Artykuły filtrowane wg daty: lutego 2018

Wprowadzone ostatnio zmiany w Ustawie o ochronie przyrody dotyczą ochrony terenów zieleni i zadrzewień. Do najbardziej oczekiwanych zapisów należą te zawarte w art. 83f, tj. że nie jest konieczne uzyskanie zezwolenia na usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości m.in. w przypadku drzew lub krzewów, które rosną na nieruchomościach stanowiących własność osób fizycznych i są usuwane na cele niezwiązane z prowadzeniem działalności gospodarczej oraz drzew lub krzewów usuwanych w celu przywrócenia gruntów nieużytkowanych do użytkowania rolniczego.

Jednak należy pamiętać, iż obowiązują również przepisy dotyczące różnych form przyrody: parków narodowych, rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, obszarów chronionego krajobrazu, obszarów Natura 2000, pomników przyrody, stanowisk dokumentacyjnych, użytków ekologicznych, zespołów przyrodniczo-krajobrazowych oraz ochrony gatunkowej roślin, zwierząt i grzybów.

W związku z powyższym przed wycinką drzew lub krzewów należy dowiedzieć się, czy nie znajdują się one w obrębie form ochrony przyrody, ponieważ fakt usunięcia drzewa lub krzewu czy też jego następstwa mogą naruszać zakazy ustanowione dla tej właśnie formy ochrony przyrody.

Bardziej szczegółowe informacje na ten temat można znaleźć na stronie internetowej Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska.

Szczególnie w okresie jesieni i zimy obserwujemy silne zanieczyszczenie powietrza – nasila się powstający smog. To właśnie nasz przemysł, samochody i domowe paleniska są odpowiedzialne za powstawanie smogu i wysokie stężenie pyłów zawieszonych w powietrzu. Najtrudniej jest na osiedlach położonych w nieckach albo otoczonych wysoką zabudową, co powoduje osadzanie się szkodliwych pyłów, bo nawet silnie wiejące wiatry nie są w stanie ich wynieść daleko poza nasze miejsce zamieszkania.

Nasza polska rzeczywistość to polski węgiel, który daje w miarę tańsze ciepło, ale dymi i truje. Taki sposób ogrzewania decyduje o tym, że zjawisko smogu pojawia się u nas coraz częściej.

W Polsce stężenie pyłu zawieszonego jest obecnie kilkadziesiąt razy wyższe niż dopuszczają normy. W Wielkopolsce również przekroczono dopuszczalną normę zawartości szkodliwego pyłu PM10. Ostrzeżenie jest wydawane przez Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska codziennie dla miasta Poznania. Ocenia się też zły stan powietrza, który zaobserwowano w Kaliszu, Koninie oraz Pile.

Tymczasem według Światowej Organizacji Zdrowia bezpieczna dla zdrowia zawartość dobowa pyłu PM2,5 w powietrzu nie powinna przekraczać 25 mikrogramów na metr sześcienny. Natomiast Unia Europejska dla pyłów drobnych PM10 i PM2,5 ustaliła jedynie poziom dopuszczalny, który odpowiednio wynosi: dla PM10 – 50 µg/m3 (dobowy) i 40 µg/m3 (średni roczny), a dla pyłu PM2,5 – 25 µg/m3 (średni roczny).

Poziom informowania, jak i poziom alarmowy zostały wprowadzone rozporządzeniem ministra środowiska w 2012 r. Ministerstwo Środowiska ustanawiając obie te normy na powyższym poziomie miało na uwadze konieczność podejmowania intensywnych działań informacyjnych i zapobiegawczych w sytuacjach awaryjnych, czyli poważnego zagrożenia dla zdrowia ludzi.

Powstający smog działa u wielu osób bardzo drażniąco. Możemy odczuwać bóle głowy i uczucie rozdrażnienia. Smog wywołuje również choroby serca, alergie, astmę i choroby płuc, a także rozmaite nowotwory.

