeli nr 2 zestawiono dane charakteryzujące potencjał produkcyjny gospodarstw rolnych pod względem wartości wybranych składników majątkowych. Ogólna wartość aktywów jest silnie uzależniona od typu rolniczego i skali produkcji. w gospodarstwach z produkcją polową i uprawami trwałymi głównym składnikiem aktywów jest wartość ziemi – około 60% aktywów ogółem. Poziom zainwestowania mierzony wartością aktywów na 1 ha użytków rolnych w poszczególnych grupach gospodarstw różni się znacząco i widać to w gospodarstwach z produkcją ogrodniczą, gdzie jest mała powierzchnia użytków rolnych. z kolei poziom technicznego uzbrojenia pracy mierzony wartością aktywów na pełnozatrudnioną osobę ogółem największy jest w gospodarstwach z produkcją polową, gdzie występuje najmniejsza liczba osób pełnozatrudnionych. Podobne relacje, jak w przypadku aktywów ogółem, można zaobserwować również w zakresie aktywów trwałych. w gospodarstwach w typie uprawy polowe poziom technicznego uzbrojenia pracy mierzony wartością maszyn i urządzeń w przeliczeniu na osobę pełnozatrudnioną jest prawie 3-krotnie wyższy niż w pozostałych gospodarstwach z produkcją roślinną (Wykres nr 3). Świadczy to o znacznym zwiększeniu wydatków pieniężnych na maszyny  i urządzenia substytuujące siłę roboczą w produkcji polowej.

fadn_wykres3

fadn_wykres4

Odpowiednia struktura aktywów w gospodarstwach rolnych korzystnie wpływa na efektywność gospodarowania. Aktywa trwałe ze względu na swoją wartość zwykle mają wyższy udział w strukturze aktywów niż aktywa obrotowe. Nadmierny jednak ich udział spowalnia tempo krążenia środków finansowych w gospodarstwie, co niekorzystnie wpływa na funkcjonowanie gospodarstwa. Polskie gospodarstwa indywidualne niestety mają w większości niekorzystną strukturę aktywów, którą można zaobserwować również w gospodarstwach regionu Wielkopolska i Śląsk. We wszystkich gospodarstwach analizowanych (Wykres nr 5) wartość środków trwałych stanowiła ponad 85% wartości aktywów ogółem. Środki finansowe unieruchomione w trudno zbywalnych aktywach trwałych nie mogą być wykorzystane w bieżącym funkcjonowaniu gospodarstw i nie przyczyniają się do rozwoju tych gospodarstw.

fadn_wykres5

Przedstawiona uproszczona analiza wykazuje na znaczące zróżnicowanie pomiędzy poszczególnymi grupami gospodarstw w odniesieniu do potencjału produkcyjnego gospodarstw rolnych specjalizujących się w produkcji roślinnej.

Wyniki prezentowane w niniejszym opracowaniu są reprezentatywne dla pola obserwacji FADN i są średnimi ważonymi dla określonej grupy gospodarstw rolnych.

Zbigniew Błaszczyk
Dział Ekonomiki WODR w Poznaniu

Opracowanie na podstawie: Wyniki standardowe uzyskane przez gospodarstwa rolne uczestniczące w Polskim FADN  w latach 2010 - 2012  – IERiGŻ – PIB Warszawa.

Opublikowany w kategorii: Rachunkowość rolnicza
<< pierwsza < poprzednia 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 następna > ostatnia >>
Strona 86 z 336