15 czerwca 2016

Pojawiła się stonka ziemniaczana – czas na oprysk

Opracowanie: Sylwia Wojtylak-Gallas
  • wielkość czcionki Zmniejsz czcionkę Zmniejsz czcionkę Powiększ czcionkę Powiększ czcionkę
  • PDF
  • Wydrukuj
  • Email

Na plantacjach ziemniaka skrobiowego w gminie Orchowo pojawiły się pierwsze larwy stonki ziemniaczanej, co oznacza konieczność przeprowadzenia zabiegu zwalczającego stonkę.

Stonka ziemniaczana to owalny chrząszcz z rodziny stonkowatych osiągający wielkość ok. 1 cm, który bez odpowiedniego zwalczania powoduje znaczny spadek plonu ziemniaków.

Jest to szkodnik bardzo płodny (2-3 pokolenia w sezonie). Dorosła samica potrafi znieść do 1000 pomarańczowych jaj na liściach ziemniaka. Nowe pokolenia rozwijają się przez około 50 dni. Pierwszy wysyp stonki przypada na miesiące: czerwiec i lipiec. Larwy stonki są bardzo żarłoczne i szybko zjadają liście, przez co zmniejszają powierzchnię asymilacyjną liścia, co w konsekwencji przekłada się na obniżenie plonów. Najwięcej szkód w uprawie ziemniaka owady te czynią od połowy czerwca do końca lipca.

Przed przystąpieniem do wykonania oprysku na szkodnika należy dokładnie zlustrować plantację. Jeśli zostanie przekroczony próg ekonomicznej szkodliwości, który dla stonki ziemniaczanej wynosi 1 złoże jaj, 15 larw na roślinie lub 1 chrząszcz na 25 roślinach, to wtedy należy wykonać zabieg stosując insektycydy. Należy pamiętać, że podczas wykonywania zabiegu w temperaturze powyżej 20°C nie należy stosować pyretroidów. W takich warunkach najlepiej zastosować środki z grupy neonikotynoidów (Tabela 2.). Zabieg z zastosowaniem tych środków najlepiej wykonać wieczorem lub wcześnie rano, nigdy w godzinach południowych przy silnym nasłonecznieniu. Stonka charakteryzuje się łatwością nabywania odporności na insektycydy, dlatego przy ich stosowaniu należy pamiętać o naprzemiennym stosowaniu preparatów z różnych grup chemicznych.

Przykładowe insektycydy zalecane przeciwko stonce ziemniaczanej w uprawie ziemniaka skrobiowego.

Tabela 1. Pyretroidy.

Substancja aktywna Preparat Dawka w kg, l/ha Optymalna temperatura działania w °C
Zeta-cypermetryna Fury 100 EW 0,15-0,2 poniżej 20
Alfa-cypermetryna Fastac 100 EC 0,08-0,1 poniżej 20
Deltamertryna Decis 2,5 EC 0,2-0,3 poniżej 20
Beta-cyflutryna Bulldock 025 EC 0,2-0,3 poniżej 20
Cypermetryna Cyperkill Super 25 EC 0,1-0,12 poniżej 20

Tabela 2. Neonikotynoidy.

Substancja aktywna Preparat Dawka w kg, l/ha Optymalna temperatura działania w °C
Acetamipryd Mospilan 20 SP 0,08 nie wpływa
Tiachlopryd Calypso 480 SC 0,05-0,1 powyżej 10
Chlotlanidyna Apacz 50 WG 0,04-0,045 nie wpływa
Tiametoksam Actara 25 WG 0,08 nie wpływa

Źródło:

  • http://www.minrol.gov.pl/Informacje-branzowe/Wyszukiwarka-srodkow-ochrony-roslin
  • Atlas szkodników Sumi Agro
Czytany 11048 razy Ostatnio zmieniany 15 czerwca 2016

Email Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi JavaScript.