[cytat] Przy długotrwałym oddychaniu takim powietrzem wzrasta u nich ryzyko wystąpienia infekcji wirusowych – tłumaczy w rozmowie z gazeta.pl dr  n. med. Piotr Gryglas, specjalista chorób wewnętrznych. U osób chorych np. na astmę może dojść do silnego kaszlu, zaostrzenia objawów choroby. Możemy próbować „walczyć” ze smogiem, choć nie jest to łatwe. W pomieszczeniach zamkniętych w powietrzu jest siłą rzeczy mniej pyłu. Stąd lepiej nie wychodzić i nie otwierać okien, nie wietrzyć domu lub mieszkania – radzi dr Piotr Gryglas. [koniec cytatu]

[cytat] Posted on: Grudzień 2, 2013 By: Maciej Skinderowicz
Pył zawieszony PM2,5 (particulate matter) jest mieszaniną substancji organicznych i nieorganicznych. Do atmosfery emitowany jest jako zanieczyszczenie pierwotne powstające w wyniku procesów antropogenicznych i naturalnych oraz jako zanieczyszczenie wtórne, powstające w wyniku przemian dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, amoniaku, lotnych związków organicznych i trwałych związków organicznych. Pył PM2,5 jest również zanieczyszczeniem transgranicznym, transportowanym na odległość do 2500 km. W powietrzu może pozostawać przez wiele dni lub tygodni, a sedymentacja i opady nie usuwają go z atmosfery.Pył zawieszony PM2,5 przenika do najgłębszych partii płuc, gdzie jest akumulowany, stanowiąc poważny czynnik chorobotwórczy, osiada na ściankach pęcherzyków płucnych utrudniając wymianę gazową, powoduje podrażnienie naskórka i śluzówki, zapalenie górnych dróg oddechowych oraz wywołuje choroby alergiczne, astmę, nowotwory płuc, gardła i krtani. [koniec cytatu]

Kiedy pyły w powietrzu nasilają się, trzeba zdawać sobie sprawę z tego, że zwykłe wietrzenie mieszkań przez otwieranie okien może wpuścić do domu potężną dawkę smogu, co dla naszego zdrowia jest niebezpieczne. Pomocne w oczyszczaniu pomieszczeń mieszkalnych są rośliny. Również na zewnątrz naszych domów są one bardzo przydatne. Zieleń nie tylko zmniejszy hałas dochodzący z ulicy, ale będzie cieszyć oczy, produkować tlen i ograniczać przedostawanie się pyłów do pomieszczeń. Nawet jeśli mieszka się w bloku, warto namówić sąsiadów i przekonać wspólnotę czy spółdzielnię mieszkaniową do nowych nasadzeń zieleni. Zabezpieczony drzewami i krzewami budynek przyjmuje nawet o połowę mniej pyłów.

Rośliny pomogą nam w walce ze smogiem. Zatem wybierając je, warto wziąć pod uwagę ich niezwykłą właściwość, jaką jest oczyszczanie powietrza z zanieczyszczeń, w tym groźnych dla naszego zdrowia i życia toksyn.

Oto polecane do naszych domostw rośliny, które mają dla naszego zdrowia ogromne znaczenie:

  1. Orchidea (storczyk) – roślina obecnie bardzo popularna w naszych mieszkaniach. Neutralizuje tzw. smog elektromagnetyczny (ksylen), czyli szkodliwe promieniowanie emitowane przez komputer i telewizor. Najlepszym dla niej miejscem będzie więc salon, sypialnia lub biuro. Roślina usuwa również z powietrza aldehyd mrówkowy, aceton i chloroform. Aldehyd mrówkowy to organiczny związek chemiczny, który paruje z mebli, tapet i parkietu. Orchidea jest wyjątkowo ozdobna, lubi nasłonecznione miejsca i wilgoć, dobrze będzie się czuć na parapecie.
  2. Skrzydłokwiat (Spathiphyllum) – oczyszcza powietrze z pochodnych formaldehydu i benzenu.
  3. Bluszcz pospolity (Hedera helix L.) – likwiduje z powietrza formaldehyd, toluen, benzen, ksylen i trójchloroetylen.
  4. Figowce (fikusy) – pochłaniają formaldehyd, benzen i amoniak.
  5. Sansewieria (wężownica) – oczyszcza powietrze z formaldehydu i benzenu. Roślina wytwarza tlen nawet w nocy, co zwiększa jej skuteczność.
  6. Paprotki – pochłaniają formaldehyd i dobrze nawilżają powietrze.
  7. Gerbera Jamesona (Gerbera jamesonii) –często używana do bukietów i wiązanek. Podobnie jak paprocie, pochłania formaldehyd i dobrze nawilża powietrze.
  8. Aglaonema (Aglaonema Schott) – usuwa z powietrza benzen, toluen i amoniak.
  9. Dracena (Dracaena L.) – odfiltrowuje m.in. formaldehyd, ksylen, toluen, benzen i trójchloroetylen oraz tlenek węgla (czad). Odmianami, które najlepiej pochłaniają zanieczyszczenia, są dracena wonna, dracena deremeńska i dracena obrzeżona.
  10. Zielistka (Chlorophytum) – usuwa formaldehyd, tlenek węgla, chroni przed promieniowaniem elektromagnetycznym.
  11. Palmy – usuwają z powietrza toluen, ksylen, amoniak, formaldehyd, benzen, trójchloroetylen. Dodatkowo dobrze nawilżają powietrze. Gatunkami palm, których zdolności do oczyszczania powietrza są największe, są m.in. areka i daktylowiec niski.

Właściwości trujące niektórych toksyn:

  • amoniak – używa się go przy produkcji tkanin syntetycznych; wdychanie amoniaku może wywołać bóle głowy i zaburzenia oddechowe;
  • nenzen – to jedna z najgroźniejszych trucizn przemysłowych; jest toksyczna i rakotwórcza, dodaje się ją w procesie produkcji do tworzyw sztucznych, klejów, lakierów i farb;
  • formaldehyd – środek konserwujący, który znajduje się w kremach, lakierach do paznokci, dezodorantach, mydłach i szamponach;
  • ksylen –substancja rakotwórcza, którą stosuje się w produkcji środków do konserwacji drewna i lakierów;
  • toluen – znaleźć go można w niektórych środkach czyszczących, klejach i farbach; często używa się go również do producji perfum;
  • trichloroeten – częsty składnik rozpuszczalników, używany również podczas produkcji tekstyliów.

Poza polecanymi roślinami oczyszczającymi nasze wnętrza mieszkań warto też znać inne rozwiązania. W handlu dostępne są urządzenia filtrujące powietrze w pomieszczeniu. Najbardziej poleca się urządzenia do uzdatniania powietrza ze smogu – te zawierające filtry HEPA potrafią zatrzymać 99,9% zanieczyszczeń znajdujących się w domowym powietrzu. Urządzenia takie są bardzo kosztowne. W zależności od zdolności filtracyjnej, funkcji jaką spełniają oraz wielkości pomieszczenia ich cena waha się od kilkuset do kilku tysięcy złotych. Trzeba przemyśleć, czy warto zainwestować w nasze zdrowie i ponieść taki wydatek, zwłaszcza gdy mieszka się w miastach narażonych na smog nie tylko w okresie zimowym, ale przez cały rok. Sama świadomość, że to co zostaje na filtrach było wcześniej przez nas wdychane, utwierdza nas w przekonaniu, że warto zadbać o zdrowie.

Określenie jednoznacznych kryteriów uciążliwości zapachowej jest niezwykle trudne, ponieważ odczuwanie zapachów jest kwestią indywidualną. Ten sam zapach może wywołać różne reakcje, w zależności np. od oceny źródła zapachu i wrażliwości danej osoby. Nie ulega jednak wątpliwości, że odory mogą mieć negatywny wpływ na zdrowie człowieka. Długotrwałe narażenie na uciążliwość zapachową może wywołać depresję, znużenie, problemy oddechowe, bóle głowy, nudności, podrażnienie oczu i gardła.

Prace nad prawnym uregulowaniem problematyki uciążliwości zapachowej podejmowane są od wielu lat zarówno w kraju, jak i w całej Unii Europejskiej. Wieloaspektowość tego problemu powoduje, że do chwili obecnej nie ma jednolitego prawodawstwa unijnego w tym zakresie, w formie dyrektywy lub wytycznych.

Jednak sam problem istnieje. Ministerstwo Środowiska zauważając rosnący problem uciążliwości zapachowej, po przeprowadzeniu analiz z uwzględnieniem istniejącej sytuacji społecznej i  ekonomiczno-gospodarczej, próbując wypełnić lukę prawną w tym zakresie, opracowało „Kodeks przeciwdziałania uciążliwości zapachowej”.

W kolejnym etapie należy spodziewać się zleconej przez ministerstwo ekspertyzy, w ramach której opracowana zostanie lista substancji i związków chemicznych, które są przyczyną najdotkliwszych uciążliwości zapachowych. Określone zostaną również jednostki zapachowe substancji i związków chemicznych wraz z propozycją oceny zapachowej jakości powietrza.

Wyniki przeprowadzonego badania będą wykorzystane podczas prac w ramach trzeciego etapu przy tworzeniu przepisów prawnych w tym zakresie, tj. ustawy o przeciwdziałaniu uciążliwości zapachowej i rozporządzeń wykonawczych do niej.

Kwestie związane z emisją odorów dotyczą również obszaru rolnictwa, które wywiera duży wpływ na  kształtowanie środowiska przyrodniczego, i przy nieprawidłowym prowadzeniu produkcji rolnej może powodować poważne obciążenie dla środowiska. Sektor ten jest jednym z głównych źródeł emisji wykazujących właściwości substancji złowonnych, takich jak metan, amoniak, merkaptany czy siarkowodór. Związki te powstają głównie podczas procesów trawiennych zwierząt hodowlanych. Źródłami emisji substancji zapachowoczynnych są fermy zwierząt, składowanie odchodów w postaci stałej lub ciekłej i stosowanie ich jako nawozów.

Produkcja rolna wiąże się zarówno z produkowaniem, jak również ze stosowaniem dużej ilości nawozów naturalnych. Niewłaściwe ich przechowywanie i stosowanie może stanowić źródło zanieczyszczeń środowiska powodując skażenie powietrza i doprowadzić do zakwaszenia gleby i wód powierzchniowych. Szczególnie uciążliwe jest jednak oddziaływanie odoroczynne nawozów naturalnych.

Poza produkcją rolną przemysł rolno-spożywczy i biogazownie rolnicze są wskazywane w Kodeksie jako potencjalne źródła emisji odorów.

Kodeks zawiera zbiór praktyk i działań przyjaznych środowisku, których zastosowanie może przyczynić się do ograniczenia uciążliwości zapachowej.

Kodeks przeznaczony jest do stosowania przez administrację centralną, administrację samorządu terytorialnego szczebla wojewódzkiego i lokalnego oraz przedsiębiorców w celu ograniczenia uciążliwości zapachowej, negatywnego jej wpływu na ludzi i środowisko naturalne oraz podniesienia jakości życia mieszkańców narażonych na uciążliwość zapachową.

Wiele spraw dotyczących ograniczania negatywnego wpływu rolnictwa na otoczenie już znalazło odzwierciedlenie w przepisach. Warto jednak zapoznać się z treścią Kodeksu, by poznać proponowane metody ograniczania emisji odorów i lepiej dbać o środowisko.

Z treścią „Kodeksu przeciwdziałania uciążliwości zapachowej” można zapoznać się klikając tutaj.   

Powiatowy Zespół Doradztwa Rolniczego w powiecie gnieźnieńskim organizuje odpłatne szkolenia z zakresu stosowania środków ochrony roślin sprzętem naziemnym, z wyłączeniem sprzętu montowanego na pojazdach szynowych oraz innego sprzętu stosowanego w kolejnictwie.

Zgodnie z ustawą z dnia 8 marca 2013 r. o środkach ochrony roślin (Dz. U. poz. 455 z późn. zm.) osoby wykonujące zabiegi ochrony roślin w rolnictwie lub w leśnictwie powinny mieć ukończone w tym celu stosowne szkolenie. Szkolenia z zakresu stosowania środków ochrony roślin mogą być szkoleniami:

 - podstawowymi -2-dniowe (14h)

- uzupełniającymi – 1-dniowe (7h)

Szkolenia podstawowe przeznaczone są dla osób, które nigdy jeszcze nie uczestniczyły w szkoleniu z tego zakresu. Szkolenie uzupełniające przeznaczone jest natomiast dla osób, które już odbyły takie szkolenie, a dla których upłynął jego 5-letni termin ważności.

Szkolenia podstawowe w zakresie stosowania środków ochrony roślin nie są wymagane od osób, które posiadają zaświadczenie wydane przez szkołę ponadgimnazjalną lub szkołę wyższą stwierdzające, że w dokumentacji przebiegu nauczania tej osoby zostały uwzględnione wszystkie zagadnienia ujęte w programie szkolenia w danym zakresie lub posiadają kwalifikacje wymagane dla osób prowadzących szkolenia w zakresie integrowanej produkcji.

Szkolenia podstawowe i uzupełniające w zakresie stosowania środków ochrony roślin nie są wymagane od pracowników naukowych szkół wyższych lub instytutów badawczych, jeżeli do zakresu obowiązków tych osób należy prowadzenie zajęć dydaktycznych, badań naukowych lub prac rozwojowych z zakresu rolnictwa, ogrodnictwa lub leśnictwa. Uprawnienia takie mają również osoby prowadzące szkolenia w zakresie stosowania środków ochrony roślin; doradztwa dotyczącego stosowania środków ochrony roślin;  integrowanej produkcji roślin. Uprawnienia takie zachowują ważność przez okres 5 lat od dnia zakończenia nauki lub zaprzestania wykonywania ww. działalności.

Zapisy na szkolenia przyjmowane są w PZDR w Gnieźnie (tel. 61426-48-30) oraz u doradców rolnych na poszczególnych gminach.

Dnia 22.02.2017 roku w Sali ALMA w Damasławku firma De Heus Sp. z o.o. oraz Zakład Handlowy Jóźwiakowski zorganizowali spotkanie szkoleniowe dotyczące nawożenia azotowego firmy Luvena S.A. i Anwil S.A.

W spotkaniu uczestniczyła zaproszona grupa kilkudziesięciu rolników głównie z powiatu wągrowieckiego i nakielskiego. Spotkanie, które podzielone było na dwie części, rozpoczęło się od powitania zaproszonych gości, którego dokonał pan Marek Jóźwiakowski.

Pierwszym wykładowcą był pan Maciej Kubala z firmy Luvena S.A, który omówił bardzo szczegółowo wieloskładnikowe nawozy granulowane typu Lubofoski i Lubofosy. Przedstawił na czym polega bardzo dobra rozpuszczalność tych nawozów i łatwe uwalnianie składników z granuli, dobrał konkretne nawozy do określonych upraw i rodzajów gleby. Zaprezentowane zostały m.in. Lubofoska pod zboża, Lubofoska 4-12-12, Lubofoska 3,5-10-2, Lubofos PK, Lubofos 5-10-25, Lubofos 3,5-10-15.

Po nawozach wieloskładnikowych NPK przyszła kolej na Superfosfaty, Luboplony i Sól Potasową. Wykładowca w swoim wystąpieniu przedstawił funkcje jakie pełnią poszczególne składniki pokarmowe zawarte w nawozach oraz czego możemy się spodziewać w momencie pojawienia się niedoboru tych pierwiastków w uprawach polowych.

Następny wykład poprowadził pan Romuald Mizgier z firmy Anvil S.A., który poza przedstawieniem produktów handlowych swojej firmy, omówił kompleksowo nawożenie azotowe roślin uprawnych. Przedstawił jakie rodzaje nawozów azotowych powinny być zastosowane na pierwszą, drugą i trzecią dawkę oraz czym różnią się poszczególne formy nawozów azotowych (azotanowa, amonowa i amidowa). Pan Romuald przedstawił również na czym polega prawo minimum, prawo zwrotu, prawo maksimum i prawo pierwszeństwa oraz jaką funkcję w nawożeniu roślin pełni magnez i siarka.

Drugą część szkolenia poprowadzili przedstawiciele firmy De Heus.

Pan Marcin Grygier przedstawił sytuację na rynku mleka zarówno w Polsce jak i w całej Unii Europejskiej. Uczestniczący w spotkaniu rolnicy mogli dowiedzieć się kto jest największym producentem mleka w Europie, jakie pogłowie krów mlecznych posiadają poszczególne państwa, jakie są prognozy cen mleka w 2017 roku oraz o najważniejszej zmianie jaka czeka producentów mleka w bieżącym roku czyli o produkcji pasz wolnych od GMO (OptiMlek – produkty bez surowców GMO).

Przedstawione zostały również nowe produkty dla bydła – dodatki mineralno-witaminowe z serii BESTERMINE (Total, Kaliber, Rozród).

Ostatni wykład dotyczył spraw technicznych i projektowych budynków inwentarskich. Rolnicy dowiedzieli się m. in. jakie dokumenty muszą posiadać chcąc wybudować nowy budynek i gdzie takie dokumenty mogą uzyskać. Wykładowca przedstawił jak odpowiednio rozplanować przestrzeń w takim budynku i jak dobrać wielkość budynku do konkretnej obsady zwierząt.

Biorący udział w spotkaniu rolnicy otrzymali materiały szkoleniowe oraz uczestniczyli w losowaniu nagród.

Szkolenie zakończyło się poczęstunkiem, podczas którego nastąpiła wymiana poglądów i doświadczeń między rolnikami.

            Na zakończenie należy dodać, że rolnicy biorący udział w spotkaniu byli bardzo z niego zadowoleni i wyrazili chęć dalszej współpracy w przyszłości.

 

Łukasz Kowalski

PZDR Wągrowiec

WODR w Poznaniu

 

 

Pod takim hasłem odbyło się w dniu 3 marca br. - pod patronatem Wojewody Wielkopolskiego - spotkanie rolników i mieszkańców obszarów wiejskich powiatu gnieźnieńskiego z przedstawicielami instytucji z obszaru rolnictwa w Centrum Kultury „Scena To Dziwna” w Gnieźnie. Spotkania odbywają się we wszystkich wielkopolskich powiatach, zatem też nie mogło zabraknąć takiego spotkania w powiecie wybitnie rolniczym, jakim jest powiat gnieźnieński. Są odpowiedzią na potrzeby zgłaszane przez środowiska wiejskie w zakresie zdobywania przydatnych informacji do prowadzenia gospodarstwa  rolnego oraz działalności na obszarach wiejskich w jednym miejscu, bez konieczności kontaktowania się z różnymi instytucjami. Na terenie naszego powiatu bezpośrednimi organizatorami spotkania były: Powiatowy Zespół Doradztwa Rolniczego w powiecie gnieźnieńskim – Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego (WODR) w Poznaniu i Biuro Powiatowe Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w Poznaniu. W rezultacie  w spotkaniu  uczestniczyli przedstawiciele: Wielkopolskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego, Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Agencji Rynku Rolnego, Agencji Nieruchomości Rolnych  i Powiatowy Lekarz Weterynarii.

Omawiane zagadnienia dotyczyły najbardziej aktualnej wiedzy w dzisiejszym rolnictwie, tj. w zakresie m.in.:

- zmian w służbach doradczych WODR w Poznaniu,

- uruchomionych i planowanych do uruchomienia działań z Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 – m.in. „Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej”, 100.000 złotych w ramach „Premie dla młodych rolników” i „Restrukturyzacji małych gospodarstw” – 60.000 złotych,

- dopłat do materiału siewnego i  zasad organizowania i funkcjonowania grup producentów rolnych,

- aktualnej sytuacji dotyczącej  afrykańskiego pomoru świń i wysoce zjadliwej grypy ptaków oraz sanitarnych warunków rolniczego handlu detalicznego,

- działalności prewencyjnej i rehabilitacyjnej KRUS, zmian w obszarze świadczeń i ubezpieczeń społecznych rolników,

- kryteriów oceny przetargów pisemnych Agencji Nieruchomości rolnych.

W ramach spotkania zapewniona została również możliwość bezpośredniego kontaktu zainteresowanych osób (rolników, mieszkańców obszarów wiejskich) z przedstawicielami w/w instytucji.

Pomysł i realizacja – sądząc, po licznej frekwencji (ok. 100 uczestników) -spełniły oczekiwania mieszkańców obszarów wiejskich i tym samym stały się zachętą do organizowania w przyszłości tego typu konferencji.

Gmina Czerniejewo jest gminą, w której powierzchnia uprawy ziemniaka wynosi ok. 300 ha. Przeważa produkcja ziemniaków przemysłowych.

W dniu 17.02.2017 odbyło się spotkanie, na którym przeprowadzono dwa wykłady przez specjalistę branżowego Mieczysława Łepkowskiego oraz Tadeusza Rochowiaka.

Na spotkanie przybyli rolnicy specjalizujący się w produkcji ziemniaków jadalnych i przemysłowych. Tematem wykładu przeprowadzonego przez Mieczysława Łepkowskiego była ,,Innowacyjność w produkcji ziemniaka- dobór odmian do systemu uprawy. Następnie wykładowca  Tadeusz Rochowiak przedstawił ,,Racjonalne praktyki agrotechniczne w uprawie ziemniaków.

Grupa rolników z gminy Czerniejewo produkujących ziemniaki spotyka się również w ramach spotkań Lokalnej Grupy Dyskusyjnej. W tej części rolnicy wymieniają się swoimi uwagami i doświadczeniami.

W dniu 27 lutego w Starostwie Powiatowym w Ostrzeszowie odbyło się spotkanie z rolnikami i mieszkańcami wsi pod patronatem Wojewody Wielkopolskiego organizowane w ramach wspólnej inicjatywy instytucji rolniczych takich jak: Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Wielkopolski Ośrodek Doradztwa Rolniczego, Kasa Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, Agencja Rynku Rolnego, Agencja Nieruchomości Rolnych i Wielkopolski Wojewódzki Lekarz Weterynarii.

Tematem spotkania były aktualności w rolnictwie dotyczące m.in.: działań PROW 2014-2020 – Premie na rozpoczęcie działalności pozarolniczej i Restrukturyzacja małych gospodarstw, dopłaty do materiału siewnego, sytuacji dot. afrykańskiego pomoru świń, zagrożeń związanych z grypą ptaków oraz rolniczego handlu detalicznego, ubezpieczeń społecznych rolników, zmian w służbach doradczych oraz  przetargów z ANR.

W czasie trwania spotkania uczestnicy mieli możliwość zadawania pytań oraz bezpośredniego kontaktu z przedstawicielami w/w instytucji.

W Polsce pierwszy przypadek afrykańskiego pomoru świń (ASF) stwierdzono u padłego dzika 15.02.2014 r. Łącznie do 03.02.2017 stwierdzono 198 przypadków ASF u dzików. Od początku 2017 r. do 03.02.2017 stwierdzono 42 przypadki. Praktycznie większość przypadków zanotowano w strefie przygranicznej z Białorusią w odległości kilkunastu kilometrów od granicy. Dwa przypadki wystąpiły w styczniu 2017 r. w odległości 70-75 km od granicy, w powiatach grajewskim i monieckim.

W celu zahamowania rozprzestrzeniania się wirusa ASF w populacji dzików w kierunku zachodnim, podjęto w 2016 r. intensywny odstrzał sanitarny dzików. W trakcie posiedzenia Międzyresortowego Zespołu do spraw łagodzenia skutków związanych z wystąpieniem przypadków afrykańskiego pomoru świń, które odbyło się 17.01.2017 r. w PIW-PIB w Puławach, przekazano informację z Ministerstwa Środowiska, iż sanitarny odstrzał dzików został zrealizowany w 99 procentach.

Pierwsze ognisko ASF u świń stwierdzono 05.08.2014 r., drugie 08.08.2014 r., trzecie 03.02.2015 r. Kolejne, od czwartego ogniska (25.05.2016 r.) do 23 ogniska (30.09.2016r.) wystąpiły w okresie letnim 2016 r. Od końca września 2016 r. do 03.02.2017 r. nie stwierdzono kolejnych ognisk. W tym czasie zintensyfikowano działania wszystkich służb w celu uświadomienia konieczności zabezpieczenia gospodarstw przed ASF i wdrożenia niezbędnych działań w dziedzinie bioasekuracji. Wprowadzono także związane z tym przepisy. Należy przy tej okazji przypomnieć, że na terenie całego kraju, czyli także w województwie wielkopolskim, obowiązują niżej wymienione wymogi.

Zakres obowiązywania – wszystkie gospodarstwa utrzymujące zwierzęta gospodarskie w celu umieszczenia na rynku tych zwierząt lub produktów pochodzących z tych zwierząt lub od tych zwierząt.

Wymagania weterynaryjne:

  • w gospodarstwie utrzymującym świnie powinny znajdować się:
    • wydzielone miejsce do składowania środków dezynfekcyjnych, zabezpieczone przed dostępem osób niepowołanych,
    • wydzielone miejsce do składowania obornika,
    • miejsce zapewniające właściwe warunki do przetrzymywania produktów leczniczych weterynaryjnych, zabezpieczone przed dostępem osób niepowołanych,
    • odzież i obuwie przeznaczone tylko do obowiązkowego użycia w gospodarstwie,
    • maty dezynfekcyjne w liczbie zapewniającej zabezpieczenie wejść i wjazdów do gospodarstwa w przypadku wystąpienia zagrożenia epizootycznego,
    • środki dezynfekcyjne w ilości niezbędnej do przeprowadzenia doraźnej dezynfekcji,
    • tablice z napisem „Osobom nieupoważnionym wstęp wzbroniony”, zamieszczone przy wejściach do budynków, w których utrzymywane są zwierzęta;
  • budynki, w których utrzymywane są zwierzęta, powinny być:
    • zabezpieczone przed dostępem zwierząt innych niż utrzymywane w gospodarstwie,
    • utrzymywane w czystości.

Odpowiednio ostrzejsze wymogi obowiązują na terenie objętym ograniczeniami, ochronnym oraz zagrożonym (obszary zaznaczone kolorami).

Z powyższych danych wynika, że podjęte do tej pory działania dają pozytywne efekty i nadzieję na zahamowanie dalszego rozprzestrzeniania się ASF. 

Opracowano na podstawie danych GIW i PIW-PIB w Puławach.

Dział: ASF